*Λόγια από «τρελλό του χωριού», μέσα στο τραίνο, σήμερα κατά τις 10 παρά. Απλά κάτι που μου άρεσε ανάμεσα στα πολλά και απίστευτα και απολύτως λογικότατα που έλεγε για ώρα... κι ας γελούσαν όλοι οι λογικοί τριγύρω...
Πατήστε στην εικόνα και ακούστε, κάτι παρόμοιο μ' αυτό που βλέπετε... Μουσική να σας διαπερνά...
ΕΤΣΙ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑ - ΠΑΝΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ
Loading...
Όλα μου τα βιντεάκια θα τα βρείτε στο label "VIDEOS MADE BY NEGMA", γιατί το You Tube μου "έκοψε" πολλά, για λόγους πνευματικής ιδιοκτησίας των δισκογραφικών εταιρειών και των δημιουργών.
Αν πω πάλι ότι "δεν έχω λόγια", θα μου πείτε "και γιατί άνοιξες blog να γράφεις"... Μα τι να πει κανείς;
ΔΩΡΟ ΑΠΟ mAuVe
Μία από τις πιο αγαπημένες μου αναρτήσεις της! Κι είχα την τύχη να μου την έχει αφιερώσει... Και μάλιστα περιγράφοντάς με, με λόγια που μόνο κάποιος που αγαπά μπορεί να χρησιμοποιήσει... Αμοιβαία, Μωβούλα μου!
ΔΩΡΟ ΑΠΟ ΙΩΑΝΝΗ (ΗΧΟΣ ΠΛΑΓΙΟΣ ΜΟΝΟΣ)
Ίσως και να έχεις μετρήσει πόσους κυματισμούς κάνει η πέτρα όταν αγγίζει τα νερά της λίμνης, ίσως πάλι κάποτε φύλλο και να ταξίδεψε μαζί τους η ψυχή σου.
Μετράς τις μέρες κι αγωνιείς, βρίσκονται στο μέτρημα λειψές κι όμως κρατάς το ξέφτι του ουρανού κι ανεβαίνεις.
Κι εκείνο το άγχος που ψελλίζεις ελπίδα που δεν φανερώθηκε ακόμα είναι.
Παίρνεις βότσαλα, στήνεις εικόνες τρυφερές να χαμογελάς κ’ ίσως τις ώρες που δραπετεύουν σου να έπρεπε να ανοίξεις μια αγκαλιά να επιστρέψουν, δεν το κάνεις, πιάνεις εν’ απαλό σφύριγμα κι αρχίζουν να κυματίζουν τα χείλη, στο τέλος του σκοπού λες «ως εδώ ήταν, κινούμαι αλλιώτικα τώρα» κι ας κάποτε δεν το καταλαβαίνεις.
Θυμάσαι τι χρώμα έχουν οι πανσέληνες νύχτες;
Λίγο από εκείνο να έχεις στις τσέπες του παλτό σου, να δεις πως όλα αλλάζουν καθώς πέφτει επάνω τους το πανσέληνο φεγγαρόφωτο.