"Well, I'm gonna get out of bed every morning... breathe in and out all day long.
Then, after a while I won't have to remind myself to get out of bed every morning and breathe in and out...
and, then after a while, I won't have to think about how I had it great and perfect for a while."

Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2012

Έτσι να πάει η χρονιά!!!

Με αγαπημένα πρόσωπα, εκδρομές, γέλιο,
τραγούδι, φαγοπότια και κερασμένα διόδια!

(Ακολουθούν φωτό από το υπέροχο σπίτι
που μας φιλοξένησε στην Μεσορράχη Αρκαδίας,
από "ποδαράδα" προς το Καστρί
και από ταβέρνα στα Άνω Δολιανά)







 Το πλάσμα με το περίεργο αυτό σχήμα απεικονίζεται
μπροστά σε πάμπολλα μνημεία ανά τον κόσμο

Είχαμε πεινάσει λίγο από την ποδαράδα...
... οπότε τσιμπήσαμε λίγο απ' αυτό μέχρι να έρθουν τα φαγητά.

Ναι, είχε λίγο παράξενα πόδια αυτό που φάγαμε.
Αυτά προκύπτουν όταν διασταυρώνεται καλλικάντζαρος με νεράιδα...

Συγνώμη, δεν μπορώ να γράψω από το λλλίγωμα...


Ιδιαίτερη μνεία θα ήθελα να κάνω στο "ΟΝΕΙΡΟΛΟΓΙΟ" στα Άνω Δολιανά, ένα υπέροχο art cafe, με φανταστικές λιχουδιές, πανέμορφες μουσικές, μαγευτική ατμόσφαιρα... τι άλλο να πω δεν ξέρω! Α, ότι μέσα στο χώρο υπάρχει εκθετήριο-πωλητήριο του "ΜΗΝ ΠΕΤΑΞΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ", που είναι το παραδιπλανό τους εργαστήριο, στο οποίο φτιάχνουν μικρά ή μεγάλα κομψοτεχνήματα με γούστο και μεράκι. Έψαξα να βρω να σας βάλω υλικό να δείτε, και βρήκα το blog με τα είδη του "ΜΗΝ ΠΕΤΑΞΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ", αλλά δυστυχώς όχι κάτι που να φαίνεται καλά και το "ΟΝΕΙΡΟΛΟΓΙΟ". Στο ψάξιμο όμως, πέτυχα ένα πολύ αστείο βιντεάκι, απ' όπου μια μικρή μυρωδίτσα έστω του χώρου θα την πάρετε.





~ ~ ~






Όπως κάνω τα τελευταία 6 χρόνια σ' αυτό το μπλογκ, έτσι και τώρα πήγα να μπω να βάλω την γνωστή πλέον σε όλους μουσικήαπόδίπλα. Νομίζω πως όταν είδα το μήνυμα "Έκλεισε το MixPod" πρέπει να ακούστηκε σε όλο το λεκανοπέδιο Αττικής το κρακ-κρακ-κρακ της καρδιάς μου. Δεν είναι πλέον συμφέρουσα η επιχείρηση, λέει. Οπότε... Εξαφανισμένες οι απόλυτα συνυφασμένες με το μπλόγκιον τούτον μουσικές 6 χρόνων. Όταν έγινε πριν χρόνια κάτι παρόμοιο με το GCast, την πάλεψα. Ήταν και λιγότερα τα χρόνια που έπρεπε να αποκαταστήσω. Τώρα δεν παλεύεται. Δεν έχω λόγια να περιγράψω τι ένιωσα, νομίζω πως αυτό το κρακ-κρακ-κρακ τα λέει όλα. Τι να κάνουμε, προχωράμε, έχουμε επιζήσει κι από πολύ χειρότερα κρακ λόγω εξαφάνισης για μη συμφέρουσα συναλλαγή.

Περνάμε λοιπόν στην εποχή "βάζω από κάτω βιντεάκι γιουτιούμπ"... Μουσική να υπάρχει...

Η συγκεκριμένη είναι ένα μικρό δείγμα του soundtrack της διαδρομής: