
Σκάει μύτη στην επιδερμίδα, που και που,
και μου βγάζει γλώσσα περιπαικτικά.
ματώνοντας τα πάντα στο πέρασμά του.

Προφυλακτάδικο στο ΆμστερνταμΓυρίσααααμεεεεεε!!!
Πολύ τραίνο, ρε παιδιά... ΠΟΛΥ ΤΡΑΙΝΟ, ΛΕΜΕΕΕΕ!!!!! Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα κάνω πολύ καιρό να ξαναμπώ... Βέβαια "ομολογώ να πω" ότι σε όλα τα άλλα μέρη εκτός της Ελλάδας, λειτουργούσαν τα πάντα ρολόι. Συνεπέστατα. Τα είχε κλείσει και άψογα υπολογισμένα ο Πάνος (και τον ευγνωμονούμε όλοι οι υπόλοιποι γι' αυτό!), οπότε δεν αντιμετωπίσαμε πρόβλημα με τους χρόνους.

Εντελώς τυχαία επιλεγμένο προς φωτογράφηση μαγαζί, στο σταθμό των Βρυξελλών...

Το αγαπημένο μας σημείο όλων των σταθμών. Το σημείο που επιτρεπόταν το κάπνισμα! Εκεί, και σε περίμετρο τριών μέτρων μόνο. Το αλλιώς επονομαζόμενο από μένα και "Ρουκ-Ζουκ"...
Πειράζει όμως που από την ώρα που πατήσαμε το πόδι μας στο ελληνικό αεροδρόμιο κάναμε περίπου 2,5 ώρες να φτάσουμε στο σπιτάκι μας?????????? Δεν θα σταθώ άλλο σ' αυτό γιατί θα πέσει τρελλή μίρλα, και δε λέει... Θα μείνω στα καλά, που ευτυχώς ήταν πολλά! (Και εννοείται ότι θα εστιάσω στα ευτράπελα!!!!!!!!!!!! Αυτά δεν μένουν να θυμόμαστε και να γελάμε, όταν έχει ισχύσει μετά, το "τέλος καλό, όλα καλά"???)
Το πρώτο πρώτο που θέλω να πω είναι ένα τεράααααααστιο ευχαριστώ στα παιδιά που μας φιλοξένησαν! Δύο υπέροχα πλάσματα, που έχουν ένα υπέροχο σπίτι, και έκαναν τα πάντα για να περάσουμε τέλεια!!! Με αποκορύφωμα το σουφλέ της Ν. που μας περίμενε την Πέμπτη το βράδυ με το που φτάσαμε ξελιγωμένοι από την πείνα και την κούραση! Θείο δώρο!!! Αφού δεν έφαγα και το πυρέξ... (Είναι που δεν είχα το θάρρος ακόμα, αλλιώς...)
Αυτό το υπέροχο σπίτι, βρίσκεται στο Delft, το οποίο είναι ανάμεσα στη Χάγη και το Ρότερνταμ. Πανέμορφο, γραφικό, ιδιαίτερο, ήσυχο, ζεστό, χαριτωμένο... ΤΟ ΛΑΤΡΕΨΑ! Γεμάτο κανάλια, γεφυράκια και ποδήλατα. Το να δεις εκεί αυτοκίνητο, είναι φαινόμενο! Βέβαια, γενικά στην Ολλανδία, για να περάσεις ένα δρόμο, μόνο στον ουρανό που δεν κοιτάς, γιατί σου έρχονται από παντού τραμ και ποδήλατα πέραν των αυτοκινήτων... Με πιο επικίνδυνα από όλα, τα ποδήλατα φυσικά, το οποία έχουν προτεραιότητα και πρέπει να σταματάει ο πεζός. Πάνε με όσα, και η περίπτωση να σε αποφύγουν ή να φρενάρουν δεν παίζει. Σε παίρνουν σβάρνα χαλαρά, και σε βρίζουν κιόλας που μπήκες μες τη μέση σαν το ζώο!


Το σπίτι των παιδιών είναι σε πολύ κεντρικό σημείο, με όμορφη θέα. Είναι ο πάνω όροφος, που σημαίνει πως είναι σαν σοφίτα, δηλαδή υπάρχουν τα δοκάρια στην οροφή, οι σχετικές κλίσεις... κουκλίστικο!!! Παρκάρουν κι από κάτω σ' ένα δέντρο, δίπλα στο κανάλι, τα ποδήλατά τους... ααααααααχ, αυτή είναι ζωήηηηηηηηηη...

Το πρώτο πράγμα που έβλεπα όταν άνοιγα το πρωί τα μάτια μου


Φωτό από το επίμαχο καμπαναριό. Προλάβετε να το δείτε πριν φάει καμιά μολώτωφ!

Η πρόσοψη και κεντρική είσοδος του μεσαιωνικού εστιατορίου. (Δεν είναι δική μου φωτό αυτή, την πήρα από σχετικό site).

Αυτή είναι η "κοντή" πλευρά του. Έχει τεράστια "φάτσα", την οποία ήταν αδύνατο να πιάσω με το κινητό μου. Ορίστε λοιπόν το παλιότερο μαγαζί της Ευρώπης!Κρατώντας λοιπόν σαν βάση το γλυκύτατο Delft, κάναμε και τις σχετικές "εκδρομούλες". Αρχικώς με τραμ ως την παραλία της Χάγης και μετά πάλι με τραμ στο κέντρο της. Η παραλία πολύ μάπα, τύφλα νά 'χει η Λούτσα, αλλά οι Ολλανδοί είχαν χεστεί από τη χαρά τους που είχε ήλιο και επιδίδονταν σε θαλάσσια σπορ, μπανάκια, ηλιοθεραπείες, κλπ. Το κέντρο όμως, πολύ όμορφο και με χαρακτηριστικό χρώμα. Κάτσαμε για καφέ σε μια... εκκλησία! Ναι, ναι, εκκλησία!!! Μάθαμε από τη Ν. ότι επειδή οι Ολλανδοί είναι εντελώς άθεοι, έχουν κάνει πολλές εκκλησίες, μουσεία, κλαμπ, εστιατόρια ή καφετέριες!!!!!! Καλό???? Δυστυχώς αυτή η φωτό μου βγήκε σκατά, και τις άλλες τις έχει η Ε. Όταν ανταλλάξουμε μεταξύ μας τις φωτό μας, θα σας ανεβάσω μία να γελάσετε! Προς το παρόν, βολευτείτε με μία φωτό της παραλίας και μία από έναν ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ παππούλη! Αυτός ο παππούλης έχει ένα παιχνιδάδικο. Μιλούσε τέλεια αγγλικά κι είχε όρεξη για κουβέντα. Είχε μια ποιότητα και μία ευγένεια που με κέρδισε και του ζήτησα να τον φωτογραφήσω. Στη φωτό θα δείτε μια σβούρα να ... ίπταται!!! Είναι ένα παιχνίδι μ' ένα κρυμμένο μαγνήτη κάτω από την εφημερίδα, που δημιουργεί ένα μαγνητικό πεδίο κι έτσι στέκεται η σβούρα στο αέρα. Πολύ εντυπωσιακό και μας έλεγε χαριτολογώντας: "Τώρα θα μπορείτε να λέτε ότι στην Ολλανδία, είδατε UFO!!!"
Η παραλία της Χάγης
Ο παππούς με το... UFO!!!
Όχι που δε θα πηγαίναμε σε coffee shop...
Ένα πολύ χαρακτηριστικό γνώρισμα των κτιρίων στο Άμστερνταμ, είναι κάτι τροχαλίες στην οροφή τους. Σχετικά μ' αυτό, μάθαμε από τον Δ. ότι επειδή παλιά η φορολογία ενός σπιτιού είχε να κάνει με το πλάτος της πόρτας εισόδου, τις έφτιαχναν στενές για να πληρώσουν λιγότερους φόρους, με αποτέλεσμα να χωράνε ίσα -ίσα οι ίδιοι να μπαίνουν, κι αυτό σχεδόν πλαγιαστά! Έτσι για την μεταφορά αντικειμένων, χρησιμοποιούσαν αυτές τις τροχαλίες και τα έβαζαν από τα παράθυρα! (Και λέμε για τους Ελληνάρες μετά...). Ακόμα πιο χαρακτηριστικό και... θεόκουφο, είναι αυτή η απίστευτη απόκλιση που έχουν οι προσόψεις μεταξύ τους. Τα περισσότερα γέρνουν μπροστά!!! Είναι απορίας άξιον το πως στέκονται... Αυτό το μυστήριο δεν το έχουμε λύσει, αλλά έχουμε χώσει τον Δ. και τη Ν. να το ερευνήσουν και να μας ενημερώσουν!

Μέσα στο συναυλιακό χώρο, ένας άνθρωπος που στο τέλος της είπε: "Τώρα μπορώ να πεθάνω!". (Εν τω μεταξύ, την έχω βγάλει τόσο κουνημένη, που μάλλον δεν χρειαζόταν καν το μαύρο στα μάτια...). Το μπλουζάκι, τέλειο??? Ευχαριστούμε θερμά τον Κ. που βρήκε τη φωτό και την Ε. που μας την τύπωσε σε μπλουζάκια!!!
Αυτά τα... ολίγα!!! Είμαι σίγουρη ότι θα μού 'ρθουν στην πορεία κι άλλα που σίγουρα θα ξεχνώ τώρα, αλλά.. τα υπόλοιπα στα σχόλια εν καιρώ, γιατί μεσολαβεί και Πάσχα.
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!!!!!!!!



Για την Αλεξάνδρα:
Για τον Πάνο:
UPDATE:
Δεν φαντάζομαι να είχε κανείς την αυταπάτη ότι θα γλίτωνε ο Πάνος από τα Μικρά Πόνυ... Απλά για να μην χαλάσει η έκπληξη, δεν έβαλα εδώ αυτά που τον περίμεναν το βράδυ!!! Σιγά μην έχανα την ευκαιρία να δω την έκφρασή του όταν θα έβλεπε το ντεκόρ και την τούρτα που τον περίμεναν!!! (Μα τι κακός άνθρωπος που είμαι...)
Απολαύστε με σειρά εμφάνισης:
Το πόστερ στην πόρτα του μπαρ

Τα καρτελάκια για το ρεζερβέ στο μπαρ



Η τούρτα

Εκατοντάδες χιλιάδες ευχαριστώ στους δημιουργούς των Μικρών Πόνυ και στο Deviantart που τα βρήκα!!! Ακόμα δεν το πιστεύω ότι υπάρχουν, λέμεεε!!!!!! ΟΥΤΕ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ ΝΑ ΤΑ 'ΧΑ ΚΑΝΕΙ!!! ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!
Και του χρόνου, νά 'μαστε καλά...