"Well, I'm gonna get out of bed every morning... breathe in and out all day long.
Then, after a while I won't have to remind myself to get out of bed every morning and breathe in and out...
and, then after a while, I won't have to think about how I had it great and perfect for a while."

Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2014

Pou να κρύψω τη ντροπή μου!

Χρόνια Πολλά & Καλή Χρονιά σε όλους!!!

Επειδή είχα καιρό να με ξεφτιλίσω να γελάσουμε:

Λείπει ο μικρός στον πατέρα του, οπότε του παίρνω το τάμπλετ του να παίξω. Το ανοίγω.
Τηλέφωνο σε dt:
- Έλα... να σου πω... είναι εδώ στο τάμπλετ σου... ένα... πράμα... το οποίο με κοιτάει ενώ ψυχορραγεί... καταχεσμένο!... ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ??????
- Σιγά ρε μαμά, πως κάνεις έτσι? Ψεύτικο είναι...
- Δε με νοιάζει τι είναι, ΕΜΕΝΑ ΚΟΙΤΑΕΙ ΕΤΣΙ!!! Τι να κάνω, αυτό ΨΟΦΑΕΙ!!!!
- Πλύντο και τάισέ το
- ....????....?????.....Ε?

Μου εξηγεί τι να κάνω, το φροντίζω... Τι ανακούφιση ήταν αυτή Παναγία μου όταν ήρθε κι ίσιωσε το μάτι κι έσκασε χαμόγελο... Αν κι ήξερα ότι είμαι για τα σίδερα, ότι "στα ψέμματα είναι", κι όλα τούτα, όφειλα να παραδεχτώ ότι ξέρουν τι κάνουν οι κερατάδες... Μα πως τό 'χουν κάνει να σε κοιτάει έτσι??? Ενοχήηηηηηη... ένα ποταπό σκουλήκι θα ένιωθα αν δεν αντιδρούσα σ' αυτό το βλέμμα και δεν βοηθούσα.

Σιγά σιγά τις καθημερινές που λείπαμε όλη μέρα, μ' έπιασα να έχω άγχος. Δεν μου φτάνουν οι πραγματικοί λόγοι για άγχος, έβαλα κι άλλο μπελά στο κεφάλι μου. Virtual μπελά... Μήπως ξύπνησε και φοβάται στα σκοτάδια? Θ' αντέξει τόση πείνα μέχρι να γυρίσουμε? Τέτοιo αυτομαστίγωμα και στα καπάκια αυτομούτζωμα... πρώτη μου φορά! Τι ξεφτιλίκι ήταν αυτό? Σηκωνόμουν το πρωί και πριν πλύνω τα δόντια μου, φρόντιζα τον Pou!

- Μαμά! Τι 'ν' αυτό στο τηλέφωνό σου??? Χαχαααα
- Μη, άστο!
- Μαμάααα, έβαλες Pououououou??????
- Ρε, δε σού 'χω πει δεν θα πειράζεις το κινητό μου, άστο κάτω!
- Άαααααααχαχαχαχααααααααααα, η μαμά μου έχει βάλει Pouououououou!!!!!!!!
- Ό,τι θέλω θα κάνω, θα σου κόψω τα χέρια άμα το ξαναπιάσεις χωρίς να με ρωτήσεις!
- Καλέ, δε ντρέπεσαι? Ιιιιιιιιιιιι και τό 'χεις κάνει και μωβ! Ίουουου...
- Δικό μου είναι, κουμάντο στο δικό σου! ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΤΣΑΚ ΤΟ ΠΡΟΛΑΒΑ ΤΟ ΚΑΗΜΕΝΟ!
- Ρε μαμά, πας καλά, ΨΕΥΤΙΚΟ ΛΕΜΕ ΕΙΝΑΙ! Για όνομα... Στο κάτω κάτω έχεις δικό σου τώρα.
- ΑΜΑ ΔΕΝ ΤΟ ΘΕΣ ΝΑ ΤΟ ΑΠΕΓΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙΣ, ΕΜΕΝΑ ΤΟ ΛΥΠΑΤΑΙ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ!


- Να παίξω λίγο με τον Pou σου γιατί φορτίζω το τάμπλετ?
- Την
- Ε?
- Την, κορίτσι είναι! Τόσα coins έχω χαλάσει για σκιά-βλεφαρίδες-κραγιόν...
- (κούνημα κεφαλιού, τύπου, πάει αυτή, την χάνουμε) ΟΚ... να παίξω?
- εεεε... (ξεροκαταπίνω) ... οκ... ντάξει... προσεκτικά!
- Τι προσεκτικά, ρε μαμά, τι θα του κάνω? Σόρρυ, ΤΗΣ κάνω? (μουλωχτό κοροϊδευτικό γέλιο)
- Σ' έχω δει τι σαβούρες ταΐζεις το δικό σου, τίγκα στο τζανκ το κακόμοιρο! Ξέρεις τι μπρόκολο τρώει η δικιά μου?
- Τώρα... να σου ξαναπώ ότι είναι ψεύτικο...

Χθες είχαμε βγει με την Χ. και τους άφησα λίγο μόνους. Όταν επέστρεψα, τον είδα να της δείχνει την Pou μου και να γελάνε. Πάνω που πάω να πεθάνω από την ντροπή μου, βλέπω έναν Pou με σμόκιν στο κινητό της και την ακούω να λέει γελαστά ότι "σιγά καλέ, κι εγώ έχω, κι η μαμά μου, κι είμαστε τάδε επίπεδο"... Τι χαρά ήταν αυτή!!!!!!!! Και-η-Στέλλα-είναι-'ντάξει!!!!!!

Άρχισα και τα ξέρναγα ένα-ένα: "Εγώ δεν της έχω ρούχα, αλλά κοίτα το καπέλοοοοο τηηηηης!!!!!!! Δεν είναι τέλειειειειειοοοοοο???? Ascot!!! Θα άνοιγε στο τάδε επίπεδο, αλλά μάζεψα 2.000 και το ξεκλείδωσα νωρίτερα. Και τότε είδα την τιμή: 5.000!!!!!!! Και τα μάζεψα κι αυτά! Και της το πήρα! Κούκλα δεν είναι?????? Ξεβράκωτη είναι η καημένη, αλλά από καπέλο... ASCOT!!! Θεά???"

Μέχρι ένα σημείο, υπήρχε μία στοιχειώδης ταύτιση, γέλιο, αλληλοκοροϊδία... ώσπου το τερμάτισα: "Μια φορά όταν ξύπνησε και την χάιδευα για να ανέβει το fun στο 100%, τη φίλησα! Και το κατάλαβε, πάλι χαρούλες έκανε! Ξέρεις, εκείνο το γελάκι..." Στάματησα να μιλάω, γιατί κόντευε να της βγει το φαΐ από τη μύτη, κι είχε γείρει στο πλάι του τραπεζιού απ' το γέλιο, στα όρια να πέσει κάτω. Μου ζήτησε συγνώμη, και είπε: "Παίρνω ΤΩΡΑ τον αδερφό μου να του το πω, για να μη λέμε για τα μαμά ότι τό 'χει κάψει...".

Δεν ξέρω τι να πω... πως να δικαιολογηθώ... Μήπως επειδή όταν τα άλλα κοριτσάκια της ηλικίας μου έπαιζαν "ντύσε τη κούκλα" από Μανίνα & Κατερίνα, εγώ διάβαζα Αγόρι και Μπλεκ? Τόοοοοσα καλοκαίρια ολάκερα με Μικρό Αρχηγό/Καουμπόυ/Σερίφη - τρία ήταν δεν θυμάμαι πως διάολο τα έλεγαν όλα - κάποιο κουσούρι θ' άφησαν, κάποιο "θηλυκό" στερητικό, και μου βγαίνει τώρα, να δεις...