"Well, I'm gonna get out of bed every morning... breathe in and out all day long.
Then, after a while I won't have to remind myself to get out of bed every morning and breathe in and out...
and, then after a while, I won't have to think about how I had it great and perfect for a while."

Πέμπτη, 30 Απριλίου 2009

Thorn apart



Το αγκάθι κάνει πάρτυ μέσα στη σάρκα μου.

Σκάει μύτη στην επιδερμίδα, που και που,
και μου βγάζει γλώσσα περιπαικτικά.

Ύστερα τρέχει και ξανακρύβεται ακόμα βαθύτερα,
ματώνοντας τα πάντα στο πέρασμά του.

Φωλιάζει με θράσος στα σπλάχνα μου και θρέφεται από τα γιατί μου.

Γιγαντώνεται.

Πρέπει νά 'χει γίνει τουλάχιστον συρματόπλεγμα ως τώρα.

Παρασκευή, 24 Απριλίου 2009

Flat Lying


Έτσι απλά θα γίνει. Μια μέρα. Μια μέρα σαν όλες τις άλλες. Απλά. Αθόρυβα.

Πως λέμε για κάποιον «έφυγε ήσυχα στον ύπνο του»?
«Δεν ταλαιπωρήθηκε»?

Έτσι.

Ούτε νεκροψία δεν θα ζητήσουμε.

- Από τι πήγε?
- Από ρηχά γεράματα.

Τετάρτη, 15 Απριλίου 2009

Ο άνθρωπος που γύρισε απ' τα τραίνα...


Προφυλακτάδικο στο Άμστερνταμ


Γυρίσααααμεεεεεε!!!

Πολύ τραίνο, ρε παιδιά... ΠΟΛΥ ΤΡΑΙΝΟ, ΛΕΜΕΕΕΕ!!!!! Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα κάνω πολύ καιρό να ξαναμπώ... Βέβαια "ομολογώ να πω" ότι σε όλα τα άλλα μέρη εκτός της Ελλάδας, λειτουργούσαν τα πάντα ρολόι. Συνεπέστατα. Τα είχε κλείσει και άψογα υπολογισμένα ο Πάνος (και τον ευγνωμονούμε όλοι οι υπόλοιποι γι' αυτό!), οπότε δεν αντιμετωπίσαμε πρόβλημα με τους χρόνους.

Εντελώς τυχαία επιλεγμένο προς φωτογράφηση μαγαζί, στο σταθμό των Βρυξελλών...




Το αγαπημένο μας σημείο όλων των σταθμών. Το σημείο που επιτρεπόταν το κάπνισμα! Εκεί, και σε περίμετρο τριών μέτρων μόνο. Το αλλιώς επονομαζόμενο από μένα και "Ρουκ-Ζουκ"...


Πειράζει όμως που από την ώρα που πατήσαμε το πόδι μας στο ελληνικό αεροδρόμιο κάναμε περίπου 2,5 ώρες να φτάσουμε στο σπιτάκι μας?????????? Δεν θα σταθώ άλλο σ' αυτό γιατί θα πέσει τρελλή μίρλα, και δε λέει... Θα μείνω στα καλά, που ευτυχώς ήταν πολλά! (Και εννοείται ότι θα εστιάσω στα ευτράπελα!!!!!!!!!!!! Αυτά δεν μένουν να θυμόμαστε και να γελάμε, όταν έχει ισχύσει μετά, το "τέλος καλό, όλα καλά"???)



Το πρώτο πρώτο που θέλω να πω είναι ένα τεράααααααστιο ευχαριστώ στα παιδιά που μας φιλοξένησαν! Δύο υπέροχα πλάσματα, που έχουν ένα υπέροχο σπίτι, και έκαναν τα πάντα για να περάσουμε τέλεια!!! Με αποκορύφωμα το σουφλέ της Ν. που μας περίμενε την Πέμπτη το βράδυ με το που φτάσαμε ξελιγωμένοι από την πείνα και την κούραση! Θείο δώρο!!! Αφού δεν έφαγα και το πυρέξ... (Είναι που δεν είχα το θάρρος ακόμα, αλλιώς...)

Ν. και Δ.
Τι λίγο που είναι το "ευχαριστώ" κάποιες φορές...

Αυτό το υπέροχο σπίτι, βρίσκεται στο Delft, το οποίο είναι ανάμεσα στη Χάγη και το Ρότερνταμ. Πανέμορφο, γραφικό, ιδιαίτερο, ήσυχο, ζεστό, χαριτωμένο... ΤΟ ΛΑΤΡΕΨΑ! Γεμάτο κανάλια, γεφυράκια και ποδήλατα. Το να δεις εκεί αυτοκίνητο, είναι φαινόμενο! Βέβαια, γενικά στην Ολλανδία, για να περάσεις ένα δρόμο, μόνο στον ουρανό που δεν κοιτάς, γιατί σου έρχονται από παντού τραμ και ποδήλατα πέραν των αυτοκινήτων... Με πιο επικίνδυνα από όλα, τα ποδήλατα φυσικά, το οποία έχουν προτεραιότητα και πρέπει να σταματάει ο πεζός. Πάνε με όσα, και η περίπτωση να σε αποφύγουν ή να φρενάρουν δεν παίζει. Σε παίρνουν σβάρνα χαλαρά, και σε βρίζουν κιόλας που μπήκες μες τη μέση σαν το ζώο!




Το σπίτι των παιδιών είναι σε πολύ κεντρικό σημείο, με όμορφη θέα. Είναι ο πάνω όροφος, που σημαίνει πως είναι σαν σοφίτα, δηλαδή υπάρχουν τα δοκάρια στην οροφή, οι σχετικές κλίσεις... κουκλίστικο!!! Παρκάρουν κι από κάτω σ' ένα δέντρο, δίπλα στο κανάλι, τα ποδήλατά τους... ααααααααχ, αυτή είναι ζωήηηηηηηηηη...



Το πρώτο πράγμα που έβλεπα όταν άνοιγα το πρωί τα μάτια μου



Η θέα από τα παράθυρά τους



Το... πάρκινγκ κάτω από το σπίτι τους!


Μόνο ένα μειονέκτημα... Αυτή η καμπάνα... ΑΥΤΗ Η ΚΑΜΠΑΝΑΑΑΑΑ!!!! Μπορείς να πάθεις νευρικό κλονισμό για πλάκα! Χτυπάει ΚΑΙ στο μισάωρο ΚΑΙ στην ώρα! Και σ' ένα από τα δύο, κάνει κι ολόκληρη μελωδία!!! Δεν συζητώ τι πάθαμε την Κυριακή το πρωί που ήταν το Πάσχα τους... ΛΥΣΣΑ ΚΑΚΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!! ΔΕ ΣΤΑΜΑΤΑΓΕ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ!!!!!!!!!

Φωτό από το επίμαχο καμπαναριό. Προλάβετε να το δείτε πριν φάει καμιά μολώτωφ!


Εκεί στο Delft πήγαμε ένα βράδυ σ' ένα μεσαιωνικού τύπου εστιατόριο. Φως κεριών, πήλινα και ξύλινα σκεύη, ανύπαρκτα μαχαιροπήρουνα γιατί τρως με τα χέρια και τα πλένεις μετά σε λεκάνη με νερό και λεμόνι, λουκούλειο γεύμα κυρίως αποτελούμενο από κρεατικά (έφαγα και λαγοπόδαρο!), τροβαδούρος με το κολάν του και τα σχετικά του (απίστευτος, θεόρατος τύπος, για τον οποίο λέγαμε ότι πιθανότατα η άλλη του απασχόληση είναι καμιά death metal μπάντα, μετά τα φιρουλί-φιρουλό με τις φλογέρες...) (και δεν πέσαμε έξω μάλλον, γιατί τον είδαμε να φεύγει με κάτι δερμάτινα και Χάρλευ...), ζυμωτό ψωμάκι το οποίο το σκίσαμε και ως γνήσιοι Ελληνάρες ζητήσαμε κι άλλο, και ένα γλυκό στο τέλος, του οποίου η ιστορία είναι η εξής σε περίληψη και ελεύθερη απόδοση: Του Ερρίκου του 8ου δεν του σηκωνότανε, αλλά είδε μια υπηρέτρια στην κουζίνα την ώρα που χτύπαγε μια κρέμα και σαν κάτι να ταρακουνήθηκε. Πήγε και τη βούτηξε, και πάνω στα μπαλαμουτιάσματα έπεσε μέσα στην κρέμα, κρασί και κεράσια. Παρά τα κάλλη της εν λόγω υπηρετριούλας, πάλι είχε τον ασήκωτο ο λιτλ-έρικ, κι εκεί που είχε αρχίσει να σκέφτεται να τα παρατήσει και να πάει για ψάρεμα, είπε να δοκιμάσει και πως έγινε η κρέμα μετά το "ατύχημα". Ε, αυτό ήταν! "He gave her pleasure 8 times that time, and that's why they call him the 8th"... Αυτά μας είπε σε άπταιστα αγγλικά ο σερβιτόρος και μας προέτρεψε να το φάμε με το μεσαίο δάχτυλο του δεξιού χεριού μας... Εννοείται ότι όχι απλώς δεν σοκαριστήκαμε, αλλά έγινε της ανωμαλίας από τα αλλαξογλειψίματα δαχτύλων πασαλειμμένων με κρέμα και βύσσινα και... κόλαση γενικώς! (Είχαμε πιει και 245263752512 μπύρες...). Highlight της βραδιάς: Η στιγμή που είπε ο Κ. στον σερβιτόρο, λίγο πριν μας πει τη φράση που σας μετέφερα από το επίμαχο σημείο της ιστορίας: "... and he explained her the dream!!!". Έπρεπε να δείτε τη φάτσα του σερβιτόρου...


Η πρόσοψη και κεντρική είσοδος του μεσαιωνικού εστιατορίου. (Δεν είναι δική μου φωτό αυτή, την πήρα από σχετικό site).


Στο Delft επίσης, λέγεται ότι βρίσκεται το παλιότερο μαγαζί της Ευρώπης. Είναι από τότε ως τώρα ιχθυοπωλείο. Στην παρούσα λειτουργία του, διαθέτει και μαγειρεμένα, και σου σπάει τη μύτη όταν περνάς.



Αυτή είναι η "κοντή" πλευρά του. Έχει τεράστια "φάτσα", την οποία ήταν αδύνατο να πιάσω με το κινητό μου. Ορίστε λοιπόν το παλιότερο μαγαζί της Ευρώπης!


Κρατώντας λοιπόν σαν βάση το γλυκύτατο Delft, κάναμε και τις σχετικές "εκδρομούλες". Αρχικώς με τραμ ως την παραλία της Χάγης και μετά πάλι με τραμ στο κέντρο της. Η παραλία πολύ μάπα, τύφλα νά 'χει η Λούτσα, αλλά οι Ολλανδοί είχαν χεστεί από τη χαρά τους που είχε ήλιο και επιδίδονταν σε θαλάσσια σπορ, μπανάκια, ηλιοθεραπείες, κλπ. Το κέντρο όμως, πολύ όμορφο και με χαρακτηριστικό χρώμα. Κάτσαμε για καφέ σε μια... εκκλησία! Ναι, ναι, εκκλησία!!! Μάθαμε από τη Ν. ότι επειδή οι Ολλανδοί είναι εντελώς άθεοι, έχουν κάνει πολλές εκκλησίες, μουσεία, κλαμπ, εστιατόρια ή καφετέριες!!!!!! Καλό???? Δυστυχώς αυτή η φωτό μου βγήκε σκατά, και τις άλλες τις έχει η Ε. Όταν ανταλλάξουμε μεταξύ μας τις φωτό μας, θα σας ανεβάσω μία να γελάσετε! Προς το παρόν, βολευτείτε με μία φωτό της παραλίας και μία από έναν ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ παππούλη! Αυτός ο παππούλης έχει ένα παιχνιδάδικο. Μιλούσε τέλεια αγγλικά κι είχε όρεξη για κουβέντα. Είχε μια ποιότητα και μία ευγένεια που με κέρδισε και του ζήτησα να τον φωτογραφήσω. Στη φωτό θα δείτε μια σβούρα να ... ίπταται!!! Είναι ένα παιχνίδι μ' ένα κρυμμένο μαγνήτη κάτω από την εφημερίδα, που δημιουργεί ένα μαγνητικό πεδίο κι έτσι στέκεται η σβούρα στο αέρα. Πολύ εντυπωσιακό και μας έλεγε χαριτολογώντας: "Τώρα θα μπορείτε να λέτε ότι στην Ολλανδία, είδατε UFO!!!"


Η παραλία της Χάγης

Ο παππούς με το... UFO!!!

Φυσικά πήγαμε και στο Άμστερνταααααμ!!! Την πρώτη μέρα περάσαμε εκεί λίγες ώρες πριν την συναυλία. Είχαμε την ατυχία να πέσουμε στο Καθολικό Πάσχα, και γινόταν ο κακός χαμός από κόσμο. Μιλάμε για τρελλό στούμπωμα, να μην μπορείς να περπατήσεις στα πεζοδρόμια! Αυτό μας δυσκόλεψε αρκετά είναι η αλήθεια, αλλά ευτυχώς την επόμενη μέρα που ξαναπήγαμε ήταν κάπως καλύτερα. Είχαμε και όλη μέρα στη διάθεσή μας, οπότε ξεμακρύναμε και κάπως από τα πολύ κεντρικά σημεία και χαζέψαμε με την ησυχία μας!


Εδώ θέλω να αναφέρω ότι έφαγα μεγάλη φρίκη (άλλο που το άκουγα από φίλους που επισκέπτονταν ευρωπαϊκές πόλεις, κι άλλο να το ζω!) με την απαγόρευση του τσιγάρου στους δημόσιους κλειστούς χώρους. Δεν ξέρω τι θα κάνω τώρα που θα ισχύσει και στην Ελλάδα ο νόμος, αλλά δεν με βλέπω να την βγάζω καθαρή... ΦΡΙΚΗΗΗΗΗΗΗΗΗ!!!!! Θεώρησα λοιπόν κι εγώ περιχαρής, πως όταν αξιωθούμε να πάμε σε κανά coffee shop θα βγάλω τ' απωθημένα μου. Και τι μαθαίνω... ΤΙ ΜΑΘΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΝΩΩΩΩΩΩΩ!!!!!!!!!??????? Απαγορεύεται, λέει, το κάπνισμα ΚΑΙ στα coffee shops!!!!!!!!!! ΕΛΕΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΣ!!!!!!! Μα ρε πούστη μου, να περνάς απλά απ' έξω και να την ψιλοακούς από τη μπαφίλα, να μπαίνεις μέσα και να γίνεσαι κόκκαλο μόνο από τα ντουμάνια, και να σου λένε ότι δεν επιτρέπεται να καπνίσεις κανονικό τσιγάρο??????????????????????????????????????? Κάπνιζα κι εγώ στριφτά που ξεγελάγανε, τι να κάνω...


Όχι που δε θα πηγαίναμε σε coffee shop...

Ένα πολύ χαρακτηριστικό γνώρισμα των κτιρίων στο Άμστερνταμ, είναι κάτι τροχαλίες στην οροφή τους. Σχετικά μ' αυτό, μάθαμε από τον Δ. ότι επειδή παλιά η φορολογία ενός σπιτιού είχε να κάνει με το πλάτος της πόρτας εισόδου, τις έφτιαχναν στενές για να πληρώσουν λιγότερους φόρους, με αποτέλεσμα να χωράνε ίσα -ίσα οι ίδιοι να μπαίνουν, κι αυτό σχεδόν πλαγιαστά! Έτσι για την μεταφορά αντικειμένων, χρησιμοποιούσαν αυτές τις τροχαλίες και τα έβαζαν από τα παράθυρα! (Και λέμε για τους Ελληνάρες μετά...). Ακόμα πιο χαρακτηριστικό και... θεόκουφο, είναι αυτή η απίστευτη απόκλιση που έχουν οι προσόψεις μεταξύ τους. Τα περισσότερα γέρνουν μπροστά!!! Είναι απορίας άξιον το πως στέκονται... Αυτό το μυστήριο δεν το έχουμε λύσει, αλλά έχουμε χώσει τον Δ. και τη Ν. να το ερευνήσουν και να μας ενημερώσουν!

Οι προσόψεις κτιρίων στο Άμστερνταμ, για του λόγου το αληθές! (Υπήρχαν και χειρότερα, αλλά είχε πέσει σκοτάδι όταν τα συνάντησα και δεν έχει φλας το κινητό μου...)


Πριν περάσω στα της συναυλίας, σας χαρίζω ένα βιντεάκι που τράβηξα εν κινήσει από το τραίνο, στη διαδρομή από το Ντελφτ στο Άμστερνταμ. Εκεί αξιώθηκα να δω λιβάδια με τουλίπες, που τους είχα φάει τα τζιέρια από την ώρα που πήγα "πότε θα δω τουλίπες" και "μα που είναι οι τουλίπες"!!! Στην αρχή θα ψιλοστραβολαιμιάσετε, γιατί άργησα να θυμηθώ πως όταν τραβάω "πλαγιαστά" με το κινητό, δεν στρίβει μετά να ισιώσει όπως οι φωτογραφίες. Αλλά ευτυχώς το θυμήθηκα σχετικά σύντομα! Θα δείτε λοιπόν, ανάμεσα στα πράσινα λιβάδια, να ξεπροβάλουν συστάδες (αυτή είναι η σωστή λέξη?) από τουλίπες σε άσπρα, κίτρινα, ροζ, φούξια και - βεβαίως-βεβαίως - μωβ χρώματα! Τίποτα δεν είναι σαν το πρωτότυπο φυσικά, αλλά μια γεύση θα την πάρετε!!! Highligths: Η παράκρουση που θα ακούσετε να παθαίνω όταν είδα ένα κομμάτι ΟΛΟ μωβ, και η αλλαγή στα MΗz της φωνής μου όταν είδα δύο... πόνυ!!! (Μιλάμε πιάνω τρελλή συχνότητα...)



video


Και πάμε στη συναυλίαααααααα... Εγώ δεν θα κάνω σχόλια για ποιότητα, ήχο και τέτοια. Υπάρχουν και οι ειδικοί. (Πάνο, αν δεν κάνεις ανάρτηση, γράψε εδώ, στα σχόλια!!! Χαχαχαχχαααα!!!!!). Θα πω μόνο πως ήταν υπέροχη εμπειρία, εμπειρία ζωής θα έλεγα.


Μέσα στο συναυλιακό χώρο, ένας άνθρωπος που στο τέλος της είπε: "Τώρα μπορώ να πεθάνω!". (Εν τω μεταξύ, την έχω βγάλει τόσο κουνημένη, που μάλλον δεν χρειαζόταν καν το μαύρο στα μάτια...). Το μπλουζάκι, τέλειο??? Ευχαριστούμε θερμά τον Κ. που βρήκε τη φωτό και την Ε. που μας την τύπωσε σε μπλουζάκια!!!

Βέβαια, 1,65 άνθρωπος, τ' αρχ@@@ μου έβλεπα, αλλά... που και που... κάαααατι έπαιρνε το ματάκι μου κι από Μπομπ! Όμως άκουγα! Ω, ναι, ΑΚΟΥΓΑ ΤΟΝ ΝΤΥΛΑΝ LIVE!!!!!!!!! Τα δικά μου βιντεάκια είναι της κακιάς ώρας, γιατί όπως προείπα δεν έχω φλας στο κινητό, αλλά τα έχω κρατήσει για τον ήχο και για σουβενίρ. Δεν είναι για ν' ανέβουν εδώ όμως, οπότε σας βρήκα βιντεάκια της βραδιάς από το Γιουτιούμπι, κι επέλεξα δύο αγαπημένα:






Αυτά τα... ολίγα!!! Είμαι σίγουρη ότι θα μού 'ρθουν στην πορεία κι άλλα που σίγουρα θα ξεχνώ τώρα, αλλά.. τα υπόλοιπα στα σχόλια εν καιρώ, γιατί μεσολαβεί και Πάσχα.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!!!!!!!!

Δευτέρα, 6 Απριλίου 2009

ΚΛΕΙΣΤΟΝ ΛΟΓΩ ΣΜΠΑΡΑΚΟΥΑΚ!*

Όπου "ΣΜΠΑΡΑΚΟΥΑΚ" σημαίνει ότι για λίγες μέρες θα βρίσκομαι...


... εδώ...




... κι εδώ!!!




Τα λέμεεεεεεε!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


UPDATE 7/4/09
Και ο Σαλίγκαρος, μετά τις μουσικές, συνεχίζει να μας κουρδίζει με φωτό:


ΟΥΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ!!!!!!!!!!!!!!

Τετάρτη, 1 Απριλίου 2009

Πρωταπριλιάτικοι μπουναμάδες - UPDATED!!!

Ναι... πριν αρκετά χρόνια, τέτοια μέρα,
"έσκασαν" δύο λατρεμένα Κριαράκια
σαν μπουναμάδες για τις ζωές κάποιων ανθρώπων.


Χαίρομαι Α-Φ-Α-Ν-Τ-Α-Σ-Τ-Α που είναι και στη δική μου...

Κριαράκια μου γλυκά, σας αγαπώ πολύ
κι εύχομαι να είστε πάντα ευτυχισμένοι!!!



Για την Αλεξάνδρα:


Για τον Πάνο:


UPDATE:


Δεν φαντάζομαι να είχε κανείς την αυταπάτη ότι θα γλίτωνε ο Πάνος από τα Μικρά Πόνυ... Απλά για να μην χαλάσει η έκπληξη, δεν έβαλα εδώ αυτά που τον περίμεναν το βράδυ!!! Σιγά μην έχανα την ευκαιρία να δω την έκφρασή του όταν θα έβλεπε το ντεκόρ και την τούρτα που τον περίμεναν!!! (Μα τι κακός άνθρωπος που είμαι...)


Απολαύστε με σειρά εμφάνισης:




Το πόστερ στην πόρτα του μπαρ






Τα καρτελάκια για το ρεζερβέ στο μπαρ






Η τούρτα





Εκατοντάδες χιλιάδες ευχαριστώ στους δημιουργούς των Μικρών Πόνυ και στο Deviantart που τα βρήκα!!! Ακόμα δεν το πιστεύω ότι υπάρχουν, λέμεεε!!!!!! ΟΥΤΕ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ ΝΑ ΤΑ 'ΧΑ ΚΑΝΕΙ!!! ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!

Και του χρόνου, νά 'μαστε καλά...