"Well, I'm gonna get out of bed every morning... breathe in and out all day long.
Then, after a while I won't have to remind myself to get out of bed every morning and breathe in and out...
and, then after a while, I won't have to think about how I had it great and perfect for a while."

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2008

Sea And The Rhythm

- Εκτός ελέγχου...

- Γιατί όχι;






Sea And The Rhythm


Tonight, we're the sea and the salty breeze


the milk from your breast is on my lips


and lovelier words from your mouth to me


when salty my sweat and fingertips





Our hands they seek the end of afternoon


My hands believe and move over you





Tonight, we're the sea and


the rhythm there


the waves and the wind and night is black


tonight we're the scent of your


long black hair


spread out like your breath


across my back


Your hands they move like waves over me


beneath the moon, tonight, we're the sea





(Iron & Wine)

Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2008

Ο μηχανικός του χαμένου χρόνου


Με κάλεσε σε νέο μπλογκοπαίχνιδο η Αλεξάνδρα μου, στην οποία μπορείτε να μπείτε να δείτε τους κανόνες γιατί βαριέμαι ν' αντιγράφω. Χοντρικά σας λέω πως μας καθοδηγεί να γράψουμε απόσπασμα συγκεκριμένων περιόδων, συγκεκριμένης σελίδας του πλησιέστερου σ' εμάς βιβλίου.

Ακριβώς δίπλα μου είναι ντάνες με βιβλία που κουβάλησα από το πατρικό μου μετά από
τουλάχιστον 6 χρόνια που είχαν ξεμείνει εκεί. Πιάνω αυτό που είναι πάνω πάνω στην κοντινότερη ντάνα: (βλέπω ημερομηνία αγοράς 9/11/98, 10 χρόνια περίπου πίσω... και μού 'ρχεται κάπως!!!)

Το βιβλίο, λοιπόν είναι "Ο μηχανικός του χρόνου" του Pierre Cabanne και περιλαμβάνει τις συνεντεύξεις του με τον Marcel Duchamp.
Περισσότερες πληροφορίες για όποιον ενδιαφέρεται για το βιβλίο, εδώ.

Το απόσπασμα που αντιστοιχεί στις "συντεταγμένες" που ορίζει το παιχνίδι είναι:



- Ο Robert Lebel είπε τότε "είχατε επιτύχει το άκρον άωτον του μή-αισθητικού, του άχρηστου, του αδικαιολόγητου".

- Όπως και νά 'χει το πράγμα, σαν φόρμουλα είναι πολύ ελκυστική. Και το έγραψε στο βιβλίο του; Ε λοιπόν, πολύ ωραία, τον συγχαίρω! Ξέρετε, δεν καλοθυμάται κανείς.

- Όχι εσείς. Εσείς έχετε εκπληκτική μνήμη.


(Έκλεψα λίγο, έβαλα παραπάνω απ' όσο έλεγε, αλλά πότε τήρησα κανόνες στη ζωή μου για να τηρήσω τώρα; Αλλά δεν θα έβγαζε καθόλου νόημα αν τους τηρούσα, τι να κάνω;)

Και μια και το πιάσαμε το βιβλίο, θα προσθέσω κάτι που μου αρέσει πολύ:


- Όταν βλέπει κανείς το Μεγάλο Γυαλί, δεν μπορεί να το φανταστεί άθικτο.

- Όχι. Είναι πολύ καλύτερο με τα σπασίματα, εκατό φορές καλύτερο. Είναι η μοίρα των πραγμάτων.

- Η επέμβαση του τυχαίου πάνω στην οποία βασίζεστε τόσο συχνά.

- Το σέβομαι αυτό. Έφτασα σε σημείο να το αγαπήσω.

The Bride Stripped Bare by Her Bachelors, Even (The Large Glass)

Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2008

Late February


Μάτια λαβύρινθοι, αποθεώνουν ή τσακίζουν κι
Ηρθες να μπλεχτείς στο δρόμο τους.

Φεύγεις και γυρνάς
Ονειρεύεσαι και τρέμεις
Βουλιάζεις και αιωρείσαι
Απωθείσαι και μαγνητίζεσαι
Σιωπάς και παραληρείς... Ενώ...
Αποθεώνονται και τσακίζονται
Ιδια με τα δικά σου.



LATE NOVEMBER

Oh, she wants, she wants it badly
And I, I can't believe all she said

Because she's cool, yeah she's cool

She's just like lightening

Take her home, keep her warm in late November

I can't say why she's so strange now
Why did I always believe all she said

She's came down, held me close

Came down from night skies

Take her home, keep her warm in late November

She just goes to show you never know
What's in your heart, what's in your soul


She's home now, but far away she flies
But she don't know how she came

Or how she leaves

Cause she's cool, yeah she's cool

She's just like lightening

Take her home, keep her warm in late November

She just goes to show you never know
What's in your heart, what's in your soul

(Pavlov's Dog)

Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2008

Το χιόνι κι ο πόλεμος


Θέλω να βγούμε να παίξουμε χιονοπόλεμο.

Να τρέξουμε, να κυλιστούμε, να λαχανιάσουμε,
να δροσίσουμε τα πρόσωπά μας, να κάψουμε τις γλώσσες και τις παλάμες μας, να μουδιάσουν τα δάχτυλά μας, να τρέμω στην αγκαλιά σου, να με ζεσταίνεις με την ανάσα σου...

Να σε πετύχω ή να με πετύχεις εκεί που πονάει, να τσακωθούμε, να μουτρώσουμε, να επιστρέφουμε και τα χνάρια μας στο χιόνι να έχουν απόσταση ασφαλείας...

Κι ύστερα να φτιάξουμε να πιούμε μια ζεστή - ζεστή σοκολάτα.

Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2008

SURRENDER


Σκεφτόμουν αν θα κάνω κάτι για του Αγ. Βαλεντίνου, επειδή δεν την γουστάρω καθόλου ως γιορτή. Άμα περιμέναμε μια συγκεκριμένη μέρα το χρόνο...


Αλλά επειδή δεν ήθελα να κάνω και αντι-ανάρτηση και να την σπάσω σ' όσους τη χαίρονται αυτή τη μέρα, είπα να βάλω απλά κάποιο τραγούδι. Κάτι που να αγαπώ και να εκφράζει κάτι από αυτά που πιστεύω για τον έρωτα.

Αμφινταλαντεύτηκα ανάμεσα σε πολλά, μέχρι που αντί να διαλέξω εγώ κάποιο, ήρθε και διάλεξε κάποιο εμένα. Τρεις φορές σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, να "εμφανίζεται" μπροστά μου... Πως να του αρνηθώ! Η μία από τις τρεις είναι εδώ.

Ανοίξτε τον ήχο τσίτα και χτυπηθείτε! Και πάνω απ' όλα... αν δεν θέλετε να διαβάζετε και να γράφετε και να σχολιάζετε, για τον έρωτα, αλλά να τον ζήσετε... απλά...

SURRENDER

(Θέλω να θυμηθούμε και το υπέροχο κείμενο
που μου είχε αφιερώσει ο αγαπημένος μου ο Γιάννης Φιλιππίδης)


Come with me
On a journey beneath the skin
Come with me
On a journey under the skin
We will look together For the pan within

Close your eyes
Breathe slow well begin
Close your eyes
Breathe slow and we will begin
To look together
For the pan within

Swing your hips
Loose your head, and let it spin
Swing your hips
Loose you head, and let it spin
And we will look together
For the pan within

Close your eyes
Breathe slow and we will begin
Close your eyes
Breathe slow and we will begin
To look together
For the pan within

Put your face in my window
Breathe a night full of treasures
The wind is delicious
Sweet and wild with the promise of pleasure
The stars are alive
And nights like these
Were born to be
Sanctified by you and me
Lovers, thieves, fools and pretenders
And all we gotta do is surrender

Come with me
On a journey under the skin
Come with me
On a journey under the skin
And we will look together
For the pan within
When to be with you
Is not a sin
When to be with you, oh just to be with you
Is not a sin
We will look together
For the pan within

(Waterboys)

ٍ

Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2008

Δεν είναι μόνο wild, o wind


Σαρωτικός άνεμος.

Τον ακούω να λυσσομανάει όλη νύχτα...

Δέος.

Εικόνες καταστροφής, κι αντί για λύπη, θαυμασμός...

Για τη δύναμη.

Θέλω να με πάρει και να με σηκώσει!

Ανεμοστρόβιλος!

Να ξηλώσει την ασφαλή σκεπή μου, να γκρεμίσει τα κάγκελά μου, να καταρρακώσει τις στριφογυριστές σκάλες μου, να ξεριζώσει τα παράσιτα του κήπου μου... Να τα πάρει και να τα σηκώσει όλα!

Κι ύστερα...

Καπνός.

Σύννεφο καπνού να με τυλίξει απαλά και να με σηκώσει...

Λίγο ψηλότερα.



UPDATE:
Λόγω των γνωστών προβλημάτων του podcast πηγαίνετε εδώ άμα θέλετε να ακούσετε το ًُWild is the Wind. Στίχοι θα μπουν άμεσα σε σχόλιο.

Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2008

Το χαμόγελο της δικής μου Τζιοκόντας

Είναι στιγμές που θέλω να σου ρίξω ένα γερό χέρι ξύλο.


Είναι στιγμές που θέλω να σε σφίξω στην αγκαλιά μου.


Είναι στιγμές που θέλω να σε πιάσω από τους ώμους και να σε ταρακουνάω.


Είναι στιγμές που θέλω να σου κρατήσω το χέρι.


Είναι στιγμές που θέλω να σου κόψω την καλημέρα.


Είναι στιγμές που θέλω να μην ξεκολλάω από δίπλα σου.



Μπορείς να αγαπήσεις τον εαυτό σου τουλάχιστον
το μισό απ' όσο σ' αγαπάω εγώ;



Τα επόμενα στα αφιερώνω μήπως θυμηθείς ποια είσαι...

Και ξαναγυρίσεις, επιτέλους!