"Well, I'm gonna get out of bed every morning... breathe in and out all day long.
Then, after a while I won't have to remind myself to get out of bed every morning and breathe in and out...
and, then after a while, I won't have to think about how I had it great and perfect for a while."

Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2009

Αυστηρώς ακατάλληλον


Εκεί τους είχαν δει. Έπιναν από νωρίς, όπως είχαν έρθει από τη θάλασσα. Εκείνη φορούσε ανακατεμένα μαλλιά, ηλιοκαμμένα μάγουλα, αλμυρή ξεγνοιασιά και καλοκαιρινό διαμπερές χαμόγελο. Εκείνος φορούσε πάνω κάτω τα ίδια. Τους έβλεπαν να μιλάνε και να γελάνε ασταμάτητα. Τα ποτήρια με το ντεκόρ-υπερθέαμα και το περιεχόμενο-ουράνιοτόξο, πήγαιναν κι έρχονταν. Την ώρα που έπεφτε ο ήλιος και το φόντο έπαιρνε τα χρώματα του Άρλεκιν, ακούστηκε αυτή η μουσική. Και τότε αντίκρυσαν ένα παράξενο θέαμα.

Εκείνη άρχισε να χορεύει κι Εκείνος ανταποκρίθηκε. Οι μαμάδες πήραν τα μικρά τους για να μην βλέπουν. Οι κακογαμημένοι πουριτανοί έριχναν κλεφτές ματιές δήθεν αηδιασμένοι. Άλλοι απλά τους χάζευαν εκστασιασμένοι. Κανείς μα κανείς όμως δεν τους ξέχασε ποτέ. Έφυγαν όλοι με την αίσθηση ότι είχαν μόλις δει ένα ζευγάρι να κάνει έρωτα μπροστά στα μάτια τους. Ένιωσαν το πάθος τους, να τους αγγίζει και να τους τρυπά μέχρι τα κόκκαλα. Κόπηκε η ανάσα τους, ίδρωσαν τα πρόσωπά τους, αυξήθηκαν οι σφυγμοί τους. Ήταν απολύτως σίγουροι για όλα αυτά που είδαν και ένιωσαν. Με τη διαφορά ότι Εκείνος κι Εκείνη δεν άγγιξαν καν ο Ένας τον Άλλον, σε καμμία στιγμή. Απλά είχαν μπει ο Ένας μέσα στα μάτια του Άλλου, καθρέφτιζαν τα χαμόγελά τους και χόρευαν. Κι είχαν μπλεχτεί μεταξύ τους αυτά που φορούσαν.


Τους ξανάδαν κάποια πρωινά στην παραλία να παίζουν με τα κουβαδάκια τους. Κάποια βράδια με φωτιά στην άμμο να τραγουδάνε. Ούτε μια φορά αγκαλιά, ούτε μια φορά πιασμένους χέρι-χέρι, ούτε μια φορά μουτρωμένους. Πάντα μαζί και πάντα χώρια. Κι όμως... κάθε φορά που τους έβλεπαν, άκουγαν καθαρά σ' αυτιά τους εκείνη τη μουσική κι ένιωθαν την ίδια ταραχή. Ακόμα και έτη φωτός μετά από εκείνον τον χρόνο κι εκείνον τον τόπο. Ήταν πάντα το ζευγάρι που έκανε έρωτα σ' ένα beach bar, μεθυσμένο από φανταχτερά κοκτέιλς κι έναν ψεύτη ήλιο.

Τι ήταν Εκείνοι για Εκείνους, Εκείνοι ο Ένας για τον Άλλον, Εκείνοι Μεταξύ τους, δεν το έμαθε κανείς ποτέ. Ούτε οι Ίδιοι.















Εκεί: Η φωτό
Αυτή: Η μουσική από δίπλα

8 σχόλια:

  1. Πόσο θα ήθελα να ήμουν ένα μικρό καβουράκι εκεί, να με ξεβράσει ένα απαλό κύμα στην αμμουδιά, να σταθώ δίπλα στη φωτιά να τσουρουφλιστώ σιμά τους.

    Καλησπέρα Στέλλα. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. δεν υπάρχει πιο προκλητικό θέαμα
    από την ευτυχία .
    σαστίζουν οι άλλοι, κρύβουν το βλέμμα τους και
    την δική τους έλλειψη
    με τρόμο ...


    αυτο που περιγράφεις τόσο ωραία είναι η complicité .
    (τι άλλη υπέροχη λέξη που δεν έχουμε ...)

    και τρομάζει .

    όπως και το ολοκάθαρο θρασύτατο θέλω
    που όταν ξεχύνεται
    είναι ορμητικό .
    θέλει να αντέχεις τα συναισθήματα σου ...

    καλημέρα εστρέλλα μου !
    χχχχχχχχχχχχχχχχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @Eraserhead

    Ούτε καν σιμά δεν θα προλάβαινες να φτάσεις. Αυτόματη ανάφλεξη, με το που θα έμπαινες στο πεδίο γύρω τους.

    Καλή σου μέρα!




    @maya

    Ενώ με πόση ευχαρίστηση παρακολουθούν τη δυστυχία, ε? Γι' αυτό "σκίζουν" τα δελτία ειδήσεων. Πόσο πιο εύκολο είναι να βλέπεις το τραγικό και να νιώθεις μια κρυφή ικανοποίηση που εσύ - δόξα τω Θεώ - είσαι καλά! Ανθόκηπος σου φαίνονται τα σκατά που βρίσκεσαι... Μα η ευτυχία των άλλων, ναι, δύσκολα αντέχεται. Μόνο οι γεμάτοι, ή όσοι υπήρξαν κάποτε γεμάτοι, όχι απλώς την αντέχουν, αλλά την χαίρονται και την απολαμβάνουν σαν δική τους. Να υπάρχει... Να υπάρχει κι όπου θέλει ας βρίσκεται...

    ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

    Μμμμ, ναι, σ' αυτό δεν μπορώ να βρω αντίστοιχη ελληνική. Κάτι θα υπάρχει, αλλά δύσκολα θα την αποδίδει ακριβώς. Πολύ μου αρέσει πάντως που το χαρακτήρισες έτσι! Το κρατάω!!!

    ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

    Αυτό... αυτό το "ολοκάθαρα θρασύτατο θέλω που όταν ξεχύνεται είναι ορμητικό"... άντε τράβα μάζεψέ το, όταν "πρέπει". Πάλι σε κόντρα αυτές οι δύο γαμημένες λέξεις... αιωνίως... ό,τι και να συζητάμε 2,5 χρόνια περίπου εδώ μέσα...


    Καλημέρα, Πεταλούδι μου!!!
    (τσουρουφλίστηκαν λίιιιγο τα φτερά σου στις άκρες σήμερα, και σ' άρεσε, ε?)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. απλότης ή απαλότης,
    ακούγονται και σημαίνουν το ίδιο

    τούτο το χορό με τα μάτια τον είδα κάποτε μια παρεστιγμένη στιγμή, τότε που νόμιζα πως αναμετάξυ των ματιών θυσιαζονταν πεταλούδια της νυκτός σε υπέρλαμπρο βολταικό τόξο και η αναπότρεπτη ένωση των κορμιών καθυστερούσε για να βιώσουν οι ευτυχείς περαστικοί το ζενίθ του συναισθήματος και την προσταγή του πεπρωμένου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @kostas_patra

    Τι όμορφο αυτό που νόμιζες... Αισιόδοξη οπτική του περαστικού.

    Δεν λέω τίποτα, μη στη χαλάσω...
    Σςςςςςςςςςςςςςςςςςςς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τι κάνεις κοριτσάκι μου γλυκό
    Δυστυχώς ή ευτυχώς, ο κόσμος σήμερα δεν ξέρει τί του φταέι.
    Τραβάω τρελλά σκηνικά!
    Προχτές μία τύπισσα στο Casbah άρχισε να με βρίζει από το πουθενά λέμε. Την ενοχλούσαν τα πάντα. Η φωνή μου, αυτά που έλεγα.

    Ας κάνουμε έρωτα λοιπόν ναα γεφυρώσουμε πάθη, να γεμίσουμε σιωπές γυμνές, λίγο να δούμε την ουσία!
    Και ας μην κοιτάμε ποιος με την όραση την φύση, την ανάγκη μας βιάζει.
    Φιλιά πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Η ευτυχια ειναι σαν δυνατη πηγη φωτος... χρειαζεσαι ΚΑΛΑ γυαλια ηλιου για να αντεχεις να την κοιταξεις :):)


    xxxxxxx

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @Aurangel

    Καλά, και τότε γιατί καθόταν να σε ακούει?????????? Της είχε κανείς πιστόλι στον κρόταφο??????? Τι να πω δηλαδή... no further comment...


    Φιλιά, κουκλίτσα μου, και μη μασάς, ναι? Καλημέρα!!!!



    @Dee Dee


    Ναι, και με όλα τα σχετικά φίλτρα!

    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

    ΑπάντησηΔιαγραφή