"Well, I'm gonna get out of bed every morning... breathe in and out all day long.
Then, after a while I won't have to remind myself to get out of bed every morning and breathe in and out...
and, then after a while, I won't have to think about how I had it great and perfect for a while."

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2009

Turning 18 (once more...)


Ή μάλλον ούτε καν 18... πιο κάτω... γύρω στα 14...

Εκεί που νιώθω πολύ συχνά να είμαι. Αυτό που ώρες ώρες νομίζω πως με πήραν από κει και με πέταξαν στα 30κάτι και μού 'παν "πάρε κι ένα παιδί νά 'χεις". Χωρίς αυτό να σημαίνει πως νιώθω να έχω χάσει το ενδιάμεσο. Όχι, δεν μπορώ να πω, τό 'ζησα και με το παραπάνω. Δεν ξέρω γιατί όμως έχω κάποιες στιγμές αυτήν την αίσθηση. Πως...

...είμαι ένα κοριτσάκι που παλεύει να δείξει τη μεγάλη, το μάγκα, τη σκληρή, την ανεξάρτητη... ή δεν "δείχνει" αλλά "είναι"... τουλάχιστον κάποια, αν όχι όλα από αυτά τα χαρακτηριστικά.

Σίγουρα δεν είχα μεγάλη σχέση με τα άλλα κορίτσια της ηλικίας μου. Το ότι εγώ όμως είχα εμπειρίες που οι άλλες άντε το πολύ πολύ να είχαν δει σε έργα, δεν το επέλεξα, το λούστηκα. Κι ίσως ένας τρόπος να το αντιμετωπίσω, να το χειριστώ, να ήταν η συνειδητή επιλογή κάποιον ρόλων. Και σε τέτοιες ηλικίες είναι πολύ εύκολο να μπερδευτούν αυτά. Δεν ξέρεις μετά τι από αυτά ήσουν, τι "φόρεσες"... Και δεν ξέρω και πόση σημασία έχει τελικά, μπορεί νά 'ναι και λίγο απ' όλα, σημασία έχει τι κατέληξες να είσαι.

Γεγονός παραμένει ότι τα θέματα που υπήρχαν και με πονούσαν τα είχα αναγάγει σε "και γαμώ", "ουάου", "μαγκιά"... Δεν άφηνα περιθώριο οίκτου ή περιφρόνησης. Ούτε από τους έξω προς εμένα, ούτε από μέσα μου προς εμένα. Σχεδόν τύχη κι ευλογία τά 'χα βαφτίσει. Επειδή μ' έκαναν να ξεχωρίζω από τους κοινούς θνητούς, που "τι να μας πουν κι αυτοί απ' τη ζωή τους". Λάθος; σωστό; δεν ξέρω. Ξέρω όμως πως εγώ, έτσι τη βόλεψα.

Σύμμαχος σ' όλα αυτά: η μουσική. Τη μέρα, τσίτα οι ροκιές στο δωμάτιό μου με κλειστή την πόρτα. Εγώ καθιστή στο χαλί, με τον δίσκο αγκαλιά για να διαβάζω τους στίχους (όσους δεν είχα προλάβει να μάθω απ' έξω), να ουρλιάζω για να μιμηθώ τα φωνητικά, να "τραγουδάω" την κιθάρα, να "κοπανάω τα μπούτια μου"στα ντραμς και τη μάνα μου πίσω από την πόρτα να αναρωτιέται αν έχει ΚΑΙ αυτό το παιδί "πρόβλημα". Ειδικά αν την άνοιγε και με πετύχαινε να χτυπιέμαι με τη μαλλούμπα... την ίδια μαλλούμπα που πάσχιζε να με πείσει να κάνω "αλογοουρίτσα να φαίνεται το προσωπάκι μου". Όταν έμπαινα για μπάνιο έπαιρνα και το ραδιοκασετόφωνο μέσα. Πως δεν έπαθα καμμιά ηλεκτροπληξία ποτέ, θαύμα είναι. Με τις ώωωωρες μέσα... Το ντους, μικρόφωνο, και δώστου! Αλλά το καλύτερο απ' όλα ήταν το βράδυ. Το βράδυ που έχωνα το ίδιο ραδιοκασετόφωνο κάτω από το πάπλωμα για να πνίξω την ένταση κι άκουγα τον ΟχτώΟγδονταοχτώ. Και μάθαινα όλα αυτά που πήγαινα μετά να βρω να γράψω σε κασσέτες. Η φωνή του ΟχτώΟγδονταοχτώ... τι έρωτας! Να τον φαντάζεσαι κάτι μεταξύ Μόρισον και Αυτουνουπουσουαρεσειαποτηνπαμπ. Ν' ακούς τη φωνή του και να λιώνεις. Να σηκώνεσαι στις μύτες τρεις η ώρα τα χαράματα για να πάρεις τηλέφωνο στην εκπομπή του, να ξανατρέχεις πίσω στο πάπλωμα και να σπαρταράει η καρδιά σου με τις ώρες από την ταραχή. Ειδικά όταν έλεγε αυτά τα "πόσα ξέρεις, είσαι απίστευτη!" ή "έχεις πολύ ωραία φωνή" ή "χθες δεν με πήρες και μου έλλειψες" ή "μ' αρέσει να μιλάω μαζί σου, μην κλείσεις, βάζω αυτό κι έρχομαι"... τι κωλοτούμπες, τι βαρελάκια, τι πνιχτές στριγγλίτσες, πάντα κάτω από το γνωστό πάπλωμα! Μη μας πάρουν χαμπάρι. Όχι τίποτ' άλλο, θα τους λυθεί κι η απορία γιατί έχω τον ασήκωτο κάθε πρωί, και χάνω τις πρώτες ώρες. (Χρόοοοονια μετά, κάποιος μου είπε ότι ο ΟχτώΟγδονταοχτώ ήταν σαν γαμώ το κέρατό μου, αλλά δεν με απασχόλησε. Σιγά μην σκοτώσω τα κοριτσίστικα όνειρά μου για μια απλή λεπτομέρεια. Εγώ προτιμώ να τον "θυμάμαι" με την εικόνα του κούκλου, του θεού, που είχα πλάσει).

Τι μ' έχει πιάσει αυτές τις μέρες και γυρνάω συνέχεια εκεί? Όλα αυτά θυμάμαι, όλα αυτά ακούω. (Έτσι ξέθαψα και το Black Dog που ακούμε από δίπλα). Πάντα είμαι χώμα στα γενέθλιά μου και αρκετές μέρες πριν, αλλά τέτοιο flashblack στην εφηβεία μου, πρώτη φορά τόσο πολύ. (Πρόσφατα πήρα ένα μαύρο τζην σωλήνα και κάτι "τύπου σταράκια" μαύρα με μωβ μποτάκια. Τα φόρεσα ένα βράδυ και όταν ήρθε η κολλητή να με πάρει να βγούμε, με κοιτάει με περιέργεια και της λέω "έχω ντυθεί τρίτηγυμνασίου"...).

Μάλλον έχει σχέση μ' αυτά που έλεγα στην αρχή. Ίσως να είναι πάλι μια περίοδος που έχω κάνει τα προβλήματά μου παντιέρα για να την παλέψω, ενώ κατά βάθος θέλω να κουκουλωθώ στο πάπλωμά μου και να ξορκίσω τους φόβους μου και το κλάμα μου με τη μουσική... Να πάρω δύναμη, για να σηκωθώ άλλο ένα πρωί ως η δυνατή/μάγκας/σκληρή και κυρίως... μεγάλη.

Υ.Γ.1:
Παίρνω μεγάλη δύναμη από το ότι πλέον, πίσω από την πόρτα δεν είναι μια μητέρα που αναρωτιέται αν πρέπει να φέρει παπά να με διαβάσει. Είναι ένα υπέροχο πλασματάκι, που την ανοίγει όταν ακούει τσίτα τις μουσικές, μπαίνει, κι αρχίζει να χτυπιέται μαζί μου... και γουστάρει τη μαλλούμπα... και προσπαθεί να κάνει με τα μπουκλάκια του το ίδιο... και με λέει "μαμά" και γελάνε όλα του. Και μ' αγαπάει γιατί "δεν είσαι σαν τις άλλες μαμάδες, είσαι κι εσύ σαν παιδάκι". Και ξαφνικά δεν με αγχώνει τόσο, το ότι πρέπει να είμαι "μεγάλη".

Υ.Γ.2: Μια ακόμα τεράστια πηγή δύναμης: Η μαγική φωνή πίσω από το μικρόφωνο και τις μουσικές,
βγήκε από τα ηχεία, πήρε μορφή, σάρκα, οστά, αίμα, καρδιά, ψυχή... κι ήρθε και τ' ακούμπησε δίπλα μου. Κι είναι όλα κατά πολύ ανώτερα απ' ό,τι θα μπορούσε να έχει ονειρευτεί το κοριτσάκιπουκούρνιαζεστοπάπλωμα. Το οποίο τώρα έχει την αγκαλιά του για να κουρνιάζει.

32 σχόλια:

  1. ελα τωρα τι γινεται??
    εχει γενεθλια??
    καλα ολοι μαζι εχετε γενεθλια στα κοντα?
    και ο Αdaeus και η Maya και εσυ??

    μα γιατι δε θυμαμαι τιποτα απο περσυ?

    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΕΛΛΙ

    το τραγουδι σου ειναι υπεροχο
    και η φωτο σου επισης

    ολα εδω μεσα εχουν εναν αερα σαν και σενα που σε ξερω

    απιστευτα θετικο ,
    ζεστα και αυθεντικα φιλικο ,
    υποδορια κυνικο μερικες φορες ,
    σκληρο και τρυφερο ,
    απιστευτα αυτοσαρκαστικο επισης (κι αυτο το γουσταρω τρελλα γιατι θελει πολυ μαγκια ..)
    και πανω απο ολα

    -τρυφερα γυναικειο
    με κεινη την αισθηση της πραγματικης γυναικας

    του σαρκινου θηλυκου

    -ε λοιπον πως να μη σε γιορτασω που εισαι φιλη μου???

    ΠΟΛΥΧΡΟΝΗ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΥΤΥΧΗς
    να μενεις εδω γυρω..γιατι μου εισαι πολυτιμη!

    ΣΕ ΦΙΛΩ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @Talisker

    Όλο αυτό δημιουργήθηκε μερικές μέρες πριν. Σε ακριβώς αυτήν την κατάσταση που αποπνέει. Ήταν πρωί, και για όλη την υπόλοιπη μέρα ήμουν τρομερά ευσυγκίνητη. Τώρα που το ανέβασα (με αυριανή ημερομηνία, γιατί αύριο είναι τα γενέθλιά μου, αλλά δεν ξέρω τι με περιμένει στη δουλειά...) και το ξαναδιάβασα ακούγωντας τη μουσική, ξαναβρέθηκα στην ίδια θέση. Τρομερά ευσυγκίνητη.

    Δεν ξέρω αν φταίει αυτό, ή αν θα το πάθαινα έτσι κι αλλιώς, πάντως δάκρυσα με το σχόλιό σου.

    Εδώ είμαι και θα είμαι γιατί εσύ και λίγα διαλεχτά άτομα ακόμα μου είστε πολύτιμα και βάλε! Κι είμαι πολύ τυχερή που σας έχω στη ζωή μου...

    Σ' ευχαριστώ που είσαι εδώ, που είσαι αυτή που είσαι, που... που... που... Πολύ σ' ευχαριστώ.

    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ελα Στελλι κλεισε τους δακρυγονους διοτι κανουν ρυτιδες
    μικρες μικρε υπουλες και μοβορες ρυτιδουλες!!
    -το θελουμε μεις αυτο??
    -τσου!!

    ε λ α..
    κι εγω ετσι ειμαι στα γενεθλια μου το ξερεις
    και ειναι αληθεια πως παντα με συγκινουν τα λογια των ανθρωπων μου
    ειδικα οταν ειναι γενναιοδωρα

    νομιζω οτι ενα χρονια πολλα δεν κοστιζει τιποτα
    ποσο μαλλον οταν ειναι ειπωμενο με αγαπη και φροντιδα ..


    ελα ..
    ξερεις γιατι κλαιμε και μας αγγιζουν αυτα ?
    γιατι ειναι αληθινα

    δεν τα θελουμε κι ολας γιατι γινομαστε ευσυγκινητες
    γιατι βγαζουν τη τρυφεροτητα που θελουμε να κρυψουμε και φαινεται το οτι ειμαστε ευαλωτες

    ομως....
    υπαρχει πιο ωραιο πραγμα απο το να σου πει χρονια πολλα ενας φιλος με ολη του τη καρδια και να κανει πραγματα για σενα??

    εγω παντα τα δινω ολα και λυπαμαι που τρεχω και δεν μπορω να κανω τα πραγματα οπως θελω


    Ομως ελα χαμογελα..!!!!!!!
    ξερεις ποσο σ αγαπω..
    και ποσο ξεχωριστη εισαι!!

    Ρ%$#@%$^και προσπαθω να παρω την κατω εικονα για να ανεβασω μπανερ οτι εχεις γενεθλια και δεν μου τη δινειιιιι

    και μου τη δινει!!

    μπορεις να μου τη στειλεις με μεηλ μοναδικη μου Στελλα???????

    χχχχχχχχχχχχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Από χαρά άνοιξαν οι δακρυγόνοι...

    Και τις ρυτίδες δεν τις φοβάμαι ακόμα, είπαμε, τα 18 κλείνω αύριο! Έχω καιρό ν' αγχωθώ!!!

    Τη φωτό στην έστειλα, πως μπορώ να σου χαλάσω ποτέ χατήρι? Κι εσύ ξέρεις πόσο σ' αγαπώ!

    (Όχι, δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγμα από τους φίλους... τους ανθρώπους που επιλέγουμε και κάνουμε συγγενείς μας...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. χ ρ ό ν ι α Π Ο Λ Λ Α στελλάκι μου!

    ασταδιαλαπια συγκινήθηκα πάλι!
    σε διάβαζα...
    άκουγα αυτο το υπέροχο τραγούδι
    που τόσο πολύ εφηβεία είναι
    (δεν το ήξερα!!)
    και όσο διάβαζα
    τόσο ένοιωθα μέσα μου συγκίνηση

    γιατι ξέρεις κάτι?

    είναι "ουάου - και γαμώ - την μαγκιά" όλο αυτο που περιγράφεις κι έχεις ζήσει ανάσα την ανάσα κοριτσάκι !

    κι πιο πολύ απ'όλα γουστάρω την αίσθηση του θετικού
    στον γαμημένο στρόβιλο που λέμε τα προβλήματα
    που ποτέ δεν τελειώνουν
    αλλά γαμώ την πουτάνα μου
    και μεις ποτέ δεν σπάμε για κανέναν και για τίποτα στην τελική !

    σηκωνόμαστε και χορεύουμε .


    σου εύχομαι στελλάκι μου
    νάσαι πάντα χαμογελαστή απο μέσα σου
    κι ας μην ακούς την μαμά σου .
    ακούς υπέροχη μουσική απο μέσα σου
    και τυχερός όποιος την ακούει μαζι σου .



    μια τεράστια σφιχτή αγκαλιά
    happy 18th babe !

    χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ
    χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ
    χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. -μη βριζεις ρε παιδακι μου
    μολις ενηλικιωθηκε η κοπελα

    πφφφφφφφ

    κατευθειαν στα βαθια

    !
    χχχχχχχχχχχχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @maya

    Είδες? Ενώ δεν ήταν από τα πιο γνωστά, και να μην το ξέρει κανείς, παραπέμπει ΕΝΤΕΛΩΣ σ' εκείνη την εποχή!!!

    Ώρε πούστη μου, μ΄έκανες κι εσύ... 18 ΧΡΟΝΩΝ ΠΙΠΙΝΙ, ΤΙΓΚΑ ΣΤΗ ΡΥΤΙΔΑ ΘΑ ΜΕ ΚΑΝΕΤΕ!!!!!!

    Όφουουουουου, τούμπανο θα είναι το μάτι αύριο... Αλλά μη μου σκιαχτείς, από χαρά είναι... Που υπάρχουν άνθρωποι που με νιώθουν και περνάει μέσα τους το μέσα μου.

    Είσαι βλέπεις κι εσύ ανάμεσα στους λίγους διαλεχτούς που έλεγα παραπάνω στην Τάλι.

    Στους φίλους μου προσωποποιείται και αντικατοπτρίζεται η ομορφιά της ζωής μου.

    Ένας σκασμός "ευχαριστώ" και φιλιά κι αγκαλιές κι αγάπες και και και ... και σε σένα!!!!!!!!!!!!!!

    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ΧΑΧΑΧΑΑΧΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
    τώρα είδα το σχόλιο της Τάλι!!!!!

    Μπα, από τότε και πιο μικρή μη σου πω μιλάω έτσι και χειρότερα!!!!!!

    Την Κυριακή που έριχνε καρεκλοπόδαρα και φύσαγε και μας έπαιρνε την ομπρέλα, όπως περπατούσα με τον Α. μου λέει με το προσωπάκι ν' αστράφτει από χαρά: "Πωωωωωωωωωω ΚΑΙ ΓΑΜΩ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΕΡΑ!!!!"

    Και κρυφογέλασα γιατί εγώ δεν μπορώ να πω "μα που τά 'μαθε το παιδί"... Φανερά του είπα "μην τα λες αυτά παραέξω, μεταξύ μας... κλπ".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ΩΡΑΊΑ τα καταφέραμε !
    μούρλια .
    ούτε να βλέπαμε still magnolias
    ή kramer vs. kramer
    ή
    sophie's choice
    ή the champ ή ... κατάλαβες,
    πριν δέκα χρόνια !


    απαπααααααα

    πού βρε κάνουμε ρυτίδες με τα δάκρυα ?!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. αφήνω τα "χα χα χα χα" που έκανα διαβάζοντας σε για αργότερα. Τώρα...

    Χρόνια πολλά Στελλί!!!!
    Χρόνια καλά, γεμάτα χαμόγελα, γλυκόλογα από τον Α. πάνω από όλα,
    "αγαμίδια" στα προβλήματα γιατί πάντοτε θα υπάρχουν αλλά δε θα μας κλονίζουν όσο υπάρχει μουσική.
    Χρόνια γεμάτα με όμορφες μουσικές και headbanging μαλούμπας, γεμάτα ραδιοφωνικές (ή ραδιοφονικές) φωνές!!!

    πολλά πολλά φιλιά για μια υπέροχη μέρα!
    δε γίνεσαι κάθε μέρα 18! (κάθε χρόνο μπορείς αλλά όχι κάθε μέρα! Άσε που είμαστε ενάντια στη δικτατορία του δεκαδικού συστήματος!!!!)

    υγ: Θεός ο Α.!!!! το'χω πει εγώ! Με τέτοιες μανάδες υπάρχει μέλλον!!!

    υγ2: τέτοιες μέρες πέρισυ βρεθήκαμε όλοι μαζί για πρώτη φορά, ε? η ΑΜ μόνο έλειπε οπότε δικαιολογείται που δεν θυμάται!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. χτυπα κι αλλο ανακτα
    χτυπα κι αλλο


    εδω προσπαθω να ξεπερασω το φετινο με ψυχολογικη υποστηριξη κι εσυ μου θυμιζεις και το περσυνο






    ιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι

    τωρα θυμηθηκα

    ΜΟΛΙΣ ΘΥΜΗΘΗΚΑ ΤΙ ΠΕΡΑΣΑ ΠΕΡΣΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΕΒΗΚΑ
    και ποσο το ειχα μετανιωσει

    Π Ω Π Ω !!!

    #@#$#@#@##!#!#@#@@$#$#$#$#$#$#$#$#$#

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. εγώ πάντως θυμάμαι ότι δεν απαντούσες καν στο τηλέφωνο πέρισυ!

    έβλεπες... κάτι έβλεπες στην τηλεόραση ...νομίζω!!!

    δεν περιάζει βρε!
    θα'ρθουν και άλλα τέτοια!!!!

    φιλιάαααα
    καλημέραααααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. υγ: τώρα τελευταία όπου γράφω παίρνω το 13ο σχόλιο!τυχαίο είναι?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. οχι ανακτα
    ειναι τα βουντου μου
    λολ
    αχιζουν να πιανουν απο νωρις χεχεχ



    ναι ναι

    -εβλεπα "κατι" στην τηλεοραση...
    (απιστευτο πραγμα αυτη η επιλεκτικη μνημη ..ευτυχως που την εχω!)


    ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΒΡΕ ΣΗΜΕΡΑ!!!!

    ΝΑ ΣΚΙΣΕΤΕ!!!!!!!!

    ΣΤΕΛΛΙ ΤΩΡΑ ΣΤΑ ...ε χμμ 19
    που ξεκινα η ζωη

    η ζωη ειναι ωραια ρε!:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. @Maya

    Που τα θυμήκες όλα αυτά βρε θηρίο??? Δύο λείπουν για να συμπληρωθεί η λίστα: Η "Μάσκα" (με τη Σερ και τον Σαμ Έλλιοτ, το θυμάσαι???) και το "Σχέσεις Στοργής"!!!!!





    @Χνούδι

    Τι να πω και τι να κάνω πια ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥ!!!!!!! Τέτοιο κλάμα σ' αυτά τα γενέθλια πια, ούτε όλες μαζεμένες τις ταινίες που λέμε παραπάνω με τη Μάγια να βάλω, δεν το έχω ρίξει!!!!!!!!

    Και δεν μιλάω μόνο για το ονειρεμένο βιντεάκι που μου έφτιαξες, μιλάω και γι' αυτό που μου "έφτιαξες" διά τηλεφώνου... Κάθαρμά μου...

    Χίλια ευχαριστώ, σ' αγαπάω πολύ πολύ, φιλενάδα μου!!!!!!!!!!!!!

    Υ.Γ. Για να καταλάβετε και οι υπόλοιποι τι έπαθα, κάθομαι ωραία και καλά στη δουλειά μου, χτυπάει το τηλέφωνο, απαντώ, κι αντί φωνής ακούω ένα βιολί να παίζει το Happy Birthday... LIVE!!!!! Ποιός να ήταν... ποιος να ήταν...?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. @drunk tank

    Σ' ευχαριστώ πολύ πολύ Κωνσταντίνε μου!!!!!!

    Καλά, τι γέλιο έριξα με την ατάκα περί των 18 που μπορούμε να τα κλείνουμε κάθε χρόνο!!!!!!!! ΖΩΓΡΑΦΙΣΕΕΕΕΕΕΕΣ!!!!!!!!!!

    Εμείς είχαμε βρεθεί στους Madrugada και μια φορά που είχαμε πάει για καφέ στο Θησείο (δεν θυμάμαι ποια προηγήθηκε ποιας). Αλλά όλοι μαζί νομίζω ήταν στο σπίτι μου, στα γενέθλια της Μάγιας! Και ναι, η Α.Μ. είχε λάμψει διά της απουσίας της!!!!!!!

    Και πάλι ευχαριστώ, πολλά πολλά φιλιά, μαναράκι μου!!!!!!!!

    Υ.Γ. Παίξε ένα τζόκερ με 13, έχει και τζακ ποτ σήμερα!


    @Talisker

    Εσύ θα έχεις πάντα απωθημένο μ' αυτό, κι εγώ θα φυσάω και δεν θα κρυώνει αυτό που είχατε βγει όλοι μαζί κι εγώ ήμουν στο Άμστερνταμ!!!

    Γκρρρρρρρρρρρρρρρρρρ!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. εμείς βρεθήκαμε Πάσχα στο Θησείο, μετά σπίτι σου (δε μπορούσα να θυμηθώ αν ήταν δικά σου γενέθλια ή Μάγιας) και μετά madrugada!

    θα μας πεις ότι προτιμούσες Κηφισιά από Άμστερνταμ? πφφφφφφφφφφ

    θα'ρθουν και άλλα λέμε!!!!

    άσε που το προχτεσινό γιάννενο θα το ζήλευες περισσότερο...
    χο χο χο χο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. @drunk tank

    Όχι, σίγουρα ήταν πρώτα η συναυλία, αφού ήταν Μάιο, και μετά τα γενέθλια της Μάγιας!

    Δεν λέω βρε ότι προτιμούσα να μην είμαι Άμστερνταμ, αλλά... ΑΠΟ ΤΑ 3024965234561956 ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, ΧΑΘΗΚΕ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΧΑΝ ΣΥΜΠΕΣΕΙ?????????????????

    Όσο για το "προχθεσινό Γιάννενο"... αφού ήσασταν αντροπαρέα... καλά κάνατε ό,τι κι αν κάνατε, απλά προτιμώ να μην ξέρω!!!

    (Άσε, γιατί μού 'φερε κάτι μπακλαβαδάκια, κι έχουμε μουρλαθεί στο σιρόπι σήμερα στη δουλειά, κολλάνε όλων τα πληκτρολόγια!!!!!!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. http://home.mywebface.com/faces/41/56/19/10916514.jpg

    Αφήνω και το δώρο της Μάγιας σε κοινή θέα. Αν προσθέσετε 5-6 κιλάκια σ' αυτό που βλέπετε... μέσα θα πέσετε!

    (Έχει φτιάξει και κάτι άλλα απίστευτα με όλες μας, αλλά δεν μ' αφήνει να τα βάλω... :(
    Δεν ξέρω πως τα καταφέρνει αλλά μας μοιάζουν όλα πολύ!!!)

    Ευχαριστώ κι από δω, Μαγιουλίτα, μ' αρέσει να με βλέπω "έτσι"!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Χρόνιαααααααααα Πολλάάάάάάάάάάάά αστερένια μου.
    Tί να πω τώρα φιλενάδα, αντί να σου κάνουμε δώρο (αναρτήσεις, τουρτίτσες κλπ)μας έκανες εσύ με αυτήν σου την ανάρτηση, και μάθαμε και άλλες σημαντικές πληροφορίες για σένα και ότι άλλο όμορφο συνθέτει την εικόνα σου.

    Δεν ξέρω γιατί νιώθεις έτσι αυτήν την ημέρα.Έχεις δείξει στο πλήρωμα του χρόνου ότι έχεις τιμήσει τις επιλογές σου και τις έχεις στηρίξει όσο τίποτα..

    Εγώ σε καμαρώνω πάντως και σε έχω σαν πρότυπο.
    Και κάτι άλλο, θυμίσου ότι αυτό το γλυκό πλασματάκι που σε φωνάζει μαμά, ανοίγει την πόρτα και χορεύει μαζί σου, έκανε την πιο καλή επιλογή σαν ψυχή. Να γεννηθεί ή να αναγεννηθεί μέσα από σένα, στα μάτια του δεν υπάρχουν λάθη, γιατί απλούστατα δεν φωλιάζουν μέσα στην καρδιά σου.
    Ένα σου χαμόγελο, ένα γλυκό χάδι και μια μεγάλη αγκαλιά, ήταν η πρώτη επιλογή του και μια μεγάλη ανάγκη.
    Να σε χαιρόμαστε όλοι μωρό μου. Το βράδυ θα είμαι εκεί!!!!Κοντά σου.Φόρα την καλή σου διάθεση, και έλα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. @Aurangel

    Αγγελάκι μου... έχω ξεμείνει πια από λόγια... θά 'δες και στα σχόλια πιο πάνω τι γίνεται...

    Χίλια ευχαριστώ για όλα! Για τις ευχές, για την στήριξη, για την φιλία, για την αγάπη...

    Μέσα από την καρδιά μου, ευχαριστώ!!!

    Σε φιλώ πολύ πολύ, κοριτσάκι μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Ή μάλλον ούτε καν 14...πιο κάτω... πιο κάτω

    Χρόνια πολλά για σήμερα που γιορτάζεις, σου εύχομαι ευεξία, ευημερία, ευηκοια, ευθυμία, ευτυχία και οτι άλλο ΕΥ επιθυμείς...

    και επειδή γιορτάζεις θα ήθελα να μου στείλεις το Lies-Broken Records ή τo link για κατέβασμα

    Φιλιάααααααααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. @pasta

    Σ' ευχαριστώ πολύ, νά 'σαι καλά!

    Επειδή δεν έχω το e-mail σου, το δωράκι σου για τα γενέθλιά μου θα στο στείλω με λινκ κλεμμένο από Χνούδι:

    http://www.zshare.net/audio/631324438227a130/

    Φιλιά κι από μένα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Στελλα μου

    εχεις ντυθει τριτη γυμνασιου;; :):):)

    Εγω συχνα ντυνομαι φοιτητρια:) Και δεν εχω ξεχωρισει ποσο υγιες και ποσο παθολογια κρυβει μεσα του αυτο.

    Η εποχη που μας στοιχειωσε μας δινει και μας παιρνει. Και ποσο ζοριζομαι να καταλαβω το δικο μου σημερα οταν στο λυκειο ημουν ενα κοριτσακι με κολλητα τζην, φουστες που σερνοντουσαν στο πατωμα, αρβιλακια και το αγαπημενο μου στρατιωτικο τζακετ και τωρα ειμαι λιγακι στυλ raxevsky :)
    μερικες φορες νιωθω οτι μπορουμε να πνιγουμε στον απεραντο ωκεανο του μεσα μας!

    Παλι για μενα αρχισα να μιλαω και με εκνευριζει που το κανω συνεχεια :):)
    Το flashback σου μου φανηκε πολυ οικειο, λες και πηγαιναμε στο ιδιο σχολειο και σε θυμηθηκα με την περιγραφη σου. Σαν να σε ξερω λιγακι ενω δεν σε χω δει ποτε :)

    Το πως σου τα εφερε η ζωη ειναι ζαρια. Οποιος ισχυριζεται οτι μπορει να ελεγξει την ζαρια ειναι τουλαχιστον ανοητος :)

    Κι ομως εισαι ακομα εδω, γεματη ζωη και θελω! Κριμα να χαλεσαι στα γεννεθλια, δεν βλεπεις το ποσα κερδιζεις καθε χρονια;; Γυρνα πισω και δες μονο τον τελευταιο χρονο ποσα κερδισες!

    Σου ευχομαι ολοψυχα να εισαι υγιης, ευτυχισμενη και γεματη με ο,τι λαχταρας!!!

    Πολυχρονη Σταλλαρα μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Δεν έχω λόγια....απλά ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

    υ.γ. η εκτέλεση όμως που έχεις είναι καλύτερηηηηηηηη (7pasta@gmail.com)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. όλη μέρα έχω στο νου μου να έρθω να σου ευχηθώ

    λείπω από το πρωί & γύρισα λίγο πριν

    η κολλητή μου έφερε στον (μάταιο) αυτό κόΖμο μια ροζ, ήρεμη & πανέμορφη κουκλίτσα... θα έχετε μαζί γενέθλια φρομ νάου ον

    τα διάβασα με γέλια & κλάματα όλα όσα αναφέρεις & σήμερα που τα ζουμιά μου ήταν πρόχειρα (και έριξα άπειρα στην κλινική) είπα ας αποτελειωθώ κι εδώ

    σου εύχομαι να κουρνιάζεις στην βολική αγκαλιά που σε ζεσταίνει & σου κουμπώνει τόσο όμορφα .........

    επίσης οι μπούκλες να φέρνουν χαρές και γόνιμες επαναστάσεις & να σε ξαναγυρίζουν στα δικά σου χρόνια της αθωότητας...

    εύχομαι από καρδιάς τη ζωή σου να πλημμυρίζει η δημιουργία & η διάθεση "κόντρα" σ' ό,τι πάει να μας ρίχνει (σε θέλω άκαμπτη λέμε)

    σε φιλώ ζουμερά κι αφήνω σκόπιμα τα μωβ δάκρυα ν' αναμειχθούν ανακουφιστικά

    να σε βλέπω να γελάς........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Χρόνια Καλά και Πολλά και Ομορφα και Γεμάτα Υγεία και Αγάπη και Χαμόγελα, πολλά χαμόγελα!!!!

    Χεχεχεχε είχα την τιμή να φιλήσω το γλυκό, λαμπερό μουτράκι σου και να θαυμάσω πως τα χρόνια σε κάνουν αυτό το ξεχωριστό κορίτσι που χαίρομαι πάντα τόσο που το γνώρισα. Να ναι καλά το διαδίκτυο γι αυτό...

    Πόσα μου θύμισες... Ε ρε και να μπλέκαμε τότε.... Χαμός, ή μήπως χάος;;;

    Είναι όμορφο να έχεις ένα παιδί να σε ευγνωμονεί που παρέμεινες κι εσυ παιδί!

    Να μετράμε τα χρόνια παρέα και να τα γεμίζουμε με μουσικές και αγάπη...

    Αντε και σύντομα όλοι μαζί και εγω να κάνω Ουιουιουι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. ... μπαίνω σπάνια πια και ευτύχησα να πέσω στη δική σου ανάρτηση...
    όχι τόσο για τα γενέθλια (τις καλύτερες ευχές μου), ούτε για την παρατεταμένη εφηβεία σου (μείνε έτσι)...
    αλλά για την ευαισθησία που διακατέχει όλο το κείμενο και κυρίως...
    τα δύο υστερόγραφα...

    και σκέφτομαι: τελικά πόσο όμορφο είναι να αγαπάς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. @Dee Dee

    Καλώς τη μου τη φρεσκομανούλα!!!

    Άμα σε προβληματίζει το ότι ντύνεσαι φοιτήτρια, είσαι σε πολύ καλύτερη κατάσταση από μένα, γιατί εγώ δεν έπαψα ποτέ να ντύνομαι έτσι και το θεωρούσα φυσιολογικό! Το τρίτηγυμνασίου με προβλημάτισε εμένα! Χαχαχαχαααααα!!!

    Θα δεις τώρα με το παιδί... Θα ξαναγίνεις κι εσύ λίιιιγο παιδάκι, όταν ξεπεταχτεί και το πηγαίνεις να παίξετε. Θα ξαναβάλεις τζην κι αθλητικά για να τρέχεις μαζί του!

    Πολύ σωστό αυτό με τη ζαριά. Ό,τι φέρει το ζάρι, καλώς ή κακώς, ήρθε. Το θέμα είναι πως θα κινήσεις τα πούλια σου. Ελπίζω να αποδειχθώ "καλός ταβλαδόρος"...

    Έχεις απόλυτο δίκιο, ειδικά ο τελευταίος χρόνος ήταν γεμάτος ανέλπιστα δώρα και θα ήμουν τουλάχιστον αχάριστη να μην τα εκτιμήσω.

    Όπως και να ήμουν, μόνο που κοιτούσα τα άτομα που ήταν δίπλα μου στα γενέθλιά μου και έβλεπα στα μάτια τους την αγάπη, ευχαριστούσα τον Θεό γι' αυτό το υπέρτατο δώρο.

    Σ' ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σου και που αφιέρωσες λίγο από τον τόσο περιορισμένο πλέον χρόνο σου για να περάσεις από το "σπίτι μου" και να μου πεις δυο λόγια από καρδιάς!

    Σε φιλώ πολύ πολύ, ζούληξε λίγο την μπέμπα κι από μένα!!!



    @pasta

    Παρακαλώ, νά 'σαι καλά!



    @mAuVe

    Κουκλίνα μου... τι χαρά μου έδωσες κι εσύ που είσαι εδώ, αν και ακριβοθώρητη. Να, αυτά είναι τα ανεκτίμητα δώρα που έλεγα πριν...

    Στο ροζ μπεμπουλίνι που γεννήθηκε ίδια μέρα με των γενεθλίων μου, αν είχα να δώσω μία ευχή, θα ήταν να γνωρίσει στην ζωή της την αγάπη που έχω νιώσει εγώ από φίλους. Τεράστιο εφόδιο για να αντιμετωπίσει ό,τι ζαριά κι αν ρίξει στη ζωή της.

    Πόσο τα καταλαβαίνω τα γέλια και τα κλάματα... Είμαι σίγουρη ότι βρήκες κι εσύ πολλά κοινά από εκείνες τις περιόδους! Τά 'χουμε πει και κατ' ιδίαν αυτά ένα βράδυ σ' ένα καναπέ αγκαλιά με το γνωστό παγωτό...

    Πόσο εύστοχες οι ευχές σου! ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ, ΑΥΤΑ ΘΕΛΩΩΩΩΩΩ!!!!!!

    θΑ με βλέπεις να γελάω, γιατί είπαμε: κι μέσα από το κλάμα εμείς μπορούμε να γελάμε!

    Μωβ δάκρυα χαράς λοιπόν, και πολλά πολλά πολλά σβουριχτά φιλιά!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. @Αλεξάνδρα

    Η τιμή ήταν δική μου, που παρά τα προγράμματα που μας τρέχουν όλους, ήρθατε και σταθήκατε δίπλα μου μια τέτοια μέρα! Το χάρηκα αφάνταστα!!!

    Αν μπλέκαμε εμείς τότε??? Νομίζω και το "χαμός" και το "χάος" λίγα είναι!!! Κρίνοντας από το τι γίνεται τώρα που υποτίθεται ότι είμαστε και σοβαροί άνθρωποι... ενήλικες!!! Χαχαχααααα!!!!!

    Πολύτιμες οι ευχές σου, χίλια ευχαριστώ... για όλα!!!!!!!!!!!!!!

    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ



    @adaeus

    ... μπαίνεις σπάνια πια και ευτήχησα να πέσεις στη δική μου ανάρτηση...
    όχι τόσο για τα γενέθλια (ευχαριστώ για τις ευχές σου), ούτε για τη συμπαράσταση στην παρατεταμένη εφηβεία μου (αμ θα μείνω!)...
    αλλά για την ευαισθησία που διακατέχει πάντα τα σχόλιά σου και κυρίως...
    γιατί μου έχεις λείψει...

    και σκέφτομαι: τελικά πόσο όμορφο είναι να σ' έχω "το φιλαράκι μου"!

    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

    Υ.Γ. Από τους φίλους που έχω κάνει μέσω μπλόγκινγκ είσαι ο μόνος που χωρίς να έχουμε γνωριστεί ποτέ από κοντά, χωρίς να έχουμε περάσει ώωωωρες στα τηλέφωνα να λέμε τον πόνο μας ή να έχουμε ανταλλάξει μακροσκελή μέιλς όπου βγάζουμε τα σώψυχά μας, με "διαβάζεις" σαν να με ξέρεις χρόνια. Και πάντα βγάζεις τόση ευγένεια και ευαισθησία, είσαι πάντα τόσο διορατικός και εύστοχος... Γι' αυτό το εννοώ γράμμα προς γράμμα το "μου έχεις λείψει".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. τωρα εγω τι να πω? το συναισθημα αυτης της αναρτησης, ειναι αυτο που εψαχνα να εντοπισω μεσα μου αυτες τις μερες... σε ευχαριστω Στελλιτσα...

    Χρονια μας πολλα :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή