"Well, I'm gonna get out of bed every morning... breathe in and out all day long.
Then, after a while I won't have to remind myself to get out of bed every morning and breathe in and out...
and, then after a while, I won't have to think about how I had it great and perfect for a while."

Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2009

Forward to the past




Είχε πείσει τον εαυτό του πως δεν θέλει σκυλί. Τουλάχιστον όχι για αρκετό καιρό ακόμη. Εκείνος, ήταν μόνος και πληγωμένος. Εκείνη, γυρόφερνε το σπίτι του ψάχνοντας για ένα κομμάτι ψωμί και λίγη στοργή. Στο δρόμο από καιρό, ταλαιπωρημένη, εξαθλιωμένη. Εκείνος σκέφτηκε πως θα του έκανε καλό λίγη παρέα, λίγα χάδια... Την πήρε μέσα και την τάισε, την περιποιήθηκε. Εκείνη ανταποκρίθηκε άμεσα. Έμεινε όλη νύχτα σπίτι του και έγλειφε τις πληγές του. Καιρό είχε να κοιμηθεί τόσο γλυκά, εκείνος... Παρόλ’ αυτά, το πρωί την άφησε πάλι έξω στο δρόμο και επέστρεψε στους κανονικούς του ρυθμούς. Εκείνη έμεινε στο χαλάκι. Όταν γύρισε και την βρήκε εκεί την μάλωσε. Φοβήθηκε μη δεθεί και δεν ξεκολλάει. Μετάνοιωσε για το προηγούμενο βράδυ, κι ας ήταν τόσο μα τόσο γλυκό. Εκείνη έφυγε απορημένη και πικραμένη. Όταν πήρε να νυχτώνει για τα καλά και οι πληγές του άρχισαν πάλι να ματώνουν, βγήκε στη γειτονιά και την έψαχνε. Μόλις την βρήκε, εκείνη κουνούσε την ουρά της σαν τρελή από τη χαρά της. Την πήγε πάλι σπίτι του και πέρασαν άλλο ένα υπέροχο βράδυ. Μετά, πάλι στο δρόμο και πάλι κατσάδα. «Δεν θέλω σκυλιά, το καταλαβαίνεις;». Αυτό συνεχίστηκε για αρκετό καιρό. Μια την μάζευε, μια την πετούσε στο δρόμο, ανάλογα με τη διάθεσή του. Ώρες – ώρες ένιωθε άσχημα με τον τρόπο που την χρησιμοποιούσε. Της χάιδευε την κοιλίτσα – ήξερε ότι γουργούριζε λες κι ήταν γάτα, τόσο της άρεσε – ενώ μονολογούσε κατηγορώντας τον εαυτό του για αυτήν την κατάσταση. Όταν το έκανε αυτό εκείνη θύμωνε και του δάγκωνε τα χέρια. Δεν ήθελε να της τον κατηγορεί κανένας, ούτε καν ο ίδιος. Τον κοιτούσε μες τα μάτια όλο λατρεία κι αυτός έστρεφε το βλέμμα του αλλού θυμωμένος. «Σου έχω ξεκαθαρίσει πως δεν θέλω σκυλιά!». Δεν μπορούσε να τον καταλάβει... Τότε γιατί την έβαζε σπίτι του κάθε βράδυ; Μήπως ήθελε μόνο τα βράδια σκυλί και όχι τη μέρα; Η σκέψη αυτή την στεναχωρούσε. Είχε μάθει πως ή μένεις σ’ ένα σπίτι ή μένεις στους δρόμους. Ή έχεις «αφεντικό» ή είσαι αδέσποτο. Με τις σκέψεις αυτές να την βασανίζουν, συνέχισε να του κρατάει συντροφιά, πιστεύοντας πως ίσως θέλει χρόνο να γιατρέψει τις πληγές από το προηγούμενο σκυλί του. Μέχρι που μια μέρα, την μάλωσε πολύ άσχημα. Ενώ κάθε φορά την είχε στο πάτωμα, στα πόδια του και την χάιδευε, εκείνη τη μέρα, πήρε θάρρος και ανέβηκε δίπλα του στον καναπέ να κουρνιάσει. Πάλι με το γνωστό λατρευτικό βλέμμα... Εκείνος έγινε έξαλλος! Της φώναζε όπως δεν της είχε φωνάξει ποτέ. Πάλι τα γνωστά «δεν θέλω σκυλί», κλπ. Μόλις την είδε να βάζει την ουρά στα σκέλια και να φεύγει, πήρε ένα λυπημένο βλέμμα και της είπε πως δεν την διώχνει. Απλά την προτιμά στο πάτωμα. Εκείνη αποφάσισε πως αρκετά είχε παίξει με τους δικούς του όρους όμως. Καλύτερα στους δρόμους, στο κρύο, στην πείνα, στις κλωτσιές των περαστικών... Κι αν αποφάσιζε κάποια στιγμή πως θέλει να έχει σκυλί, δεν είχε παρά να κάνει μια βόλτα στη γειτονιά και να της σφυρίξει. Πέρασε αρκετός καιρός. Εκείνη δεν άλλαζε γειτονιά. Δρόμος κι ο ένας, δρόμος κι ο άλλος. Εκεί τουλάχιστον είχε μια κρυφή ελπίδα πως αν αλλάξει γνώμη εκείνος, θα μπορέσει να την βρει. Δεν την αναζήτησε ποτέ. Περνώντας τυχαία μια μέρα έξω από το σπίτι του, είδε από το φωτισμένο παράθυρο εκείνον. Ήταν ξαπλωμένος στον καναπέ του, αγκαλιά με ένα σκυλί μιας πανάκριβης ράτσας. Καλοζωισμένο, καλοταϊσμένο, με εκπαίδευση αξιοζήλευτη. Σκυλί από σπίτι, με τα εμβόλιά του, με τα πιστοποιητικά του, με τα όλα του. Και τότε κατάλαβε... Κατάλαβε ότι εκείνος, δεν είναι πως δεν ήθελε σκυλί. Απλά δεν ήθελε ένα σκυλί με περισσότερη «αρρώστια» από τη δική του. Εκείνη τόσα χρόνια στους δρόμους, την βρώμα και τις κακουχίες, τι θα μπορούσε να του προσφέρει παραπάνω από ένα χάδι στο πάτωμα; Δεν μπορούσε να μαζέψει στο σπίτι του ό,τι κι ό,τι...




8/12/2007

34 σχόλια:

  1. I wonder what she says to you, when you're alone together
    My imagination is so cruel, picturing you holding hands,
    And doing the things that we planned
    Sharing everything day and night, making memories

    You're playing love scenes without me, and she's got my role
    Starring as your leading lady, and stealing the show

    I wanted to be with you forever, we belonged together
    But my affection was too strong, I played it all wrong,
    Chasing you, and ruining things like I do
    I'd give anything to turn back time, or get over you...

    You're playing love scenes without me, and she's got my role
    Starring as your leading lady, and stealing the show

    Am I just wasting my time, still believing someday you'll realize
    They're my lines, what she says to you, for the rest of your lives

    You're playing love scenes without me, and she's got my role
    Starring as your leading lady, and stealing the show

    You're playing love scenes without me, and she's got my role
    Starring as your leading lady, and stealing the show

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ξέρω

    και το ξαναδιαβάζω τόσο διαφορετικά τώρα ...

    μου θύμισες το uninvited της morissette ...

    το κείμενο απιστευτο ...
    και πόσο αληθινό...

    α ρε τι ζουν οι καρδιές μας ...


    σαποθύμησα εστρέλλα μου !!!!!!!!
    πολύ !


    χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @maya

    Έχω ένα φάκελο στο πισί μου με τίτλο "Οι αναρτήσεις που δεν έγιναν ποτέ". Η συγκεκριμένη πάντα μ' έτρωγε. Μ' αρέσει τελικά αυτό το κείμενο.

    Μάλλον ήρθε η ώρα του, τώρα που είμαι καλά με κάποιον άλλον και κάποια θέματα είναι παλιά ξινά σταφύλια...

    Απλά ένα κείμενο λοιπόν, και τίποτα παραπάνω να βαραίνει τις ταλαιπωρημένες - πλέον γιατρεμένες - καρδιές.


    Κι εγώ σ' αποθύμησα μωρή σκατούλα, να δω τι θα γίνει μ' αυτή τη ρημαδοβότκα!!!!!!!!!!!

    Φιλούμπες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ενα τέτοιο κέίμενο δεν σηκώνει σχόλιο.Θελει βόλτα ,βότκα και σιωπες!

    καλη σου χρονια.
    ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @faraona

    Άει γειά σου!

    Ακόμα και η απλή ανάρτησή του, σήκωσε ένα σκασμό μπύρες, η συγγραφή ή η ανάγνωσή του δεν θα σηκώσει αλκοόλ?

    Και τώρα πια, ναι, είναι μια καλή χρονιά! Εύχομαι το ίδιο και για σένα!

    ΧΧΧ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ναι. Το κείμενο είναι απίστευτο. Ναι. Πονάει πολύ. Ναι έχει τόση πολλή δύναμη που νομίζεις ότι σε γραπώνει από τον λαιμό. Ναι, αλλά να το σβήσεις τώρα φιλενάδα μου καλή.Γιατί οι λέξεις έχουν δόντια και αφήνουν σημάδια. Και γιατί τα μη... καλοταισμένα... τετράποδα, ξέρουν να αγαπούν δυνατά, χωρίς να δαγκώνουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @Χνούδι

    Οι λέξεις στην παρούσα φάση, πονάνε αλλά δεν δαγκώνουν. Ζουλάνε. Ζουλάνε μια πληγή που δεν έκλεισε, αλλά κουκουλώθηκε. Όσο κι αν πονάει, το πύον πρέπει να φύγει, αλλιώς θα κακοφορμίσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ώστε εσύ είσαι η Στέλλα...
    Εγώ είμαι ο Γιάννης.
    Κι αυτή που λες είναι δυστυχώς η αλήθεια. Πικρή... αλλά έτσι είναι.
    Καλή τύχη σκυλίτσα, τη χρειάζεσαι.
    Καλημέρα Στέλλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @Yiannis Petsas

    Ε, ναι λοιπόν, αυτή είμαι!!!

    (Πλάκα κάνω, δεν την ψωνίζω ότι είμαι διασημότητα, σ' έχω δει στης Μάγιας, και υποθέτω από κει μ' έχεις ακουστά!)

    Καλώς μου ήρθες, λοιπόν, κούνημα ουράς, κλπ... (αφού με λες σκυλίτσα, τι να κάνω?)

    Η αλήθεια στην προκειμένη περίπτωση είναι τόσο υποκειμενική... Ας πούμε ότι αυτή ήταν η αλήθεια της σκυλίτσας της ιστορίας μας. Για τον συμπρωταγωνιστή της μπορεί να ήταν άλλη. (Το "ήταν" δεν το βάζω καθόλου τυχαία, γιατί υπενθυμίζω πως γράφτηκε το 2007. Από τότε μπορεί να έχουν αλλάξει πολλά.)

    Μια καλή τύχη, πάντα χρειάζεται, οπότε ευχαριστώ και ανταποδίδω.

    Καλή σου μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Θες να πεις πως κατάλαβα λάθος; Με κάνεις να ντρέπομαι λίγο και δεν είναι στο στυλ μου να κοκκινίζω.
    Όπως και να 'χει, ναι, λίγη τύχη τη χρειαζόμαστε όλοι, κάθε μέρα.
    Καλό σου βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @Yannis Petsas

    Γιάννη μου, δεν ξέρω τι θα πει σωστό και λάθος σε τέτοιες περιπτώσεις. Εννοώ σε ένα κείμενο και το τι μπορεί να σημαίνει για τον καθένα. Ο καθένας κάνει την "ανάγνωσή του". Το τι οδήγησε τον δημιουργό στην συγγραφή του δεν αφορά ποτέ το αποτέλεσμα. Θα μπορούσε να είναι και κάτι απολύτως φανταστικό. Άρα το "έπεσα μέσα ή όχι" δεν παίζει. Αφορμές παίρνουμε για να κάνουμε όμορφες κουβέντες, να συμφωνούμε ή να διαφωνούμε.

    Κανένας λόγος να κοκκινίζεις λοιπόν!

    Καλή σου μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. ΤΕΤΟΙΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΝΟΥΝ ΚΡΥΜΜΕΝΑ.

    ΤΕΛΟΣ!

    βασικά το μόνο που έχω να ευχηθά και να ελπίζω η ...σκυλλίτσα μας να βρει/βρήκε το σπίτι κι ...εκείνος να μάθει να καταφέρνει να γλύφει μόνος τις πληγές του...

    υγ1: βαλθήκατε να μου θυμίζετε τραγούδια σήμερα;

    Out here in the street
    Is not where I wanna be
    Under her feet
    Just to be with her
    The sheets are on the line billowing
    You’ll sleep with the smell of the breeze
    The places I’ve been
    Or someone I used to be

    Out here in the street
    Nothing grows
    There’s nothing that I don’t
    Already own
    There’s a big big world in there
    And I want it all
    From the tips of her hair
    To the core

    I’m just a dog
    Training to be a man
    I’m just a dog
    Learning stuff I don’t understand
    But at night I howl
    But at night I howl

    And even though I hate it
    I need a good bathing
    A long untangling
    ‘Cause my heart’s aching
    I’m just a dog
    Training to be a man

    I’m just a dog
    But at night I howl
    Just a dog
    I’m just a dog


    υγ2: πολλά πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. @Κωνσταντίνος Π

    Καλώωωωωωωωωως τοοοοοοοοον!!!!!!

    Καλά είσαι, φιλαράκι μου????

    Το πόσο συμφωνώ με την πρώτη σου φράση και το τι κόστος είχε η - επιτέλους - δημοσίευσή του... άστα να παν στο διάολο!!!!!!!

    Τέλος καλό, όλα καλά, και no further comments...

    Φιλούμπες πολλές!!!!!!!!!!!!

    Υ.Γ. Πάρε και δυο λόγους για να μας έρθεις: 31/01 Calexico και 04/02 Lanegan - Dulli. Αν θες λεπτομέρειες, πάρε τον Πάνο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Στελλίτσα μου

    αυτοί είναι δύο μουσικοί λόγοι για να κατέβω Αθήνα.
    ευτυχώς έχω περισσότερους από δύο και όχι μόνον μουσικούς λόγους για να κατεβαίνω.

    βέβαια η επόμενή μου κάθοδος είναι στις 19 ή 20 φεβρουαρίου, για δουλειά και ...tindersticks!!!!
    πρώτη φορά που θα κλείνω κοντά 5 μήνες που δεν έχω κατέβει!

    ειδικά για lanegan τρελαίνομαι που δεν θα είμαι εκεί.
    θα αρκεστώ σε αγγελάκα εδώ στις 29/01 και σε silver & the hidden cash στις 06/02!

    φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. καθε λεξη του...ποναει
    καθε εικονα του....αιμοραργει ακαταπαυστα....

    ποναω !!!!!!!!!!!!!

    Ει!!!!!!!!!
    θησαυρους εχεις θαμμενους στα συρταρια.....

    ΑΣΤΕΡΙ ΜΩΒΕΝΙΟ....

    ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ....ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

    (και μη κουκουλωνεις πληγες.....
    ΓΙΑΤΡΕΨΕ ΤΕΣ.....
    ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ....
    ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ....ΝΑΙ;;;;;;;;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Aααουτσ με πόνεσε... πολύ...

    Αυτό το τέλος... γαμώτο μου... το περνάω τώρα.

    Να θυμηθώ να μην περάσω "κατά τύχη" από έξω από το σπίτι του και δω την καλοταισμένη σκυλίτσα.
    Να θυμηθώ... να θυμηθώ...

    Να είσαι καλά, Στελλάρα!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Για μια φορά....(ακόμη)τέλειο!!!!!!
    Χαθήκαμε!!!!

    Μάντεψε ποιός/ποιά είμαι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. @Κωνσταντίνος Π

    Εμείς ξενερώσαμε λίγο όταν μάθαμε που θα είναι και δεν το κόβω να πηγαίνουμε...

    Καλά να περάσεις όπου πας, κι ελπίζω όταν θα έρθεις, να ξεκλέψεις λίγο χρόνο να σε δούμε κι εμείς λιγάκι!

    Φιλούμπες!



    @Μαρίνα...

    Ήταν μια αρκετά επώδυνη περίοδος Μαρινάκι, γι' αυτό...

    Πάντως δεν έχω πολλά κρυμμένα ακόμα. Ένα μόνο. Κι αυτό το κρύβω για τους ακριβώς αντίθετους λόγους από αυτούς για τους οποίους έκρυβα τούτο!

    Και συμφωνώ απόλυτα ότι δεν πρέπει να κουκουλώνονται τα θέματα, αλλά όσο το δυνατόν να "λύνονται". Απόλυτα.

    Έχεις και την δική μου αγάπη κι εκτίμηση και το ξέρεις, Μαρίνα μου, σε φιλώ πολύ πολύ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. @bright Φω

    Το περνάς τώρα? Άααααουουουουουουτς, τότε!!!

    Αυτό το "να θυμηθώ"... μια συμβουλή... όχι σημείωμα... όχι post-it... τατουάζ να το κάνεις!

    Κι εσύ να είσαι καλά, κοριτσάρα μου, το συντομότερο δυνατόν!

    Πολλά πολλά φιλιά!!!



    @My Dear Diary

    Κόκκινο Πιπέρι?
    Ένα Πρόσωπο?
    Sogian?

    (Περιμένω επιβεβαίωση πριν πω οτιδήποτε άλλο...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Σ'ευχαριστώ πολύ για την διαγραφή.
    Κωνσταντίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Δεν έχω ιδέα για τι πράγμα μιλάς.
    Στέλλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Όπως φαίνεται παραπάνω, νόμιζα ότι με αυτό το νικ είναι ο Γιάννης. Τώρα που αποκαλύφθηκες κατάλαβα ότι είσαι εσύ. Αλλά τα περί διαγραφής δεν τα κατανοώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Ακριβώς... Οι άνθρωποι δεν αντέχουν δίπλα τους περισσότερη "αρρώστια" από τη δική τους. Μάλλον για να την ξεχνούν και να μην αυτοκρίνονται. Για να μη βλέπουν την αλήθεια γυμνή. Μάλλον γιατί πονάει...

    Μου έλειψες... Θα σου τηλεφωνήσω την Κυριακή που έχω ρεπό, μήπως πιούμε τον καφέ που λέγαμε στη γιορτή σου. Να μου φιλήσεις το μωρό σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. @sogian

    Τώρα να σου πω "πολλά χρόνια θα ζήσεις"... ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΘΑ ΖΗΣΕΙΣ!!!!!

    Είδες από πάνω τι γίνεται????????

    Βρήκα σχόλιο από άγνωστο νικ, είχα δει κι από τα stats μου μια επίσκεψή σου, και νόμιζα ότι εσύ είσαι ΚΑΙ το "My Dear Diary"!!!

    Τελικώς είναι η Κων/να όπως είπε, και με αφορμή αυτό, ό,τι σε μελετούσα!!!

    Φαντάσου τι σοκ έπαθα όταν στα καπάκια βλέπω σχόλιό σου, μετά από τόοοοοοοσο καιρό!!!!!!!!

    Κι εμένα μου έλλειψες, θα περιμένω τηλεφώνημά σου!

    Φιλούμπες!

    Υ.Γ. Θέλω και να σε μαλώσω που "εξαφάνισες" το μπλογκ με τα Πρόσωπα, και τώρα το σχετικό λινκ για την "συνέντευξή μου", οδηγεί στο πουθενά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Είδα πως είσαι εκεί κι είπα να πω μια καλησπέρα.
    Και δεν μου λες, επειδή εγώ είμαι παλιάς κοπής, τι είναι ακριβώς οι φιλούμπες;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. @Yiannis Petsas

    Καλησπέρα Γιάννη, καλά έκανες!

    Δυστυχώς δεν είμαι για ευχάριστο λόγο "μέσα", προσπαθώ να λύσω με μέιλ μια τρελλή παρεξήγηση, κι ελπίζω να τα έχω καταφέρει γιατί είναι κρίμα... (άσχετο, αλλά μια που πέρασες, να πω κι εγώ τον πόνο μου...)

    Το "φιλούμπες" μου είχε κολλήσει την περίοδο που πρωτοάρχισα το μπλόγκινγκ. Έτσι όταν άφηνα ένα σχόλιο, έλεγα αυτό αντί για "φιλιά". Έγινε με τον καιρό κάτι σαν "σήμα κατατεθέν" μου και δεν το έχω αποχωριστεί έκτοτε.

    Ακόμα και να ξεχάσω να κάνω sign in και να γράψω κατά λάθος ανώνυμα, με καταλαβαίνουν οι γνωστοί μου από αυτό!

    Αυτά περί φιλούμπας... (την οποία οι κοινές γνωστές-άγνωστές μας, έχουν κάνει κατά καιρούς: γαρδούμπα, τουλούμπα, καλούμπα, κωλοτούμπα, και άλλα χαριτωμένα...)

    Καληνύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. 1. Το κομμάτι "στη μεγάλη πόλη" άπαιχτο...
    2. Beverly πολυαγαπημένη!!!! Εχω βάλει και γω παλιότερα κάποιο δικό της!
    3. Εγώ προτιμώ τα κοπριτάκια :))))
    Καλό σου βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Σκεφτόσουν να μην το αναρτήσεις;
    Σαν τα λόγια και τις σκέψεις που πνίγουμε μέσα μας,
    εκείνες, που με τον καιρό μαθαίνουν κολύμπι και ξαναβγαίνουν στην επιφάνεια.
    Οι πληγές γίνονται για να μας μαθαίνουν πως πρέπει να τις κλείνουμε
    και να ανοίγουμε καινούργιες.
    Γιατί κάπως έτσι μαθαίνουμε, εξελισσόμαστε, Ζούμε..!

    Το κείμενό σου είναι υπέροχο,
    αναβλύζει η προσπάθεια από μέσα του, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα.
    Τίποτε δεν τελειώνει εκεί.
    Έτσι δεν είναι;

    "Καλύτερα στους δρόμους,
    στο κρύο-μακρυά από τα κρύα βλέμματα των ανθρώπων- ,
    στην πείνα-για Ζωή- ,
    στις κλωτσιές των περαστικών
    -παρά στις κλωτσιές των ονείρων-..."

    και με μια ελπίδα στο στόμα.
    Γιατί μέσα από την ελπίδα ξεπηδάνε τα όνειρα.

    Την αγάπη μου γλυκιά Στέλλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. @
    Εκείνος, ήταν μόνος και πληγωμένος.
    Εκείνη, γυρόφερνε ψάχνοντας για λίγη στοργή.
    Στο δρόμο από καιρό, ταλαιπωρημένη, εξαθλιωμένη. Εκείνος σκέφτηκε πως θα του έκανε καλό λίγη παρέα, λίγα χάδια...
    Την πήρε μέσα και την τάισε, την περιποιήθηκε.
    Εκείνη ανταποκρίθηκε άμεσα.
    Έμεινε όλη νύχτα σπίτι του και έγλειφε τις πληγές του.
    ... Παρόλ’ αυτά, το πρωί την άφησε πάλι έξω στο δρόμο και επέστρεψε στους κανονικούς του ρυθμούς. Εκείνη έμεινε στο χαλάκι.
    Όταν γύρισε και την βρήκε εκεί την μάλωσε.
    Φοβήθηκε μη δεθεί και δεν ξεκολλάει.


    Εκείνη έμεινε στο χαλάκι.
    Εκείνη έμεινε στο χαλάκι.
    Εκείνη έμεινε στο χαλάκι.


    καλησπέρα και εύγε
    Stella matutina !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Τωρα με πατησες στον καλλο :)

    Δεν λεω τιποτα. Καλη τυχη στη σκυλιτσα, ολες τις σκυλιτσες!!

    Καλη εβδομαδα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. - Παρακαλειστε αγαπητη ,πολυ, απο τουδε και περα οταν το κειμενο ειναι ετεροχρονισμενο να προηγειται ενημερωση διοτι σε ειχα στην κουνια και μεχρι να καταλαβω σε εψαχνα στα υπογεια..

    -εκ της Βασσιλισης!:)

    ~~~~~~~

    σοβαρα τωρα
    το κειμενο ειναι υπεροχο και ειναι γεματο αληθεια

    η οποια ειναι οτι αν ψαχνουμε χρυσα κουταλια
    σημαινει πως ειμαστε νηστικοι
    κι αν ψαχνουμε καποιον λιγοτερο πληγωμενο απο μας ..
    -αδυναμοι.
    Δεν εχουμε να δωσουμε τιποτα , μας τα πηραν ολα.

    Στην ουσια δεν ψαχνουμε λοιπον
    την αγαπη αλλα το βολεμα.
    Κι οταν ερθει αυτο..

    τοτε μας λειπει το κουταβακι που μας αγαπησε πραγματικα ..χωρις να θελει τιποτα..
    .

    Σε καποια αναλαμπη
    ισως καταλαβαινουμε
    πως τα ειχαμε ολα και χασαμε τα παντα
    για ενα ..πετιγκρε!:)
    κι ενα χαδι πιο δυνατο απο το δικο μας συχνα ομως καταπιεστικο γιατι ξερει τη δυναμη του.

    (ειπα τη λεξη κουταβακι ..μπλιαχχχχ με εποσυντονιζεις οταν γραφεις ετσι ..:))

    φιλια φιλεναδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. @adaeus

    1. Χαίρομαι που σου άρεσε!
    2. Την ξέρει κι άλλος? Τώρα κι αν χαίρομαι!
    3. Ευχαριστούμε θερμώς εκ μέρους των κοπριτακίων...

    Φιλιά και καληνύχτες!!!



    @Ηλιαχτίδα

    Ναι, βρε Ρεγιόν μου, το σκεφτόμουν... Αλλά ήρθε η ώρα του.

    Μια χαρά τά 'πες για τις πληγές, το μόνο που έχω να προσθέσω είναι ότι πρέπει να τις καθαρίζουμε καλά πριν κλείσουν προς αποφυγήν μολύνσεων.

    "Γιατί μέσα από την ελπίδα ξεπηδάνε τα όνειρα"
    (ακριβώς έτσι... και ισχύει και το αντίστροφο... από τα όνειρα ξεπηδούν οι ελπίδες...)

    Σ' ευχαριστώ πολύ κοριτσάκι!

    Πολλά φιλιά, όμορφο βράδυ νά 'χεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. @quartier libre

    Καλησπέρα και σε σένα, πάντα χαίρομαι να σε βρίσκω εδώ!

    Αυτό το "εύγε" πολύ με τιμά και δεν ξέρω καν αν το αξίζω... Πάντως σ' ευχαριστώ!

    Καλό σου βράδυ!



    @Dee Dee

    Επειδή έχει ένα "θεματάκι" με τα σκυλιά το λες?

    Αμ εγώ τυχαία χρησιμοποίησα σκυλάκι ως ηρωίδα, νομίζεις?

    Σ' ευχαριστώ που πέρασες, καλή βδομάδα, κοπελάρα, και φιλιά πολλά!



    @Talisker

    Όχι... ένα δίκιο τό 'χεις... και δύο μπορώ να σου πω... Άλλη φορά θα βάζω πάνω - πάνω την ημερομηνία, αντί για κάτω - κάτω!
    (Σκιάχτηκες μην τσακίστηκα από την κούνια, ε? Σόοοορρυυυυυ...)

    ----------------------------

    Έχουν πολύ μεγάλη δόση αλήθειας αυτά που λες... πάντα με βάση το κείμενο και την ματιά από την οποία πηγάζει.

    Ίσως αν μας έλεγε την ιστορία του και ο "ήρωας" να τα βλέπαμε αλλιώς. Κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις, λένε...

    -----------------------------------

    Αυτή η ανάρτηση αξίζει τον κόπο που ανέβηκε και για έναν ακόμη λόγο λόγο: ΕΙΠΕΣ ΕΣΥ "ΚΟΥΤΑΒΑΑΑΑΚΙΙΙ"!!!!!!!!!!!!!
    ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!

    Σάλλυ... το θερμόμετρο και σβέλτα!!!

    Φιλιάαααααααααααααααααααα!!!!!!!!!

    Υ.Γ. Ο μόνος λόγος που δεν έχω βάλει εδώ ΚΑΙ την τελευταία σου ανάρτηση, είναι γιατί στο τέλος θα γίνει παράρτημα του μπλογκ σου το μπλογκ μου... Τα σέβη μου κι από δω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή