"Well, I'm gonna get out of bed every morning... breathe in and out all day long.
Then, after a while I won't have to remind myself to get out of bed every morning and breathe in and out...
and, then after a while, I won't have to think about how I had it great and perfect for a while."

Πέμπτη, 1 Ιουλίου 2010

Άσε - τη - ζωή - να λιώνει - μέσα - στα - χέρια - της - σαν - χιόνι


Στέκομαι στην άκρη του γκρεμού
και κοιτάω όλους αυτούς που τους έσπρωξε ένα χέρι
κι αναγκάστηκαν να βγάλουνε φτερά
τώρα τους φωτίζει αυτό το υπέροχο αστέρι
τους κοιτάω να πλανιούνται μακρυά
πέρα από τα πέρατα πέρα από τα πέρα μέρη
κάποιος πλησιάζει σαν να θέλει να μου πει
κάποιος απ' αυτούς θα ξέρει
κάποιος πλησιάζει σαν να θέλει να μου πει

'Ασε τη ζωή να λιώνει μέσα στα χέρια της σαν χιόνι....

Στέκομαι στην πόρτα σου μπροστά
και διαβάζω ένα μήνυμα γραμμένο με μαχαίρι
ότι έπρεπε να φύγουνε ξανά
ότι τώρα διασχίζουν το μεγάλο μεσημέρι
και την πιο παραμυθένια αμμουδιά
πέρα από τα πέρατα πέρα από τα πέρα μέρη
κάποιος πλησιάζει σα να θέλει να μου πει
κάποιος απ' αυτούς θα ξέρει
κάποιος πλησιάζει σα να θέλει να μου πει

Μη με ρωτάς αν η αγάπη ανασταίνει
μου είπε κάποιος κάποτε το είδε να συμβαίνει
θυμήσου, τότε που σ' άφησαν μονάχο
τον σκορπιό που βρήκες όταν σήκωσες το βράχο
το βράχο, που επάνω του το κάστρο φτάνει στους ουρανούς
για ναύτες σαν κι αυτούς λιμάνι
κάνει να ακούγεται κι αυτό το βράδυ
ο ήχος απ' τα κέρματα που ρίχνει στο πηγάδι, η μοίρα
θυμάμαι τ' άρωμά της
τους σκύλους που ησυχάζανε κάτω απ' τα βλέμματά της
πήγαινε δε θα το μετανιώσεις
πες της πως ήρθες εσύ και θα το νιώσεις
θα νιώσεις στο πλάι σου την πνοή της
μια νύχτα με πανσέληνο στο ιπτάμενο χαλί της


Άσε τη ζωή να λιώνει μέσα στα χέρια της σαν χιόνι...


Είδες τον στίχο που σου έχω τονίσει?
"Τους σκύλους που ησυχάζανε κάτω απ' τα βλέμματά της"?
Ε, αυτό κράτα.
Ξέχνα όσα ήξερες για σκύλους από την κόλαση.
Δεν είναι αυτό η αγάπη. Ο έρωτας ίσως.
Αλλά μετά από τον έρωτα έρχεται η αγάπη,
κι είδες τι επίδραση έχει στα σκυλιά, ε?


~ ~ ~
"Ο Βράχος"



29/6/2010 Θέατρο Βράχων. Όχι το βίντεο, αυτό είναι παλιότερο. Ο Παυλίδης.

Πλησίαζαν οι μέρες για τον ΤρίτοΜουΙούλιο. Είχα ήδη αποφασίσει πως δεν θα κάνω φέτος ιδιαίτερη/ξεχωριστή ανάρτηση για τις 5 και για τις 22, αλλά μία για όλο τον Ιούλιο. Όσο και να τά 'χω παρατήσει, δεν μου πήγαινε ούτε ν' αφήσω έτσι το μπλογκ καλοκαιριάτικο, ούτε να περάσουν στο ντούκου οι γιορτέςμου.

Κι όλα λύθηκαν ως διά μαγείας. Χρειάστηκε αυτό το βράδυ, της 29/6/2010 για να ξεδιαλύνει το θολό τοπίο. Γιατί αμέσως συνειδητοποίησα, τι ακριβώς γιορτάζω, γιατί το γιορτάζω, τι σημαίνει για μένα, πως εκφράζεται... Κι όταν ξεκαθαρίζουν αυτά, δεν "ψάχνεις τι να αναρτήσεις για να", αλλά "σού 'ρχεται μια ανάρτηση επειδή".

Έτσι εγώ θέλησα να αναρτήσω αυτό το τραγούδι. Τραγούδι το οποίο λατρεύω έτσι κι αλλιώς, δεν το ανακάλυψα στις 29/6/2010. Το πως και το που το άκουσα είναι το θέμα.

Τελευταία φορά που είχα πάει σ' εκείνο το χώρο, πριν τρία χρόνια περίπου, με κρατούσε ένα χέρι που ήθελα ν' αφήσω και να μ' αφήσει, ενώ παραδίπλα μου υπήρχε το χέρι που ήθελα να κρατάω χωρίς όμως να μπορώ.

Προχθές πήγα έχοντας στο ένα μου χέρι μια παγωμένη πράσινη και στο άλλο το αγαπημένο χέρι.

Μύριζε καλοκαιρινή νύχτα, μας φώτιζε ένα τεράστιο φεγγάρι, κι ακούγαμε τους ονειρεμένους στίχους του Παυλίδη. Εγώ τους άκουγα στέρεο. Μπροστά από τον Παυλίδη και πίσω από το αγαπημένο χέρι.

Αυτές οι απλές μικρές στιγμές ευτυχίας, για τις οποίες αξίζει ολόκληρη ζωή. Που δεν σε νοιάζει να πεθάνεις την επόμενη στιγμή, γιατί ξέρεις ότι θα φύγεις γεμάτος.

Πόσες φορές μ' έχετε ακούσει να περιγράφω ιστορίες με τις ασύλληπτες ανεκδιήγητες γκαντεμιές μου? Αυτές που λέμε "ε, μόνο στη Στέλλα μπορούσε να συμβεί!"?

Αν κάπου υπάρχει η Τύχη και κρατάει μια ζυγαριά η οποία πρέπει να ισορροπεί, τότε είμαι έτοιμη να δεχτώ τόσες κι άλλες τόσες γκαντεμιές στα αριστερά της, για όσο θα υπάρχει στα δεξιά της αυτό το υπέροχο δώρο που μου έκανε.

Να με κρατάει αγαπημένο χέρι.

~ ~ ~

Καλό καλοκαίρι με πολύ πολύ χιόνι!

12 σχόλια:

  1. A re Stelli

    μονο αυτα τα χερια,
    τα σταθερα
    και στιβαρα αξιζει να αγαπιουνται ετσι!!!

    Φυσικα και με ενα τετοιο χερι μπορεις α αντεξεις ολες τις καταστροφες του κοσμου!

    Ειναι τοσο σπανιο
    οταν γυρω εχει χιλιαδες παλαμες να σε ριχνουν με ευκολια στο γκρεμο
    και τοσο τρυφερο

    στην αλλη πλευρα να ειναι μονο ο δικος σου κοσμος,
    - στερεος και αλωβητος απο το ευκαιριακο και το στιγμιαιο..
    Ιδανικο αντιβαρο στο ΜΑΛΘΑΚΟ αποβαρο.

    -εμενα με συγκινουν οι μεγαλες αγαπες γιατι εχουν .(ξερεις τι..)
    ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΝΑΤΑ ΧΕΡΙΑ:)


    σου ευχομαι να τα κανεις πολλους τους δικουςσουΙουλιους::)))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Για το χιονι τι να πω

    το λατρευω απλα και δεν με εχει προδωσει ποτε:))

    υπεροχη αναρτηση με εχει συγκινησει ειλικρινα:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. πολυστέλα μου.. πολύ χαίρομαι για σένα.. έτσι το βλέπω κι εγώ.. κάτω κάτω στο αποτέλεσμα.. αισθάνομαι τυχερός.. ότι και να γίνει.. :):)
    σα σήμερα το 07.. πέρασα την πρώτη νύχτα ακινησίας.. που στο τέλος του μήνα.. μετά απο απηρα διαβάσματα και σχόλια.. με οδήγησε στα μπλογκζζ.. :):)
    καληνυχτούδια και καλό μήνα :):)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. γι'αυτή την γαμημένη στιγμή ευτυχίας
    που όλα έρχονται και κουμπώνουν ...
    ναι ...

    το συγκλονιστικό είναι να ΖΕΙΣ την στιγμή που μπορείς να δεις ότι
    ΤΑ ΕΧΕΙΣ ΟΛΑ
    όταν σαφέστατα σου 'λείπουν' ένα κάρο πράματα
    και σε ζορίζουν ακόμη περισσότερα .

    δεν μπορούν όλοι
    γι'αυτό και λίγοι άνθρωποι γεύονται την ευτυχία .
    κι ακόμη λιγότεροι το ξέρουν όταν τους συμβαίνει !

    με μετέφερες εκεί στην μαγική ατμόσφαιρα της συναυλίας ΣΟΥ .
    και χαμογελάω αναγνωρίζοντας άλλη μια φορά την δύναμη σου .

    αμόλυντο χιόνι στον παράδεισο .
    χρόνια πολλά και

    φτου σκόρδα στην ΟΜΟΡΦΗ !
    χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλημέρα, φιλενάδα μου!

    Έχω την τύχη να έχω ΤΕΤΟΙΟΥΣ φίλους και φίλες, που με αγαπάνε, που με στηρίζουν, που μου παραστέκονται... ώστε μπαίνοντας κι αυτοί στα δεξιά της ζυγαριάς, μαζί με το "αγαπημένο χέρι", νομίζω πως έχω να περιμένω πολλέεεεεεεεες ντουλαπιές!!!!!!

    Σ' ευχαριστώ πολύ και για τις ευχές και για τα ΟΛΑ σου...

    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

    Υ.Γ. Με συγκίνησες που σε συγκίνησε... Και ξέρεις γιατί έγινε αυτό? Γιατί η ανάρτηση έγινε "επειδή" και όχι "για να", όπως έλεγα στην αρχή της... Αλλά και γιατί ξέρω πόσο το εννοείς αυτό με τις μεγάλες αγάπες σε αντίθεση με τους έρωτες. Έχεις γράψει κατά καιρούς υπέροχα πράγματα πάνω σ' αυτό. Και σε σκεφτόμουν όταν έγραφα για τα "σκυλιά που ησυχάζουν". Θυμήθηκα το κορυφαίο σου - που υπάρχει πάντα στα δεξιά του μπλογκ μου - "μοναχα που σ' αγαπω μερωνω"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλημέρα, έτερη φιλενάδα μου, αν και είχα την απίστευτη τύχη να στην πω διά ζώσης σήμερα!!!!!!!!

    Καλά, αυτό με τη "στιγμή"... ΚΙ ΑΝ ΤΟ ΚΑΝΑΜΕ ΠΡΆΞΗ ΧΘΕΣ ΕΜΕΙΣ, ΕΕΕ???

    Αυτά είναι... οι μικρές στιγμές ευτυχίας...

    Είναι θέμα δύναμης λες αυτό, ε? Δεν ξέρω... για να το λες εσύ, σε πιστεύω!!! Και χαίρομαι...

    Κι εσένα σ' ευχαριστώ πολύ πολύ για τις ευχές σου και τα ΟΛΑ σου!!!
    (και τα παπούτσια, και το φαγητό, και το μαλλακτικό, και το άρωμα, και το νυχτικάκι, και τις μουσικές, και τις αγκαλιές, και..., και..., και...)

    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @κούλπα

    Παναγιώτη μου, συγνώμη που σε προσπέρασα, παρασύρθηκα από την κοριτσοαγαποπαρέα μου!!!!!!!!!!!

    Το "ΠολυΣτέλλα" ΕΓΡΑΨΕ!!! Σαν πολυμίξερ ακούγεται για όποιον δεν ξέρει το θέμα "Πολυάννα", αλλά κι έτσι μ' αρέσει και πιστεύω μου πάει!

    Αυτό το "σαν σήμερα" το κάνω κι εγώ συχνά. Να αναμετριέμαι με τον εαυτό μου για τα που ήμουν και είμαι. Και κάπως έτσι προκύπτουν και κάποιες ημερομηνίες-ορόσημα, που θέλουμε να γιορτάζουμε, ακριβώς επειδή μας θυμίζουν αυτό που λες: Ότι "κάτω κάτω στο αποτέλεσμα" αισθανόμαστε τυχεροί.

    Μέσα από μία κατάσταση εξαιρετικά δυσάρεστη, κι εγώ το 07, οδηγήθηκα στο μπλόγκιν. Και σαν σήμερα λοιπόν, 5/7, μέσα από το μπλόγκιν, ξαναοδηγήθηκα στην πραγματική ζωή, πιο γεμάτη, και με δύναμη να ανατρέψω τις δυσάρεστες καταστάσεις.

    Καλή σου μέρα, Παναγιώτη μου, καλό μήνα κι εύχομαι πάντα να σε βρίσκει κερδισμένο το αποτέλεσμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αχ Στελλί μου!
    Πόσο την θυμάμαι αυτήν την ημέρα-3 χρόνια πριν!!!
    Μου αρέσει που γράφουμε όλοι μας κάτι σημαδιακό ως συσχετισμό στην όμορφη επέτειο.

    Σήμερα έχει γενέθλια η μητέρα μου!
    Σου εύχομαι πάντα να είσαι λαμπερή,γελαστή και ευτυχισμένη.
    Κλείνω με την παρακάτω φράση
    Το σύμπαν πάντα θυμάται όταν εσύ θυμάσαι και επαναλαμβάνει σημαντικές στιγμές του!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @ Aurangel

    Να την χαίρεσαι, πολύχρονη κι ευτυχισμένη!!!

    Σ' ευχαριστώ πάαααρα πολύ για τις ευχές σου, αλλά... με το σύμπαν, ξέρεις ότι δεν έχω και τις καλύτερες σχέσεις, ε??? Χαχααααα!!!!!! Εκτός αν αυτό που θέλει να μου πει, είμαι ανίκανη να το "πιάσω"...

    Το χεράκι καλύτερα? Ήθελα να σε πάρω χθες το απόγευμα που είδα το μήνυμα (στη δουλειά όπως ξέρεις, πλέον, δεν εμφανίζω κινητό) αλλά έτρεχα στις αστυνομίες για διαβατήριο και τέτοια, και ξέμπλεξα αργά.

    Ελπίζω να βρεθούμε κι από κοντά πριν σκορπίσουμε για διακοπές, αλλιώς σου εύχομαι γρήγορη ανάρρωση και να περάσεις ΤΕΛΕΙΑ σ' ό,τι κάνεις!!!!!

    Φιλιά και καλημέρες!!!!!!!!!!!!!!!
    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Καλοκαίρι φιλαράκι, σφιχτά το χεράκι :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @quartier libre

    Κι εσύ νά 'σαι καλά, κοριτσάκι, ευχαριστώ που πέρασες!



    @adaeus

    Καλέ τ' αφήνω εγώ????????
    Χαχαχααααα!!!

    Ανεξαρτήτως εποχής δηλαδή, για κάθε μία, βρίσκω και το "άλλοθί" μου... Τώρα θα λέω: Κρύο καιρός για δύο...
    Και πάλι θα το σφίγγω!

    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

    ΑπάντησηΔιαγραφή