"Well, I'm gonna get out of bed every morning... breathe in and out all day long.
Then, after a while I won't have to remind myself to get out of bed every morning and breathe in and out...
and, then after a while, I won't have to think about how I had it great and perfect for a while."

Τρίτη, 18 Μαΐου 2010

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ

(Η ανάρτηση αυτή έχει καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα, για να μην φρικάρουν άλλοι όπως εγώ, αν τύχει ποτέ κάτι παρόμοιο σε κανέναν (που δεν νομίζω να με διαβάζει ο Μητσοτάκης, αλλά ίσως υπάρχει και κανάς ακόμα του βεληνεκούς μας). Επειδή λοιπόν, απλά ενημερώνω και δεν καταγγέλω, δεν θα αναφέρω το όνομα του καταστήματος. Οι άνθρωποι δέχτηκαν αμέσως την αλλαγή των προϊόντων, ως ελαττωματικών, και ζήτησαν και συγνώμη για την ταλαιπωρία.)






Σε μια προσπάθεια να "αλλάξω το παρελθόν" αυτού του σπιτιού, έχω βαλθεί τον τελευταίο καιρό να αντικαθιστώ διάφορα είδη του νοικοκυριού. Το ήθελα, για την ακρίβεια το είχα ανάγκη, από το Φθινόπωρο του 2007, κι απλά τώρα έτυχε να έχω και τη δυνατότητα να το κάνω. Σταδιακά. Πήρα καινούργια σετ: πιάτα, ποτήρια, μαχαιροπήρουνα, σεντόνια, τραπεζομάντηλα/σουπλά... Κι έχω πάρει τεράστια χαρά - για όποιον μπορεί να καταλάβει.

Ως γνήσιος γεννημένος γκαντεμόσαυρος, δεν άργησα να γευτώ το "Κακό".

Το πρώτο ποτήρι, το βρήκα στο νεροχύτη, ερχόμενη από τη δουλειά. Σκέφτηκα πως ή το έσπασε ο Α. και κάνει τον κινέζο για να μην τον πάρει και τον σηκώσει ή χτυπήθηκε με άλλα ποτήρια/πιάτα όταν το έβαζα εκεί και δεν το αντιλήφθηκα αμέσως. Εννοείται ότι απλά "πήρε και σήκωσε" τον Α.

Πήγα την άλλη κιόλας μέρα να αγοράσω ένα νέο, για να μην είναι λειψό το σετ. Δεν υπήρχε. Οι κοπέλες έψαχναν παντού. Μπορώ να γίνω πολύ πειστική άμα θέλω. Με το καλό πάντα. Υπήρχε ένα στην βιτρίνα, αλλά υπάρχει - μου είπαν - πολύ αυστηρή πολιτική στο εν λόγω κατάστημα, να μην μπαίνει στην βιτρίνα αφού φτιαχτεί από τους διακοσμητές, ούτε μύγα. Επί λέξει αυτό, μ' αυτήν την έκφραση μου το περιέγραψαν. Μία κοπέλα λοιπόν, με κίνδυνο να χάσει τη δουλειά της σχεδόν, μπήκε μουλωχτά και μου βούτηξε ένα. Νά 'ναι καλά. Το έβαλα στο ντουλάπι και αναπληρώθηκε και εκεί το κενό και μέσα μου. Ησύχησα. Νόμιζα.

Σάββατο βράδυ. Αργά. Πολύ αργά, γύρω στις 2 μετά τα μεσάνυχτα. Ένας ήχος σαν να τσουγγρίζουν ή να σπάνε ποτήρια έρχεται από την κουζίνα. Εγώ είμαι σε άλλο δωμάτιο και δεν τον ακούω, αλλά - για ΠΑΑΑΑΡΑ ΠΟΛΥ καλή μου τύχη - είναι εκεί ο φίλος μου, ο οποίος πετάγεται και φωνάζει "τι 'ταν αυτό?" απορημένος. Μπαίνω κι εγώ, και δεν βλέπω τίποτα, ησυχία, τάξη και ασφάλεια. Όπως είμαστε όρθιοι και περιεργαζόμαστε το δωμάτιο, ξανακούγεται και τον ακούω κι εγώ αυτή τη φορά. Κοιταζόμαστε ακαριαία με την φάτσα "το άκουσες κι εσύ?", αλλά γύρω μας καμμία κίνηση. Εγώ έχω κλάσει μαλλί, μέντες, πατάτες κι ό,τι άλλη σχετική έκφραση υπάρχει. Ο φίλος μου ατάραχος, να μου λέει "ηρέμησε, είμαι εγώ εδώ" και άλλα τέτοια αντρικά (πώς χρειάζονται οι κερατάδες ώρες ώρες, γαμώ την ανεξαρτησία μου γαμώ...).

Ρημαδοκοιμάμαι και το πρωί που μπήκαμε κουζίνα για καφέ, ανακαλύπτω ότι ένα από τα ποτήρια ΕΧΕΙ ΣΠΑΣΕΙ ΑΠΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ. Έχει δύο ρωγμές, περιμετρικά, κοντά στην βάση (προφανώς τα δύο "κρακ" που ακούστηκαν). Παθαίνω αμόκ, αρχίζω να λέω διάφορα λογικά-λογικότατα, "που η γλωσσοφαγιά, που η αρνητική ενέργεια"... Ο φίλος μου έχει σκάσει στα γέλια, μέχρι που καταλαβαίνει ότι σοβαρολογώ, οπότε και του κόβεται το γέλιο, λέγοντάς μου πως δεν είναι δυνατόν να πιστεύω τέτοιες μαλακίες και προφανώς είναι ελαττωματικά τα ποτήρια. Το δέχτηκα, επειδή χωνευόταν ευκολότερα, και είπα πως από βδομάδα θα τα πάω πίσω. (Αλλιώς τι νά 'κανα, να τα πάω στο Χαρδαβέλλα?)

Την Κυριακή το βράδυ, μόνη μου πια, ξανακούω τον γνωστό ήχο και μπαίνω καρφί στην κουζίνα, ατάραχη. Σαν να μη συμβαίνει τίποτα, κατευθύνομαι στα ποτήρια και βλέπω το τρίτο πια ποτήρι, να έχει σπάσει στον ίδιο ακριβώς "δακτύλιο" με το προηγούμενο, αλλά αυτή τη φορά εντελώς. Το πάνω μέρος του δηλαδή είχε αποκοπεί. ΟΚ. Απλά καθημερινά πράγματα. Σ' όλους τυχαίνει. #$%^&^%$#$%$$^&!!!!!!!

Δευτέρα, μίλησα με τον φίλο μου τον Γιώργο, ο οποίος είχε για χρόνια τέτοιου τύπου μαγαζί. Δεν εντυπωσιάστηκε καθόλου, διότι του είχε τύχει παρόμοια περίπτωση με μια παρτίδα βάζα. Αρχικώς κι εκείνος είχε δυσκολευτεί αφάνταστα να πιστέψει τις πελάτισσες που του τα πήγαιναν πίσω λέγοντας "έσπασε μόνο του, ΣΑΣ Τ' ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ", αλλά όταν το είδε με τα μάτια του σ' ένα από τα βάζα που είχαν μείνει στο ράφι, πείστηκε απόλυτα.

Αυτό με καθησύχασε, γιατί είχα ένα άγχος για το πως θα με αντιμετωπίσουν στο κατάστημα που τά 'χα αγοράσει, όταν πάω και τους πω τι έγινε. Έτσι πήρα σήμερα τηλέφωνο πρώτα, να τους τα εξηγήσω πριν αρχίσω και αμπαλάρω και κουβαλάω. Γιατί εννοείται πως ήθελα να τα γυρίσω πίσω όλα. Πήρα το ύφος το "σας λέω το πιο φυσιολογικό πράγμα του κόσμου" και - ω του θαύματος - μου είπαν χαλαρότατα "συγνώμη, φέρτε τα να σας τα αλλάξουμε".

Έτσι κι έγινε. Και μου βγήκε και σε καλό τελικά όλο αυτό, γιατί το σχέδιο που πήρα τώρα, είναι πιο ωραίο μωβ, το άλλο με μισή καρδιά το είχα πάρει γιατί ήταν το πλησιέστερο σε απόχρωση του μωβ, αλλά όχι το δικό μου το μωβ, αυτό που είναι σαν το μπλογκ μου ένα πράγμα, αλλά και πάλι... όχι σαν του SILK CUT ακριβώς, αλλά...

18 σχόλια:

  1. μπορώ να σε διαβάζω ώωωωωωωρες
    όταν περιγράφεις περιστατικά !
    μα ΩΡΕΣ!!!!!!!!!
    αχαχαχα


    ΤΙ ΖΕΙΣ ΚΥΡΙΑ ΜΟΥ ?????????

    καλορίζικα τα νοικοκυριά1
    καιρός ήταν
    και τι καλά που έκανες !!!!

    υπάρχει μια στιγμή
    που δεν έρχεται με τυμπανοκρουσίες
    που όλα
    πολύ ήμερα και μελωδικά
    μπαίνουν στην θέση τους ...

    νομίζω ότι έγινε η έναρξη ...

    καρασμάτς
    χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. τώρα που ανέφερες στον πρόλογό σου το όνομα του ακατανόμαστου βλαντ...



    ...



    ...
    (εδώ έπρεπε να μπαίνει μουσική γμτ)


    ...


    να προσέεεεχειειειςςς!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @maya

    Ε, μα... Ε, ΜΑ! Είναι να μην τα περιγράφω αυτά? Κολάει πουθενά καλύτερα το "τι ζω κυρία μου"???

    ΜΑ ΝΑ ΣΠΑΝΕ ΠΟΤΗΡΙΑ ΑΠΟ ΜΟΝΑ ΤΟΥΣ???????

    Πραγματικά, αν το πρώτο βράδυ δεν ήμουν μόνη μου, τά 'χα μαζέψει κι είχα φύγει όπως ήμουν. ΟΠΩΣ ΗΜΟΥΝ.

    Άσε που πέρα από την "αντρική-παρουσία-όταν-τα-κάνεις-πάνω-σου-από-φόβο", το ότι ήταν εκεί βοήθησε στο να έχω και μάρτυρα! ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΕ ΠΙΣΤΕΥΕ, ΟΧΙ, ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΕ ΠΙΣΤΕΥΕ, ΠΕΣ ΜΟΥ!!!

    Τεσπα... Ουδέν κακόν αμιγές καλού! Πήρα και τα ποτηράκια που γούσταρα περισσότερο, αμέ!!!

    Πότε θά 'ρθετε σούμπιτοι να σας τραπεζώσω και να σας κοιμίσω στα καινούργια μου???????????

    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ



    @drunk tank

    Τώρα που το είπα... Δεν ξέρω τι μπορεί να μου συμβεί...

    Ίσως ένας συνδυασμός των τελευταίων αναρτήσεων μου...

    Ξέρω 'γω?

    Να σηκωθεί το καλώδιο του τηλεφώνου στη δουλειά και να με στραγγαλίσει?

    Δεν θα μου κάνει εντύπωση.

    Μάκιαααααααααα!!!!!!!!!!!!!
    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αν πηρες πιατα απο το ΙΚΕΑ ειμαι σιγουρη οτι θα εχουμε τα ιδια :):):)

    Βεβαια ειναι πιο σκουρα μωβ απο το δικο σου μωβ .... αλλα ειναι τα πιο κοντινα στην αποχρωση σου :):):)

    Τυχερη εισαι. Σε ενα παρομοιο περιστατικο απο μεγαλο καταστημα της Θεσσαλονικης, με χιλια ζορια (μονο στα δικαστηρια δεν πηγαμε) μας αντικατεστησαν ενα πανακριβο σετ κρυσταλινα ποτηρια! Ειχαν ολα μεσα φυσαλιδες και πηγαιναν να μας βγαλουν τρελλες οτι δεν τις εβλεπαν. Μεχρι που πιασαμε και ρωτησαμε μια περαστικη εξω απο το μαγαζι. Αφου τις ειδαν μας ελεγαν οτι τα χειροποιητα κρυσταλλινα εχουν συχνα φυσαλιδες. Καταστασεις απειρου καλλους :)

    Τελος καλο ολα καλα :)

    Κοπελια για στειλε μου το μειλ σου πλιζ για να σου στειλω κατιτις.

    xxx

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @Dee Dee

    Όχι, όχι από ΙΚΕΑ, αλλά ξέρω ποια μωβ λες, τα ζαχάρωνα κάποτε!

    Ναι, τελικά ήμουν πολύ τυχερή, περίμενα τα χειρότερα, ότι θα πρέπει να πάω και να δώσω μάχη! Που να πας και να πεις, ρε πούστη μου, "σπάνε μόνα τους τα πράγματα"??? Δόξα τω Θεώ!

    Μου φάνηκε τόσο αστείο που πιάσατε την περαστική!!!!!!! Τό'χω κάνει κάποτε σε πανάκριβο κομμωτήριο, αλλά χρόοοοοονια πριν, γύρω στο '94!!!

    Είχα γυρίζει από Παρίσι, όπου έβαφα το μαλλί ένα Χ χρώμα, και μου είχαν πει να πάω στο τάδε κομμωτήριο, που φημίζεται κλπ, για να μου πετύχει ΑΚΡΙΒΩΣ το χρώμα όταν βγουν εδώ οι ρίζες. Ε, είπα κι εγώ "θα τα σκάσω χοντρά, αλλά χαλάλι αφού θα βγει ΟΛΟΪΔΙΟ".

    Πουουουουουου... άλλα ντ' άλλα, της Παρασκευής το γάλα!!! Σοκ, εγώ! Πάω εκεί στις ψηλομύτες και αρχίζω και τα χώνω. Τα ίδια με τις δικές σου! Να λένε ότι δεν βλέπουν διαφορά!!!! Ε, και τους λέω κι εγώ: "Τι θέλετε? Να πάρω σβάρνα τις πελάτισσες που κάθονται εδώ να τις ρωτάω? Τις περαστικές απ' έξω? Κολωνάκι είμαστε!". Και φυσικά, όταν είδαν ότι έχουν να κάνουν με τρελλή... "τώρα που το λέτε, μια διαφορά την έχει..."!!!!!!!!

    Άστα, δεν είναι να μπλέκεις.

    Μέιλ, κοριτσάρα μου, έχω στο προφίλ μου, πάνε να δεις, και στείλε, περιμένω!!!

    Φιλιάααααααααααα!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ειδα στο προφιλ σου και δεν το βρηκα. Στραβη ειμαι;;;
    Παω να ξαναδω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ουπς, έχεις δίκιο, σόρρυυυυυυ!!!!

    Τό 'χα μάλλον βγάλει κάποια στιγμή, αλλά τώρα το ξανάβαλα, ΟΚ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Όχι ρε γ^&%$#@#!
    Μου το χάλασες τώρα.Το ίδιο συνέβη και σε εμένα με κάτι καλούπια για κατασκευή κεριών και νόμιζα ότι επειδή επικαλώ την ενέργεια του ρέικι για ενίσχυση στην καύση,έσπασαν.....Μάλλον δεν αντέχουν την θερμοκρασία τί να πω.

    Που πας ρε Καραμήτρο;
    Αφού τακτοποιήθηκε το ζήτημα,όλα καλά.
    Ήθελα να ήξερα εγώ πως θα ξεδιαλύνω το δικό μου ζήτημα!
    Για να σε δω......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. xaxaxa

    παιδι μου εισαι τρελλη???

    γιατι δεν τα εστειλες σε μενα να τα κανω δωρο στην Αννιω??
    στην Ντοριτα ισως??

    τα ποτηρια ρουκετες τα αυτοκτονικα!!!!

    Ενα μονο σου λεω,
    να δω τον νηφαλιο,σοβαρο και πληρως αυτοελεγχομενο φιλο σου να "πεταγεται και να λεει τι ν αυτο??"

    και τι στον κοσμο!!!!
    επρεπε να μου βγαλεις μια φωτο.
    χχχχχχχχχχχχχ

    Παντως επειδη πιστευω κι εγω τρελλα στο ματι τη γλωσσοφαγια και ολα αυτα..

    να ξερεις πως το επαθα μια μερα που ημουν κουκλ , μαυρισμενη λαμπερη και αυτοκρατορικη και ειχαμε παει ..για λουκουμαδες...

    ε μας σερβιραν τους λουκουμαδες
    και εγω επειδη ακριβως ηθελα να διατηρηθω ολα οσα ταπεινα περιεγραψα πιο πανω με ταπεινοφροσυνη

    πηρα μια γκαζοζα...
    Πριν τη βαλω στο ποτηρι
    το οποο ηταν απο κεινα του καφενειου τα ξερεις που εχουν κατι κοιλωματα τεσπα

    το ποτηρι ΑΝΑΤΙΝΑΧΤΗΚΕ
    οπως σου το λεω!!!!!

    εσκασε μπροστα στα ματια μας ..
    Μας κοιτουσαν ολοι και φευ οχι για την ομορφια μου ενω εγω ηδη επαιρνα τηλεφωνο ολους τους δικους μου να δω αν ζουν ή μηπως το συμπαν μου εστελνε μηνυμα οτι καποιος δικος μου κατι επαθε

    αφου βεβιωθηκα οτι ολοι ειναι καλα
    με κυριευσε απιστευτη μιζερια
    οτι κατι θα γινει
    οτι ηταν κακο σημαδι
    οτι δεν ειναι φυσιολογικο
    οτι ειναι μαυρη μαγεια

    και οτι αλλο μπορει να φανταστει ενας διαταραγμενος εγκεφαλος
    ..
    τοτε ο ανηρ λαλησε και ειπε...

    "ειναι απλο...
    το ποτηρι μολις βγηκε απο το πλυντηριο η εκτιναξη οφειλεται στο νομο της συστολης διαστολης.."

    κι εγω πηρα εκεινο το υφος του μαλακα!!!!

    (η γλωσσοδιαρροια ειναι λογω στερητικου να μου συγχωρεθει!!::))))))))))))))))))))

    δεν ειχα δει οτι ανηρτησες τοσες μερες και ξερεις πως διαβαζω τα μεηλ με το ενα ματι πανω και το αλλο στην αλλη σελιδα::))


    ξαναματς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @Aurangel

    Αγγελάκιιιιι μουουουουου!!!!!

    ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΠΟΛΛΑ,
    κι από δω!!!

    Άστα, μ' αυτό το θέμα, σε μελέτησα πάρα πολύ! Είχα φρικάρει και έλεγα "θα φέρω τη Μπουμπού μου να μου κάνει ρέικι να μου καθαρίσει το σπιτάκι μου, δεν ξαναμπαίνω εγώ εδώ μέσα, αν δεν έρθει πρώτα η Μπουμπού μουουουουου!!!"

    Χαχααχαχααααααα!!!!!!!!

    Πάντως στη δική σου περίπτωση είναι πιο οφθαλμοφανής η λογική εξήγηση (όπως και στης Τάλι παρακάτω). Μη σκιάζεσαι! ;Ρ

    Φιλιά πολλά, Κων/να μου, πάντα γερή κι ευτυχισμένη!!!!!!!!!!!

    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ





    @Talisker

    Μα τι ωραίο αυτό σήμερα! Δυο φίλες μου γιορτάζουν και της βρήκα και τις δύο μπαίνοντας στο μπλογκ μου!
    (Άλλο που έχουμε πει ήδη τα Χρόνια Πολλά, δεν έχει σημασία, είναι πολλή όμορφη συγκυρία!!!)

    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!!

    Πάντα εκθαμβωτική, να σπάνε ποτήρια στο πέρασμά σου!!!!!!!!

    Χααχαχαχαχααααααααααααα!!!!!!!!

    Κι εσένα - όπως έλεγα πριν στην Κων/να - είναι κάπως πιο "άμεσα εξηγήσιμο". Σίγουρα τα βλέπεις ΌΛΑ εκείνη τη στιγμή, αλλά ζεστό ποτήρι - παγωμένο περιεχόμενο... εξηγείται εύκολα, αφού συνέλθεις από το σοκ! Φαντάσου ΣΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΘΟΥΜΕΝΑ!!!!!!!!

    Πάντως ο "δικός σου", μια χαρά ψυχραιμότατος ήταν, δεν έχασες και τίποτα, ΤΕΡΑΣ ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΥ. Εμένα έπρεπε να δεις, να έχεις να γελάς για τα επόμενα 10 χρόνια!!!

    Και τι λες για γλωσσοδιάρροια βρε???

    Α-Π-Ο-Λ-Α-Υ-Σ-Τ-Ι-Κ-Ο-Τ-Α-Τ-Η
    είσαι άμα έχεις χρόνο και όρεξη, και μας είχεις λείψει αφάνταστα!

    Σβουριχτά καρακατασματς!!!!!!!!!!!
    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ
    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ
    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

    (Λόγω γιορτής, ας μου συγχωρεθεί αυτό το πράγμα από πάνω... είναι που θά 'θελα ΤΟΟΟΟΟΣΟΟΟΟ να στα δώσω από κοντά...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. καλησπερα στελλα μου!!!
    :))))

    να πω και εγω πως πρωτον,καταλαβαινω ΑΠΟΛΥΤΑ την αναγκη να αλλαξεις το νοικοκυριο στο σπιτι...το εχω και εγω μεγαααααλη αναγκη αλλα μαλλον να αλλαξω και το σπιτι!!!!fingers crossed!!!!
    καλοριζικα ολα τα brabd new things!!!
    μα ποοοοσο ωραια ειναι να αγοραζεις τετοια!!!!

    με καποια ποτηρια που μου τα ειχε κανει δωρο φιλος που δουλευε σε εργοστασιο με γυαλικα, τα ιδια επαθα και εγω...
    λες και καποιος εκοβε το τζαμι στο παραθυρο ητανε!!
    spoooooookyyyyy!!!!
    μια φορα μου εμεινε στο χερι το μισο ποτηρι καθως το επλυνα!!!!

    αχ χαιρομαι που περασα και αφησα κατι...περναω αθορυβα συνηθως.
    :)

    καλο βραδυ στελλα μου!
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Στον Α. ζήτησες συγγνώμη? ή θα έρθω να τα σπάσω εγώ τώρα????
    Φιλαράκι μου είσαι σούπερ!!!!
    χχχχχχχχχχχχχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @tzotza

    Βρεεεεεε, καλώς το, το κορίτσιιιι!!!

    Πόσο χάρηκα! Καλά είσαι, κοπέλα μου???

    ΒΡΕΘΗΚΕ ΚΙ ΑΛΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΤΟ ΕΧΕΙ ΠΑΘΕΙ ΑΥΤΟ?????????? Σ' ευχαριστώ πάαααρα πολύ που μου το έγραψες, ήδη νιώθω πολύ πολύ πολύ καλύτερα. Κουράστηκα να μου συμβαίνουν τα πιο απίθανα! Σαν να περιφέρομαι μ' ένα σύννεφο γκαντεμιάς πάνω από το κεφάλι μου νιώθω ώρες ώρες.

    Και φαίνεται ότι συνέβη ΤΟ ΙΔΙΟ γιατί χρησιμοποιείς ΑΚΡΙΒΩΣ κάποιες λέξεις που έλεγα εγώ. Είχα πει χαρακτηριστικά σε κάποιους ότι "ήταν σαν να είχα πάρει το "διαμάντι" που κόβουν τα τζάμια οι τζαμάδες, και να χάραξα έναν κύκλο γύρω από τη βάση του ποτηριού"! Και βλέπω να χρησιμοποιείς τώρα κι εσύ την ίδια παρομοίωση!!!

    Αλλά το κορυφαίο, που το ούρλιαζα η δόλια, αλλά λίγοι άνθρωποι το νιώθουν στο πετσί τους ως έννοια είναι το ...

    SPOOOOOOOOKYYYYYYYYY!!!!!!!!!!!!!

    Χαχαχαχαχαχαααααααααααα, μα είναι αδύνατον να βρω αντίστοιχη λέξη στα ελληνικά. Δεν με καλύπτει καμμία... Ούτε τρομακτικό, ούτε φοβερό, ούτε σκιαχτικό...

    Φιλιά πολλά, νά 'σαι καλά και να περνάς για ένα "γεια", ναι?






    @adaeus

    Ανταιότατέ μου,

    Έχω κάνει διάφορα στον Α. για τα οποία δεν είμαι περήφανη.

    Είμαι όμως περήφανη επειδή για κάθε ένα από αυτά τα "διάφορα", με του που καταλάβαινα την τυχόν αδικία/καφρίλα/αγένεια/ό,τι... ΑΜΕΣΩΣ τον αγκάλιαζα του ζητούσα συγνώμη και προσπαθούσα να του εξηγήσω πως προέκυψε η τότε συμπεριφορά μου, το πόσο άσχημα νιώθω τώρα...

    Πάντα με ταπεινοφροσύνη, ειλικρίνεια και αγάπη. Και το μεγαλύτερο δώρο που εισέπραττα μετά από αυτό, ήταν αυτή η μουρίτσα του... αυτή η μουρίτσα που χαλάρωνε κι ένιωθε δικαιωμένη, όπως της άξιζε. Και γελούσαν πάλι τα ματάκια του σε dt.

    Δεν χρειάζεται λοιπόν να έρθεις να μου τα κάνεις λαμπόγυαλο! Να έρθεις να πιούμε μπύρες να τα εγκαινιάσουμε, ναι??? Χαχαααα!!!

    Φιλιά και καλημέρες!!!

    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. ... μα ήμουν σίγουρος, απλά σε πείραξα!!! Ξέρεις τον πρώτο μου καιρό σαν πατέρας, είχα τύψεις για τα λάθη μου... τελικά κατέληξα, ότι στα παιδιά μας πρέπει να είμαστε ο εαυτός μας, με τα καλά και τα κακά μας, αρκεί να έχουμε το θάρρος και την ταπεινοφροσύνη (συ είπας) να παραδεχόμαστε τα λάθη και να ζητάμε και συγγνώμη...

    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Έτσι...

    Εγώ - πέρα από τα "έκανα λάθος", "δεν το σκέφτηκα απ' όλες τις πλευρές" και άλλα τέτοια - μια φορά μέχρι που έφτασα να του πω: "Επειδή δεν μπορούσα να βάλω τις φωνές στη γιαγιά, τις έβαλα σε σένα". Μιλάμε για τρελλή κρίση ειλικρίνειας! Αλλά αφού έτσι ήταν? Μια χαρά σε πληροφορώ το κατάλαβε και το εκτίμησε, και το αναφέρω γιατί κατέληξε το όλον με το εξής κωμικοτραγικό: "ΟΚ, μαμά, αλλά άλλη φορά, μπορείς να μου κλείνεις μάτι πριν?".

    Χαχαχαχααααα, το μανάαααριιιι μουουουουουου!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Αν και αρχικά φρίκαρα με το περιεχόμενο του post (H ζωή μου αυτόν και τον επόμενο μήνα είναι να ξεδιαλέγω τέτοια πραγματάκια, να τα πακετάρω και να γκρινιάζω για το ποια έχει νόημα να κρατηθούν και ποια να πεταχτούν- η μανα μου δεν πετάει τίποτα- έχει κρατήσει μια αλατιέρα που έχει 13 χρόνια και δεν τη χρησιμοποιεί γιατί είναι δύσχρηστη κι ας έχει χαθει το ταίρι της η πιπεριέρα!) έκανα το βήμα να διαβάσω την ανάρτηση γιατί έχω καιρό να βολτάρω στα blog και πολύ μου χες λείψει. Δε σου κρύβω πως μέχρι να πάρεις τηλέφωνο το φίλο σου που έχει παρόμοιο μαγαζί να μας διαβεβαιωσει πως αυτό μπορεί να συμβεί είχα αρχίσει να φοβάμαι!

    Επίσης τελικά αποφάσισα πως μπορώ να κάνω το εξής:
    Θα τυπώσω το post. Το βράδυ θα πάω κρυφά στις κούτες και αργά αργά θα καταστρέψω όλα αυτά τα μικρομπιχλιμπίδια που απειλούν να μας χώσουν στα ντουλάπια και να αράζουν αυτά στο σαλόνι του νέου σπιτιού. Το πρωί όταν ουρλιάξει η μάνα μου θα της δώσω το post σου. Όλα θα έχουν εξηγηθεί! :)

    Υ.Γ:Για τη γλωσοφαγιά υπάρχει ένα φυτό που λέγεται απίγανος και ψιλοβρωμάει! Μου έχουν πει πως κάνει καλή δουλειά!

    Τις Καλημέρες μου!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. κάλε σκιάχτηκα ο άνθρωπας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή