"Well, I'm gonna get out of bed every morning... breathe in and out all day long.
Then, after a while I won't have to remind myself to get out of bed every morning and breathe in and out...
and, then after a while, I won't have to think about how I had it great and perfect for a while."

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2012

ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΒΑΛΩ ΤΙΤΛΟ

Ούτε φωτογραφίες θέλω να βρω, ούτε μουσικές.
Ούτε λόγια αισιοδοξίας, ούτε κινδυνολογίες. Πραγματικότητα.

Ο εφιάλτης δεν είναι μια είδηση στο ίντερνετ.
Δεν διαβάζεις απλά κάπου "παιδάκια λιποθυμούν στα σχολεία από την πείνα", και σφίγγεται το στομάχι σου. Έρχεται το παιδί σου σπίτι και στα λέει. Αν έχεις την τύχη - ακόμα - να μην είναι αυτό που λιποθύμησε, έρχεται και σου λέει ονόματα. Το ξέρεις αυτό το παιδί, ξέρεις τους γονείς του, βρίσκεστε σε παιδικά πάρτυ από τότε που φορούσαν πάνες ακόμα. Από καθαρή τύχη/συγκυρίες είναι το α ή το β παιδί, η α ή η β οικογένεια. Από τη μια στιγμή στην άλλη.

Ακούω για φίλους ότι την "έκαναν" για Αυστραλία και ζηλεύω. Κάποτε θα στεναχωριόμασταν, τώρα μακαρίζουμε την τύχη τους. Ο Γ. έφυγε, και με το που πάτησε το πόδι του "πέφταν" τα επιδόματα. Τα χρήματα που παίρνει ως άνεργος, συν τα ποσά για κάθε παιδί - ενώ τα παιδιά του παραμένουν στην Ελλάδα ακόμα - είναι υπερδιπλάσια του μισθού που παίρνω δουλεύοντας σχεδόν 20 χρόνια, χωρίς ωράριο. Μισθό τον οποίο μπορεί να κάνω και τρεις μήνες να τον δω, πλέον. Απολύονται συνεχώς συνάδελφοι, την περασμένη βδομάδα οι τελευταίοι δύο. Δεν ήξερα ποιος είναι πιο τυχερός. Αυτοί πρόλαβαν και πήραν τις αποζημιώσεις τους, και θα έχουν σε στάνταρ ημερομηνία το ταμείο ανεργίας. Κατάσταση ομηρίας. Λες "τουλάχιστον έχω δουλειά".

Κι εκεί που λες "επιβιώνω ακόμα", έρχονται αυτά που ακούμε και διαβάζουμε όλοι μας αυτές τις μέρες. Γίνεται να μην αναρωτιέσαι "για πόσο ακόμα θα επιβιώνω"? Έχεις επιστρατεύσει ό,τι αποθέματα δύναμης μπορεί να έχουν απομείνει πια σε άνθρωπο, για να συμβιβαστείς με το "επιβιώνω" και να ξεχάσεις το "ζούσα". Τώρα τι να περιμένεις? Την απόλυτη εξαθλίωση? Δεν μπορείς καν πια να πεις στον εαυτό σου, "έλα μωρέ, υπερβολές, ψυχραιμία"... Η "απόλυτη εξαθλίωση" δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας, είναι το πιθανότερο να σου συμβεί. Με μαθηματική ακρίβεια.

Ξέρεις ότι είναι πολύ κοντά η μέρα που θα σου πουν - αν είσαι τυχερός και δεν σε πετάξουν κατευθείαν - "θες να συνεχίσεις με 500 ευρώ ή να πάρω τον 25άρη?". Γιατί τώρα δεν θα χρειάζεται καν να προβληματιστούν "πως θα του πληρώσω τόσων χρόνων αποζημίωση". Κι αυτό που μόλις περιέγραψα, δηλαδή το "ζω και μεγαλώνω παιδί με 500 ευρώ" είναι το πιο αισιόδοξο σενάριο. Το καλύτερο που έχεις να περιμένεις, να ελπίζεις. Προσπαθείς να πιαστείς απ' αυτό για να μην τρελλαθείς σκεπτόμενος πόσο κοντά είναι το σενάριο "μένω χωρίς δουλειά, ποιος βρήκε για να βρω εγώ, ΠΩΣ ΘΑ ΖΗΣΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ" (εμένα μ' έχω "γραμμένη" από καιρό ούτως ή άλλως, μόνο η υποχρέωση προς αυτό το παιδί με απασχολεί).

Μιλάω με μαμάδες στα κάγκελα του σχολείου για κανά 5λεπτο το πρωί. Αρρωσταίνω ακούγωντας κάθε φορά ποιος έμεινε άνεργος, πόσο καιρό έχουν να βάλουν κρέας στο σπίτι, όταν βάζουν κρέας πως ξεγελούν τα παιδιά ότι έφαγαν κι εκείνες με τους άντρες τους... Μετά, τα βράδια που στριφογυρνάω από το άγχος της επόμενης μέρας και το μυαλό δουλεύει με χίλια, κάνω σκέψεις που με οδηγούν στην σχιζοφρένεια.

Σκέφτομαι πόσες από αυτές άραγε, ανήκουν στην κατηγορία που μας οδηγήσε εδώ που μας οδήγησε. Σ' αυτούς που ζούσαν μέσα σε μία φούσκα από κάρτες, εορτοδάνεια και διακοποδάνεια, το κέρατό μου μέσα. Που μέχρι και σήμερα που ζουν σ' αυτήν την κατάσταση, κάθονται και βλέπουν εκπομπές ή διαβάζουν περιοδικά που ασχολούνται με το ποιος χώρισε, ποιος παντρεύτηκε, τι βρακί φορούσε η κουμπάρα και πόσο κόστισαν όλα αυτά. Γιατί αυτό το σπίτι που δεν έχει κρέας να φάνε τα παιδιά που ζουν μέσα, έχει τιγκάρει από ηλεκτρονικές συσκευές τελευταίας τεχνολογίας, ντουλάπες με ένα σκασμό πανάκριβα ρούχα, έπιπλα του τάδε γιατί "του ΙΚΕΑ τά 'χουν όλοι", υδρομασάζ στην μπανιέρα, και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο, που κανονικά θα είχε θέση μόνο στα σπίτια των ηρώων της σαπουνόπερας που βλέπουν τα απογεύματα ή της τηλεπαρουσιάστριας που κάνει εκπομπή και πληρώνεται για να θάβει τις άλλες τηλεπαρουσιάστριες.

Δεν ξέρω αν είναι για λύπηση ή για σκότωμα. Όταν σκέφτομαι τα παιδιά τους, λυπάμαι. Όταν σκέφτομαι το παιδί μου, θέλω να τους σκοτώσω. Γιατί εγώ ποτέ δεν πήρα δάνειο για να πάω διακοπές στο Μπαλί, ΜΑΖΕΥΑ χρήματα και πήγαινα ΕΚΕΙ που μπορούσα ΓΙΑ ΟΣΟ μπορούσα, με τα λεφτά ΠΟΥ ΕΙΧΑ. Δεν τσάκιζα πιστωτικές κάρτες σε ρούχα, για να φοράω άλλο κάθε μέρα, έκανα τον ταχυδακτυλουργό κάθε πρωί μπροστά στην ντουλάπα, ώστε να εξαντλήσω κάθε δυνατό συνδυασμό των όσων είχα, μέχρι να φθαρούν. Στα μπουζούκια πρέπει να έχω πάει 2-3 φορές σ' όλη μου τη ζωή, κι αυτές, επειδή κάποιος θα έκανε εκεί τη γιορτή του. Μην πιάσω τα αυτοκίνητα... ΟΚ, εγώ δεν οδηγώ, αλλά ξέρω πολύ καλά, πως αν χρειαζόμουν ν' αγοράσω ένα αυτοκίνητο, θα έψαχνα κάτι ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΜΟΥ. Δεν θα έπαιρνα το ακριβότερο και μεγαλύτερο που υπάρχει, το οποίο θα πάλιωνε περίπου στον ίδιο χρόνο που θα είχα εξοφλήσει το 1/5 του. Που θα έκαιγε το μήνα σε βενζίνη, όσα χρειάζονται για Αγγλικά και Φροντιστήρια παιδιού.

Μην ανοίξω το στόμα μου για τους γάμους. ΜΗΝ ΑΝΟΙΞΩ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ! Αλλά δεν κρατιέμαι γαμώτο. Ήθελα να κρατηθώ λόγω του οξύμωρου του πράγματος, αλλά δεν μπορώ, οπότε όποιος θέλει, με μουτζώνει ελεύθερα. Γιατί, αυτοί που πρόκειται να κατηγορήσω για το πόσα σπαταλούν σε σκανδαλωδώς χλιδάτες δεξιώσεις, με ταΐζουν εδώ κι εφτά χρόνια που εργάζομαι στο χώρο που εργάζομαι. Μου σηκώνεται η πέτσα κάθε φορά μ' αυτά που βλέπω κι ακούω, αλλά ταυτόχρονα από αυτό ζω. (Τρελλαίνεσαι κύριε Πρόεδρε, ή δεν τρελλαίνεσαι?). Σιχάθηκα πια να βλέπω συμπεθέρες να κανονίζουν δεξιώσεις, και να κρατάει 3 ώρες το κάθε ραντεβού, μέχρι να τους εξήγησεις το μενού. Κάθε πρόταση, 5 άγνωστες λέξεις. "Τι είναι αυτό, τι είναι εκείνο...". ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΚΑΝ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΑ ΜΟΥ, ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΔΙΑΛΕΞΕΣ? Μα φυσικά επειδή ήταν το ακριβότερο και θέλει να πουλήσει μούρη... Για το θέμα των γάμων - λόγω δουλειάς - μπορώ να γράψω εγκυκλοπαίδεια με υπερβολές που έχω ακούσει. Να σου φεύγει το κεφάλι. Και μιλάω πάντα για άτομα που ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΖΑΜΠΛΟΥΤΙΔΟΥ. Οπότε για να μην ξεφύγω, θα σας πω μόνο ένα, κι αυτό επειδή ΔΕΝ το έχω ακούσει από πελάτισσα, αλλά από συνάδελφο, η οποία παντρεύτηκε πριν 1,5 χρόνο περίπου. Αυτή η κοπέλα λοιπόν, που κάθεται απέναντί μου και τώρα βγαίνει στο περίπτερο για να πάρει κόκα-κόλα, επειδή έχει 20 λεπτά φθηνότερα από το κυλικείο του μεγάρου, είχε διαλέξει ένα ζευγάρι παπούτσια ως νύφη, αξίας περίπου 600 ευρώ, μόνο και μόνο για τη "κλασσική" φωτογραφία γάμου, όπου βγάζει η νύφη το πόδι έξω από το αυτοκίνητο, πριν μπει στην εκκλησία... Εννοείται ότι εγώ δεν ήξερα καν ότι υπάρχει τέτοια φωτογραφία... Απλά της είχα πει όλο χαρά πόσο τυχερή είμαι που βρήκα υπέροχα νυφικά παπούτσια με 50 € περίπου, και άκουσα την δολοφονική ατάκα "θα φαίνονται καλά στην φωτογραφία του παπουτσιού"?????? Έτσι έμαθα όλο το υπόλοιπο...

Από άλλο πλανήτη, τέρμα. Είμαι από άλλο πλανήτη. Εγώ και μερικοί άλλοι - δυστυχώς ελάχιστοι - βρεθήκαμε στον πλανήτη Ελλαδιστάν, και τώρα πληρώνουμε μαζί με τους ιθαγενείς τις μαλακίες που έκαναν τόσα χρόνια.

Μπορώ να γυρίσω στον πλανήτη μου, παρακαλώ? Να ξυπνήσω από τον εφιάλτη? Κάτι?

10 σχόλια:

  1. δυστυχώς μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Και μαζί με αυτούς που τα φάγανε μαζί την πληρώνουμε κι εμείς. Κουράγιο εύχομαι για όλους εσάς που μεγαλώνετε παιδιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. δυστυχώς μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Και μαζί με αυτούς που τα φάγανε μαζί την πληρώνουμε κι εμείς. Κουράγιο εύχομαι για όλους εσάς που μεγαλώνετε παιδιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @ mahler76

    Δεν σου λέω "αυτό ξαναπές το"...

    Ευχαριστούμε για τα κουράγια, θα μας χρειαστούν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. (Τα σχόλια στο μπλογκ, τα έχω κλείσει εδώ και μήνες, αλλά μια που στην παρούσα ανάρτηση τα ξέχασα ανοιχτά και ήδη τα επισκέφθηκε ο φίλος μου ο Μάλερ, θα είναι κουλό να τα κλείσω τώρα. Κατ' εξαίρεση λοιπόν... ανοιχτά τα σχόλια.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. aaaaaaaaaaaaaa ανοιχτά!
    ανοιχτά!
    ανοιχτά!!!!!!!!
    τα σχολια ανοιχτα!


    και δεν μπορώ και να χαρώ πολύ
    γιατί το κέιμενο σου ειναι ΤΟΣΟ αληθινο
    τόσο πικρό
    τόσο σοβαρό
    που είναι ντροπή.

    τάπες όλα.
    και το κλείσιμο σου όλα τα λεφτά .

    σε πιάνει ή δεν σε πιάνει κλειστοφοβία που σ'έχουν εγκλωβίσει σε αυτόν τον 'πλανήτη' ???

    η πραγματικότητα του παραλόγου .


    υγ.θεωρώ κορυφαίο το πνίξιμο του δίκιου του βενιζέλου προχτές .
    έτοιμος να βγει απο τα κιλά του με την ηθική (ακούς?) που χάθηκε και τα όσα συμβαίνουν ...
    ο καημένος...
    αμέτοχος... ειλικρινής ...
    πατριώτης ...
    τίμιος ...


    τι να πω ...


    τεσπα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @maya

    Ναι, κατά λάθος μεν, αλλά καμιά φορά τι ωραία που "βγαίνουν" τα λάθη...

    Φαντάσου σε τι κατάσταση το έγραφα, που δεν ήξερα τι πάταγα και τι δεν πάταγα...

    Όπως τό 'πες, κάτι σε κλειστοφοβία μου βγαίνει.
    Απλά επιβιώνω λοιπόν, για όσο, και με κρατάει μια βασική υποχρέωση/ευθύνη και η φυσική ανθρώπινη περιέργεια "να δω τι άλλο θα ζήσω".

    Για το Υ.Γ. σου, ποιον να πιάσω και ποιον ν' αφήσω. Έχω ακούσει τόσους να λένε τόσα... δεν ξέρω τι μ' έχει φρικάρει περισσότερο, είναι κι απανωτά! Κι από πολιτικούς κι από δημοσιογράφους.

    Ας πω δύο από χθες, που τά 'χω και πρόσφατα:

    1. Μόνο εγώ βγάζω αφρούς και γυρνάει το κεφάλι μου γύρω γύρω όταν ακούω τη Ντόρα να μιλάει για το κακό που έκαναν τα δύο μεγάλα κόμματα στην Ελλάδα?????????????????? ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΗΤΑΝ??????????????????????

    2. Με αφορμή τον "βομβαρδισμό" και την λεηλασία του κέντρου της Αθήνας, άκουσα επίσης πολλές μαλακίες. Από τις κορυφαίες, η χθεσινή του Βερύκιου: "Έβλεπα τις εικόνες κι αναρωτιόμουν. Είμαστε σε ευρωπαϊκό κράτος ή σε αραβικό;" ΡΕ ΠΑΠΑΡΑ! Ο ΚΟΣΜΟΣ ΟΤΑΝ ΕΦΕΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΧΡΙΡ, ΣΚΟΥΠΙΣΕ ΚΑΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΜΕΤΑ!!!!!!!!!!!!

    Τεσπα... δεν συγχίζομαι άλλο πρωινιάτικο, γιατί είμαι ήδη φτιαγμένη από άλλο θέμα. Έχω μόλις γυρίσει από μία καταγγελία που πήγα να κάνω στο σχολείο μ' άλλους δύο γονείς, και τά 'χω πάρει στο κρανίο με τον τρόπο που το διαχειρίστηκε η δ/νση. Γκκρρρρρρρρρρρρρ!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. τι καλα που επεστρεψες!!!!!!!!!!!!!!!!!
    Λοιπον εδω θα πω κι εγω ολα τα απωθημενα μου για τον γαμο μου προπερσι.
    Ειδα ενα ωραιο σετ στεφανα και το παω στην κοπελα που οργανωνε τον γαμο
    (φιλη) να μου πει ποσο κοστιζουν, αν μπορουμε να τα βρουμε. Και μου λεει τηλεφωνικα

    Αννα: "Κατερινα ειναι λιγο ακριβα επειδη ειναι χειροποιητα αλλα καταφερα να μας τα αφησει 300 ευρω!!"
    Κατερινα: "ΕΙΣΑΙ ΤΡΕΛΛΗ;;;;; ΘΑ ΔΩΣΩ 300 ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΘΑ ΦΟΡΕΣΩ 5 ΛΕΠΤΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ;;;"

    και οταν λεω το σκηνικο στην αδερφη μου, ακουω και το ωραιο "Τοσο κανουν ρε Κατερινα τα στεφανα"

    Εκει να δεις πως ενιωσα σαν εξωγηινος. Θα παρω κλαδακια του δασους και θα φτιαξω δικα μου, σκεφτηκα!

    Ασε με τις λαμπαδες στο διαδρομο της εκκλησιας που με εκαναν να νιωθω τσιγγουνα επειδη δεν ηθελα 10 σετ με λαμπαδες και ηθελα μονο 6, οι οποιες κοστισαν 1000 ευρω!!!!!!!!!!

    Δεν καταλαβαινω γιατι ξοδευουμε τοσα χρηματα. Αν ειναι επειδη κατι μου αρεσε εμενα πολυ κι ετυχε να ειναι ακριβο, να πω χαλαλι. Αν εχω, θα τα δωσω να το χαρω. Αλλα να προσπαθουν να με πεισουν οτι "ετσι πρεπει" κι "ετσι γινονται" αυτα, ε οχι, τρελλαινομαι.

    Εγω επιμενω να λεω, οτι σε πολλους εκανε καλο η κριση. Ξεχωρισαμε την αναγκη απο την πολυτελεια. Και βαζω και τον εαυτο μου μεσα σ'αυτους! Απλα ειναι κριμα να πληρωνουμε ολα τα σπασμενα, ενω μας αναλογει ενα 10-20% της ευθυνης.

    Να ξαναπω ποσο χαιρομαι που εισαι εδω;;;;;

    :)
    xxxxxxxxxxxxxxxx

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @Dee Dee

    Καλημέρα Ντηντόνι μου! Ούτε "έφυγα" ούτε "επέστρεψα"... Εδώ γύρω ήμουν και θα είμαι. Ούτε ξανάνοιξα τα σχόλια, έτυχε σ' αυτήν την ανάρτηση και μου "ξέμειναν" ανοιχτά. Ε, και βρήκαμε την ευκαιρία να τα πούμε λίγο!

    Πάνω σ' αυτό που λες, εμένα το θέμα μου, είτε αφορά γάμους, είτε οτιδήποτε, δεν είναι το που θέλει να ξοδέψει τα λεφτά του ο καθένας. Αν τα έχει, είναι δικά του, ας τους βάλει φωτιά να τα κάψει. Το θέμα μου είναι ότι έκαναν όλες αυτές τις αλόγιστες σπατάλες με δανεικά από τράπεζες! Εκεί θέλησα να εστιάσω, γιατί εκεί αφορά το σύνολο και το που καταλήξαμε.

    Αλλά μιας και τό 'φερες ως κουβέντα, εγώ στο μόνο που θα χαλάλιζα χρήματα προκειμένου να είναι ακριβώς αυτό που θέλω, είναι η βέρα. Είναι το μόνο που μένει, ενώ όλα τ' άλλα είναι για μια βραδιά. (Θεωρητικά πάντα, γιατί τα "για μια ζωή" κλπ, είναι βαριές κουβέντες, όπως μας αποδεικνύει περίτρανα η ζωή ενίοτε...)

    Κι εγώ χάρηκα πάρα πολύ που ξαναβρεθήκαμε και τα λέμε!!!

    Φιλιάαααααααα!!!!!!!!!!
    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ΤΗ ΗΘΕΛΑ ΚΑΙ ΜΠΗΚΑ ΝΥΧΤΙΑΤΙΚΑ ΝΑ ΣΕ ΔΙΑΒΑΣΩ?????ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΗ ((ΩΣ ΜΟΔΙΣΤΡΑ -ΜΠΟΜΠΟΝΙΕΡΟΥ ΣΑΝ ΗΜΙΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΓΙΑΤΙ Η ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΜΟΥ ΔΟΥΛΕΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΑ))ΜΕ ΤΑΡΑΞΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΗΛΙΘΙΕΣ ΝΥΦΕΣ ΚΑΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΟΜΠΑΝΙΑ...ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟ 2000ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΒΓΑΛΕΙ ΤΟ ΠΑΠΟΥΤΣΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΣΤΗΣΕΙ ΣΤΙΣ ΔΗΘΕΝ ΑΥΘΟΡΜΗΤΕΣ ΦΩΤΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΑΛΜΠΟΥΜ ΝΑ ΤΟ ΚΟΠΑΝΑΣ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΥ ΣΟΥ ΑΝΤΡΟΥΛΗ ΑΦΟΥ ΕΧΕΤΕ ΧΡΕΩΘΕΙ ΓΙΑ ΟΛΗ ΣΑΣ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΕ ΤΗΝ ΔΕΞΙΩΣΗ ,ΤΑ ΝΥΦΙΚΑ ,ΤΑ ΑΚΡΙΒΑ ΕΠΙΠΛΑ,,,,,ΕΛΕΟΣ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΚΑΙ Η ΛΑΙΜΟΥ ΑΠΟ ΤΑ SUNSHINE GIRLS!!!!!

    ΓΡΑΦΕ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΝΑ ΜΕ ΦΟΥΝΤΩΝΕΙΣ..ΘΑ ΣΕ ΔΙΑΒΑΖΩ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @pergamonto

    Καλώς τη μου!

    Κι εσύ βλέπω, απ' όλη την ανάρτηση, να εστιάζεις στο θέμα των γάμων... Τελικά "ξύνει νεύρωση" που λέμε, σε πολλούς/ες το θέμα... Όχι αδίκως. Ήταν πολλές οι γελοιωδέστατες σπατάλες, κακά τα ψέμματα. Για πολύ καιρό νόμιζα ότι μόνο σ' εμένα φαίνεται έτσι, επειδή έχω τη γνώμη που έχω για το γάμο. Πάντα στη δουλειά μου ήμουν, λες κι έβαλαν τον Σκρουτζ να δουλεύει σε μαγαζί με Χριστογεννιάτικα. Αλλά τελικά δεν είμαι μόνο εγώ. Υπάρχουν πολλοί!

    Και δεν μιλάω για περιπτώσεις όπως εγώ που τα σιχαίνομαι, αλλά για κοπέλες/αγόρια που αγαπούν/πιστεύουν στο γάμο, αλλά έχουν και μια λογική, βρε αδερφέ, δεν ζητάνε παράλογα πράγματα.

    Ελπίζω να επικρατήσει η λογική και σ' αυτόν, και σ' όλους τους τομείς, γιατί μόνοι μας βάλαμε τα χέρια μας και βγάλαμε τα μάτια μας.

    Εγώ ήδη βλέπω τεράστια διαφορά, και στην επιλογή των καλεσμένων, και στην επιλογή του μενού, κλπ. Αν εκλείψει ποτέ η βλαχονοοτροπία, "καλώ όλο το σόι που δεν ξέρω ούτε τα ονόματά τους καλά καλά, μόνο και μόνο για τους δείξω πόσα μπορώ να ξοδέψω στο γάμο μου", θα είμαστε σε καλό δρόμο...

    (Επειδή εσύ δεν ξέρεις εμένα, κι εγώ δεν ξέρω από που είσαι, μην παρεξηγηθώ, όταν λέω "βλάχος", έχει να κάνει με κατηγορία ανθρώπων, όχι με τόπο καταγωγής. Ευτυχώς υπάρχουν εξαιρέσεις και δεν θέλω να παίρνει η μπάλα όλη την επαρχία, θά 'ταν ρατσισμός).

    Τώρα για το πότε θα ξαναγράψω να σε φουντώσω... θα πρέπει να φουντώσει κάτι εμένα πρώτα, μόνο έτσι γράφω πια! Χαίρομαι όμως που ξέρω πως θα είσαι εκεί να φουντώσεις παρέα μας!

    Καλές δουλειές!!!

    Υ.Γ. Εδώ, σ' έχασα: "ΕΛΕΟΣ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΚΑΙ Η ΛΑΙΜΟΥ ΑΠΟ ΤΑ SUNSHINE GIRLS!!!!!" Κάτι από τηλεόραση να υποθέσω? Σόρρυ, είναι κάτι λιγότερο από ένας χρόνος, που το μόνο που βλέπω στην τηλεόραση είναι ΡΑΔΙΟ ΑΡΒΥΛΑ... Με τα φεγγάρια μου πάει κι η τηλεόραση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή