"Well, I'm gonna get out of bed every morning... breathe in and out all day long.
Then, after a while I won't have to remind myself to get out of bed every morning and breathe in and out...
and, then after a while, I won't have to think about how I had it great and perfect for a while."

Παρασκευή, 2 Μαρτίου 2012

ARE YOU TALKING TO ME?



Χθες, έμαθα από έναν φίλο μου, που ήξερα πως θα έβλεπε με άλλους συναδέλφους του δικηγόρο για τη διεκδίκηση των δεδουλευμένων τους - έχουν ήδη προχωρήσει σε επίσχεση εργασίας αφού είναι απλήρωτοι από τον Οκτώβριο - τα εξής: Ο δικηγόρος ζητάει για τα ασφαλιστικά μέτρα 200 ευρώ από τον καθένα τους & 15% απ' ότι πάρουν αρχικώς, και για να κάνει αγωγή για τα υπόλοιπα (θεωρώντας βέβαιο πως δεν θα τους τα δώσουν όλα με την πρώτη) ζητάει άλλα 200 ευρώ από τον καθένα τους κι επίσης 15% απ' ότι πάρουν. Οπότε οι εργαζόμενοι πρέπει να πληρώσουν 400 ευρώ, να δώσουν νταβατζιλίκι το 30% από τον κόπο τους, και πάλι δεν είναι σίγουρο πώς και πότε θα πάρουν χρήματα στα χέρια τους, αφού ο εργοδότης τους μπορεί απλά να πει "δεν έχω" και να περιμένουν ΠΟΤΕ θα γίνει πλειστηριασμός, και τι και ποιος θα πρωτοπάρει κάτι...


Σήμερα, έμαθα για τον άνεργο στην Κομοτηνή που όρμηξε με την καραμπίνα στον εργοδότη του για τα δεδουλευμένα του. Για τον οποίο ειπώθηκε "Δεν πρόκειται για προβληματικό άτομο. Είναι ένας από τους πολλούς απελπισμένους συμπολίτες μας", όπως θα διαβάσετε στο άρθρο που έχω στο λινκ. Εκεί θα διαβάσετε επίσης και τους λόγους που είναι απελπισμένοι. Ενδεικτικά μεταφέρω: "Αρκεί να σημειωθεί πως το 2003 υπήρχαν 99 εργοστάσια και έχουν απομείνει επτά ή οκτώ σε λειτουργία. Τότε έμπαιναν καθημερινά στην ΒΙΠΕ για δουλειά 17.000 άνθρωποι και σήμερα μετά βίας φθάνουν τους 900 άτομα. Κι αυτοί κακοπληρωμένοι, μερικώς απασχολούμενοι, ενώ οι μισθοί καταβάλλονται με καθυστέρηση δύο έως τεσσάρων μηνών."


Γνωρίζοντας και κυρίως ζώντας οι περισσότεροι από μας τα παραπάνω, ήθελα να ζητήσω κάτι... Όποιος έχει νιώσει - έστω και φευγαλέα - την ανάγκη να βουτήξει μια καραμπίνα, αυτές τις μέρες, να σηκώσει το χέρι του...

3 σχόλια:

  1. Ή που θα κάνω μήνες ν' αναρτήσω, ή που θα τις έχω δυο-δυο τη μέρα... Αλλά τά 'χουμε ξαναπεί... Όποτε κι όπως και μ' ό,τι μου τη σβουρίξει...

    (Ο συνδυασμός του τραγουδιού της απόκάτωανάρτησης, με την παρούσα ανάρτηση, το ξέρω, σκοτώνει...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. χαχαχα οντως ο συνδιασμος τραγουδιου και της συγκεκριμενης αναρτησης ειναι φονικος :):):) Μεσα στο κλιμα δηλαδη, για την καραμπινα που λεγαμε:)

    Εγω δεν το εχω σκεφτει γιατι οπως ξερεις δεν εχω εργοδοτη. Ειναι εξισου ασχημη η κατασταση και στα ελευθερα επαγγελματα, οπως θα υποθετεις. Αλυσιδα ειμαστε.. Ευχομαι σε ενα θαυμα, να δωθει η ευκαιρια να φυγω απο εδω. Γιατι εδω, ουτε αν ερθει η δραχμη δεν θα τα βγαζω περα., ουτε αν συνεχιστει αυτη η κατασταση. Αυτα τα λιγα που ειχαμε στην ακρη, ηρθαν στη μεση, γιατι χρειαστηκαν για να πληρωθουν λογαριασμοι. Και μετα αναρωτιεμαι...που να στρεψω την καραμπινα γι'αυτη τη δικη μου καταντια;

    Αντε, δε λεω αλλα. Προσπαθω να μη γκρινιαζω πολυ :) Αυτοθεραπεια γιατι εδω και πολυ καιρο ειμαι μεσα στην μαυριλα.

    Καλο Σ-Κ Στελλα μου. Τρεχω να σε ξαναβαλω στο μπλογκρολ μου, γιατι νομιζα οτι μας ειχες εντελως εγκαταλειψει :):)

    xxxxxx

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλώς τη μου!

    - Πιο Negma συνδυασμός, γίνεταιαιαι???
    - ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙΑΙΑΙΑΙ !!!
    Χαχαχαααα, δεν παίζομαι, το ξέρω!

    Τι να κάνουμε, με το που άνοιξα το μάτι μου, έμαθα ότι πέθανε ο Λούτσιο Ντάλα. Ό,τι μα ό,τι μα ό,τι και να με απασχολεί, δεν μπορούσα να το περάσω στο ντούκου. Γιατί δεν είναι μόνο το συγκεκριμένο τραγούδι που σημαίνει πολλά για μένα και το επέλεξα, είναι όλη του η πορεία, η στάση ζωής. Ήταν έντονα πολιτικοποιημένος καλλιτέχνης, οπότε με τον α ή β τρόπο, κάπως συνδυάζονται όλα...

    Κι όπως είπες κι εσύ, δεν γίνεται να την παλέψουμε αν αφήσουμε να μας πνίγει μόνο το μαύρο. Κάπου πρέπει να ψάχνουμε και να βρίσκουμε ίχνη ομορφιάς, για ν' αναπνέουμε.

    Για το θέμα τώρα, σίγουρα είναι αλυσίδα και πλήττονται οι πάντες. Εννοείται πως σε καταλαβαίνω. Τώρα, για το πού θα έστρεφες την καραμπίνα... Δεν θέλω να κινδυνολογώ, αλλά φοβάμαι πάρα πολύ, πως ο κόσμος είναι σε τόσο οριακή κατάσταση, που όταν θα φτάσει να βουτάει καραμπίνα, θα είναι "όποιον πάρει ο Χάρος", δεν θα είναι προς τα εκεί που "οφείλεται".

    Κατά τ' άλλα... καλό ΣΚ νά 'χουμε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή