"Well, I'm gonna get out of bed every morning... breathe in and out all day long.
Then, after a while I won't have to remind myself to get out of bed every morning and breathe in and out...
and, then after a while, I won't have to think about how I had it great and perfect for a while."

Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2013

Βροχή, χαλάζι κι έρωτας...

... λεγόταν η ταινία.

Πολλά κοινά με την χθεσινοβραδινή μου εμπειρία, aka "γύρνα σπίτι σου από το κέντρο με παλιόκαιρο και ξαφνική απεργία ΜΜΜ". (Γιατί εκτός του μετρό, στ' άλλα ξαφνικά μας την είπαν.)

Καθώς στο ταξί που ως εκ θαύματος βρήκα λίγο πριν πέσω να με πατήσει το πρώτο όχημα που θα κατάφερνε να κινηθεί στην Πανεπιστημίου ώστε να πάψω να υποφέρω, ήμασταν πάνω από τρεις, άρα "έρωτας" δεν λέγεται, ο τίτλος διαμορφώνεται σε "βροχή, χαλάζι κι άγριο σεξ".

Ναι, ναι, άγριο σεξ, αφού είδα μελανιές στα μπούτια μου, έχω όλες τις ενδείξεις.
Έχετε φάει χαλάζι στα μπούτια? Φάτε πρώτα και μετά φέρτε αντιρρήσεις! Αφού νόμιζα ότι θα δω τρύπες στο τζην!

Κι εκεί που θες να βουτήξεις ένα όπλο και να βγεις, όχι ακριβώς ως ο "Ταξιτζής", αλλά ως ο "Πελάτης του ταξιτζή" έστω, κι όποιον πάρεις σβάρνα, ακούς την κοπελίτσα δίπλα σου να λέει τα τρισχειρότερα απ' όσα έχεις τραβήξει εσύ, με τον γλυκύτερο τρόπο, μες το χαμόγελο, και κουλάρεις αυτόματα:

"Εγώ ήρθα από Κάρυστο με ΚΤΕΛ, έφτασα κέντρο και πρέπει να πάω Καλλιθέα, για ένα μάθημα που έχω προπληρώσει, και να ξαναγυρίσω. Έτσι όπως πάμε, χάνω το μάθημα, τα λεφτά για το μάθημα, και πληρώνω και πηγαινέλα ταξί για να χάσω το χρόνο μου στην Πειραιώς... Πως θα γυρίσω πάλι Κάρυστο να δω!"

Και γέλαγε... Και κατάφερα να ξεστριτζώσω κι εγώ με το γέλιο της... Εγώ που ήμουν πάνω από ώρα (που σου φαίνεται αιωνιότητα υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες) στο δρόμο με μια ομπρέλα σχεδόν διακοσμητική, καθώς μόνο το μαλλί γλίτωνε, όλα τ' άλλα βρέχονταν απ' όλες τις κατευθύνσεις, "τρώγοντας" ΚΑΙ χαλάζι κάποια στιγμή για λίγα λεπτά, να κοιτάω τα οχήματα να "περνούν σταματημένα" από μπροστά μου, με ελάχιστα ταξί να μεσολαβούν τα οποία ήταν τιγκαρισμένα... κι αφού βρήκα, να κάθομαι μέσα χωρίς να κινούμαι και το ταξίμετρο να γράφει... 12 ευρώ είχε γράψει για να κάνουμε το γύρω της Ομόνοιας και να κολλήσουμε στην Πειραιώς... άλλα 8 ευρώ περίπου και δεν είχαμε φτάσει ούτε στο ύψος της Κουμουνδούρου...

Τρελλό σεξ, σας λέω, τρελλό...

Ελπίζω σήμερα που ο κόσμος είναι ενήμερος και κάποιοι που μπορούσαν να το αποφύγουν, δεν ήρθαν κέντρο, να επιστρέψω διαφορετικά.

Δεν περιμένω να γυρίσω "Άρλεκιν" (1) , αλλά ελπίζω να μη γυρίσω και "50 αποχρώσεις του γκρι" (2) !



(1) Καλέ?!?!? ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΑ!!!
(2) Αρνούμαι να το διαβάσω, αρνούμαι να το διαβάσω, αρνούμαι να το διαβάσω. Τώρα, γιατί άμα πω "όχι" σε κάτι με το οποίο γίνεται ο κακός χαμός, δεν μεταπείθομαι, (ακόμα δεν έχω δει τον Τιτανικό, δεν έχω διαβάσει τον Κώδικα ΝταΒίντσι και δεν έχω κάνει Facebook), ας το εξετάσει κανάς ψυχαναλυτής...