"Well, I'm gonna get out of bed every morning... breathe in and out all day long.
Then, after a while I won't have to remind myself to get out of bed every morning and breathe in and out...
and, then after a while, I won't have to think about how I had it great and perfect for a while."

Τετάρτη, 18 Απριλίου 2012

ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ

Είτε στα μικρά, είτε στα μεγάλα, η βασική ιδέα δεν αλλάζει.
Είτε παίρνεις στον άλλον ένα μικροδωράκι, είτε θυσιάζεις κάτι πολύτιμο, όταν το κάνεις επειδή αγαπάς, το περνάς «στο ντούκου».

Οι πράξεις αγάπης δεν χρειάζονται φανφάρες. Απλά γίνονται. Δεν είναι αξιοθρήνητο όταν συνοδεύονται από ατάκες τύπου «ΕΓΩ που αυτό», «ΕΓΩ που εκείνο», «ΕΓΩ που το άλλο»…? Τι χαρά να εισπράξει κανείς από κάποιον που προσπαθεί με κάθε τρόπο να τον κάνει να νιώσει υποχρεωμένος? Όταν δίνεις αγάπη δεν γίνεται να επικρατεί τόσο «εγώ», κι όταν δέχεσαι αγάπη δεν γίνεται να νιώθεις κάτι που αρχίζει με «υπό-». Αυτοί που «τα κοπανάνε» είναι αυτοί που στο τέλος ζητούν και λογαριασμό. Δυστυχώς γι’ αυτούς, είναι επίσης αυτοί που ποτέ δεν θα καταλάβουν τι έχουν εισπράξει. Όταν ακούσετε από κάποιον «τι έχεις κάνει εσύ για μένα», μην λυπηθείτε. Ο άλλος θα έπρεπε να λυπάται που τα έχασε όταν συνέβαιναν. Όταν έχει μάθει να βάζει φωσφορίζοντα βελάκια σ’ αυτά που κάνει, δεν μπορεί να δει όσα δεν έχουν τέτοιες σημάνσεις. Δεν χάνει αυτός που τα έδινε, αυτός που δεν τα έπαιρνε χάνει.

Τις σπάνιες φορές που έχεις την τύχη να δίνεις το άπαν σου σε κάποιον που το αξίζει και το αναγνωρίζει, θα προκύψει να ακούσεις και την ερώτηση «γιατί». Ούτε τότε δεν χρειάζεται να πεις «γιατί σ’ αγαπάω». Ούτε καν τότε. Αρκεί ένα «γιατί έτσι»…


Υ.Γ.: Δεν έχω ιδέα πόσες μέρες βρίσκεται αυτό τοποθετημένο στην βεράντα μου. Απλά, βγήκα, το είδα, κι έφτιαξε η μέρα μου… ξεκίνησε μ’ ένα τεράστιο χαμόγελο.
Σ’ ευχαριστώ για τα «γιατί έτσι σου». Όχι ως αντάλλαγμα λοιπόν, αλλά «γιατί έτσι» κι εγώ, σου χαρίζω το αποδίπλα τραγούδι. Ναι, αυτό που εννοούσες είναι. Μη ρωτήσεις πως το κατάλαβα, πάλι «γιατί έτσι» θα σου πω.