"Well, I'm gonna get out of bed every morning... breathe in and out all day long.
Then, after a while I won't have to remind myself to get out of bed every morning and breathe in and out...
and, then after a while, I won't have to think about how I had it great and perfect for a while."

Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2008

Curly spirit

"The girl with the curly hair"
(by Iota Solaris)
Devianart
.

Παρά το απίστευτο κλάμα που έριχνα από μικρή, κάθε φορά που έβλεπα την τελευταία σκηνή από «Τα καλύτερά μας χρόνια» (The way we were), πάντα ήλπιζα όταν μεγαλώσω να ανήκω στην κατηγορία «Σγουρομάλλα - Ατίθαση Καρδιά» και όχι στην κατηγορία «Σιδερωμένο Μαλλί - Νορμάλ Κορίτσι». Σκεφτόμουν πως

προτιμώ χίλιες φορές να είμαι αυτή
.
που στοιχειώνει κάποιον για όλη του τη ζωή,

παρά αυτή που κοιμάται δίπλα του,
.
ενώ αυτός ονειρεύεται κάποια άλλη.

.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
.
.


* Όσο τριβέλιζε το μυαλό μου αυτό το θέμα, σκεφτόμουν πώς στο καλό να κάνω σχετική ανάρτηση και να καταλάβουν για τι πράγμα μιλάω όσοι δεν γνωρίζουν ή δεν θυμούνται την ταινία.

Τότε θυμήθηκα ότι είχα δει, σ’ ένα συγκεκριμένο επεισόδιο του Sex & the City να γίνεται παραλληλισμός των χαρακτήρων που υποδύονταν οι Στρέιζαντ και Ρέντφορντ, με δύο από τους πρωταγωνιστές του σήριαλ.

Φανταστείτε την χαρά/έκπληξη που πήρα, όταν έψαξα στο You Tube και βρήκα ότι υπάρχουν βιντεάκια και με τις δύο συγκεκριμένες σκηνές! (Για να υπάρχουν, προφανώς και άλλοι τις θεωρούν σημείο αναφοράς, για να χαρακτηρίσει κανείς τους συγκεκριμένους τύπους ανθρώπων!).

Όσοι λοιπόν, έχετε πλήρη άγνοια του θέματος, καλύτερα να δείτε πρώτα το βίντεο/απόσπασμα από το Sex & the City (σας αρέσει - δεν σας αρέσει, ως σήριαλ!) ,γιατί γίνεται ανάλυση/επεξήγηση του θέματος του «The way we were», άρα θα καταλάβετε τι είναι αυτό που βλέπετε όταν δείτε το άλλο βίντεο, με το φινάλε της ταινίας.

.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

.
Αν και δεν έχω το ομώνυμο τραγούδι για να σας το βάλω, επειδή μετά τα βιντεάκια, θα σας έρχεται όλη μέρα να μουρμουράτε "Μeeeeeeeee-m'ries...", (μην το γελάτε καθόλου, γλυκανάλατο - ξεγλυκανάλατο, κολλάει το άτιμο!), πάρτε τα λογάκια, να πορευτείτε:

Memories
Light the corners of my mind
Misty watercolor memories
Of the way we were

Scattered pictures
Of the smiles we left behind
Smiles we gave to one another
For the way we were

Can it be that it was all so simple then
Or has time rewritten every line
If we had the chance to do it all again
Tell me - Would we? Could we?
Memories
May be beautiful and yet
What's too painful to remember
We simply choose to forget
.
So it's the laughter
We will remember
Whenever we remember
The way we were

UPDATE 3/2/08:

Για χάρη του φίλου μας του Adaeus (εγώ καθόλου δεν ήθελα, θυσιάζομαι) τελικώς βάζω και το ομώνυμο τραγούδι από δίπλα...

Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2008

Μόνο έτσι...

Παίρνω πάσα (από μόνη μου...) από τον φίλο Lockheart, και συνεχίζω το μπλογκοπαίχνιδο με θέμα: "Έρωτας δίχως λογική".

Ευχαριστώ τους αγαπημένους μου:
f - Radiopoetry
dazed & confused - Kookoorookoo
Αυτοί ξέρουν γιατί...
Sarah Kane

Εγώ θέλω να κοιμάμαι πλάι σου και να σου κάνω τα ψώνια σου και να σου κουβαλάω τις σακούλες σου και να σου λέω πόσο πολύ μ' αρέσει να είμαι μαζί σου αλλά πάντα μ' αναγκάζουν να κάνω βλακείες.Και θέλω να παίζουμε κρυφτό, και να σου δίνω τα ρούχα μου, και να σου λέω πόσο μ' αρέσουν τα παπούτσια σου, και να κάθομαι στις σκάλες ώσπου να κάνεις μπάνιο, και να σου τρίβω το σβέρκο σου, και να σου φιλάω τα πόδια σου, και να σου κρατάω το χέρι σου, και να βγαίνουμε για φαγητό και να μη με νοιάζει που θα μου τρως το δικό μου, και να βρισκόμαστε στο Ρουντυ'ς και να λέμε πώς τα περάσαμε σήμερα, και να σου δακτυλογραφώ την αλληλογραφία σου, και να σου κουβαλάω τα ντοσιέ σου, και να γελάω με την παράνοια σου, και να σου δίνω κασέτες που δε θα τις ακούς, και να βλέπουμε καταπληκτικές ταινίες, και να βλέπουμε απαίσιες ταινίες, και να μαλώνουμε για το ραδιόφωνο, και να σε βγάζω φωτογραφίες όταν κοιμάσαι, και να σηκώνομαι πρώτος για να σου φέρω καφέ και κουλούρια και γεμιστά κρουασάν, και να πηγαίνουμε στο Φλοράντ για καφέ τα μεσάνυχτα, και να σ' αφήνω να μου κάνεις τράκα τσιγάρα, και να μην καταφέρνω ποτέ να βρω ένα σπίρτο, και να σου λέω τι είδα στην τηλεόραση χτες το βράδυ, και να σε πηγαίνω στον οφθαλμίατρο, και να μη γελάω με τ' αστεία σου, και να σε θέλω το πρωί αλλά να σ' αφήνω να κοιμηθείς λίγο ακόμα, και να φιλάω την πλάτη σου, και να χαϊδεύω το δέρμα σου, και να σου λέω πόσο μα πόσο αγαπώ τα μαλλιά σου τα μάτια σου τα χείλη σου το λαιμό σου το στήθος σου τον κώλο σου το

Και να κάθομαι στις σκάλες και να καπνίζω ώσπου να γυρίσει σπίτι ο διπλανός σου, και να κάθομαι στις σκάλες και να καπνίζω ώσπου να γυρίσεις σπίτι εσύ, και να τρελαίνομαι όταν αργείς, και να ξαφνιάζομαι όταν γυρίζεις νωρίτερα, και να σου χαρίζω ηλιοτρόπια, και να πηγαίνω στο πάρτι σου και να χορεύω ώσπου να πέσω ξερός, και να 'μαι δυστυχισμένος όταν έχω άδικο, και να 'μαι ευτυχισμένος όταν με συγχωρείς , και να χαζεύω τις φωτογραφίες σου και να παρακαλάω να σ' ήξερα μια ζωή, και ν' ακούω τη φωνή σου στο αυτί μου, και να νιώθω το δέρμα σου πάνω στο δέρμα μου, και να τρομάζω όταν θυμώνεις και το 'να σου μάτι κοκκινίζει και το άλλο σου μάτι γαλάζιο και τα μαλλιά σου στ' αριστερά και το πρόσωπο σου ανατολίτικο, και να σου λέω πως είσαι θεσπέσια, και να σ' αγκαλιάζω όταν σε πιάνει αγωνία, και να σε κρατάω σφιχτά όταν πονάς, και να σε θέλω όταν σε μυρίζω, και να σε πληγώνω όταν σε αγγίζω, και να κλαψουρίζω όταν είμαι πλάι σου και να κλαψουρίζω όταν δεν είμαι, και να κυλάει το σάλιο μου πάνω στο στήθος σου, και να σε πλακώνω και να σε πνίγω τις νύχτες, και να ξεπαγιάζω όταν μου παίρνεις την κουβέρτα, και να ζεσταίνομαι όταν δε μου την παίρνεις, και να λιώνω όταν χαμογελάς, και να διαλύομαι όταν γελάς, και να μην καταλαβαίνω γιατί λες πως σε απορρίπτω αφού δε σε απορρίπτω, και ν' αναρωτιέμαι πώς σου πέρασε ποτέ απ' το νου ότι εγώ θα μπορούσα να σε απορρίψω, και ν' αναρωτιέμαι ποια είσαι αλλά να σε δέχομαι έτσι κι αλλιώς, και να σου λέω για το μαγεμένο δάσος τον άγγελο του δέντρου το αγόρι που πέρασε πετώντας τον ωκεανό επειδή σ' αγαπούσε, και να σου γράφω ποιήματα, και ν' αναρωτιέμαι γιατί δε με πιστεύεις, και να σ' αγαπώ τόσο βαθιά που να μην μπορώ να το βάλω σε λόγια, και να θέλω να σου πάρω ένα γατάκι που θα το ζηλεύω γιατί θα το προσέχεις περισσότερο από μένα, και να μη σ' αφήνω να σηκωθείς απ' το κρεβάτι όταν πρέπει να φύγεις, και να κλαίω σαν μωρό παιδί όταν φεύγεις στο τέλος, και να σκοτώνω τις κατσαρίδες, και να σου αγοράζω δώρα που εσύ δεν τα θέλεις, και πάλι να τα παίρνω πίσω, και να σου λέω να παντρευτούμε, κι εσύ να μου λες πάλι όχι, αλλά εγώ να σ' το λέω και να στο ξαναλέω, γιατί όσο κι αν νομίζεις πως δεν το λέω σοβαρά, εγώ το λέω, και πάντα σοβαρά το έλεγα, από την πρώτη κιόλας φορά που σ' το είπα, και να τριγυρίζω στην πόλη και να τη νιώθω άδεια χωρίς εσένα, και να θέλω ότι θέλεις, και να νομίζω πως χάνομαι αλλά να ξέρω πως πλάι σου είμαι ασφαλής, και να σου μιλάω για ότι χειρότερο έχω μέσα μου, και να προσπαθώ να σου δίνω ό,τι καλύτερο έχω μέσα μου γιατί δε σου αξίζει ούτε στάλα λιγότερο, και ν' απαντώ στις ερωτήσεις σου αν και θα προτιμούσα να μην απαντήσω, και να σου λέω την αλήθεια έστω κι αν κατά βάθος δε θέλω, και να προσπαθώ να είμαι ειλικρινής γιατί ξέρω πως το προτιμάς και να νομίζω πως όλα τελείωσαν κι ωστόσο να περιμένω άλλα δέκα λεπτά πριν με πετάξεις έξω από τη ζωή σου, και να ξεχνάω ποιος είμαι, και να προσπαθώ να 'ρθω πιο κοντά σου γιατί είναι ωραίο να μαθαίνω να σε μαθαίνω, κι αξίζει τον κόπο και με το παραπάνω, και να σου μιλάω κάτι άθλια γερμανικά και κάτι εβραίικα τρισάθλια, και να κάνουμε έρωτα στις τρεις το πρωί, και κάπως, με κάποιο τρόπο, με κάποιο τρόπο, να σου εκφράζω έστω και λίγο
Τον ακάθεκτο
Τον ακατάλυτο
Τον ακαταμάχητο
Τον ακατάσβεστο
Τον μεταρσιωτικό
Τον ψυχαναληπτικό
Τον άνευ όρων
Τον τα πάντα πληρούντα
Τον δίχως τέλος και δίχως αρχή
Έρωτά μου για σένα.


Crave - Sarah Kane - 1998

Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2008

Σαχτούρης, Πλαθ, Ρεμπώ... Γιατί όχι μαζί;


Τα νησιά - Μίλτος Σαχτούρης

Ο έρωτας είναι ο θάνατος
καθώς περιμένω μέρες και μέρες
για να γυρίσεις
έτσι που τριγυρίζεις τα νησιά
νησιά θανάτου καθώς περιμένω
τόσες ημέρες κι ώρες θανάτου
για να γυρίσεις
γιατί έρωτας είναι ο θάνατος
απ' του θανάτου τα νησιά να ξαναρθείς.


Mad girl's love song - Sylvia Plath

"I shut my eyes and all the world drops dead;
I lift my lids and all is born again.
(I think I made you up inside my head.)

The stars go waltzing out in blue and red,
And arbitrary blackness gallops in:
I shut my eyes and all the world drops dead.

I dreamed that you bewitched me into bed
And sung me moon-struck, kissed me quite insane.
(I think I made you up inside my head.)

God topples from the sky, hell's fires fade:
Exit seraphim and Satan's men:
I shut my eyes and all the world drops dead.

I fancied you'd return the way you said,
But I grow old and I forget your name.
(I think I made you up inside my head.)
I should have loved a thunderbird instead;
At least when spring comes they roar back again.
I shut my eyes and all the world drops dead.
(I think I made you up inside my head.)"


Rêvé Pour l'hiver - Arthur Rimbaud

L'hiver, nous irons dans un petit wagon rose
Avec des coussins bleus.
Nous serons bien. Un nid de baisers fous repose
Dans chaque coin moelleux.
Tu fermeras l'oeil, pour ne point voir, par la glace,
Grimacer les ombres des soirs,
Ces monstruosités hargneuses, populace
De démons noirs et de loups noirs.
Puis tu te sentiras la joue égratignée…
Un petit baiser, comme une folle araignée,
Te courra par le cou...
Et tu me diras : "Cherche !", en inclinant la tête,
- Et nous prendrons du temps à trouver cette bête
- Qui voyage beaucoup...
_____________
Εικόνες από Devianart
Μουσική από πουθενά

Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2008

Περίτεχνη πλάνη



Από τις λέξεις μας, έφυγαν τα πνεύματα και οι τόνοι...

Οι γεμάτες δασείες,

οι παιχνιδιάρικες ψιλές,

οι γήινες βαρείες,

οι διαπεραστικές οξείες,

οι βαθιές περισπωμένες...


Αντιστρόφως ανάλογα αυξήθηκαν τα σημεία στίξης...

Αμήχανα θαυμαστικά,

Υπολανθάνοντα ερωτηματικά,

Επιμελώς φροντισμένα αποσιωπητικά,

Διστακτικά κόμματα,

Βεβιασμένες τελείες,


Και μια άνω τελεία να παλεύει να προσγειωθεί...

Δευτέρα, 7 Ιανουαρίου 2008

ΓΙΑΝΝΗΣ

Τη φωτογραφία τη βρήκα εδώ.


Χρόνια πολλά στους Γιάννηδες που αγαπώ!
Ένας τους μου λείπει αφόρητα... ακόμα...
Για εκείνον ειδικά, το κυκλάμινο που φυτρώνει στο βράχο.
Ξέρει αυτός... κι από εκεί που είναι...
--------

Τετάρτη, 2 Ιανουαρίου 2008

Just catching up...

René Magritte's Not to Be Reproduced



Πέρασα να σου πω μια καλημέρα,

να δω τι κάνεις, πως τα πας...

Πάλι λείπεις; Πότε θα τα πούμε;

Δεν φαντάζομαι να μου κρύβεσαι... Ξέρεις πως από μένα δεν μπορείς να κρυφτείς... Τουλάχιστον όχι για πολύ!

Εντάξει; Τους έκανες τους απολογισμούς σου; Έδωσες τις υποσχέσεις σου;

Όχι;

Σωστά...

Κι άλλες φορές που τά ‘κανες...

Και τίποτα να μην έμαθες, και τίποτα να μην τηρήσεις,
ένα πρέπει να μου υποσχεθείς:

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΔΥΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΛΕΜΕ ΤΑΚΤΙΚΟΤΕΡΑ!

Είδες τι γίνεται όταν με αμελείς...

Όχι πάλι τα ίδια, ναι;

Θες να κάνεις λάθη; Να κάνεις. Πως αλλιώς...

Όχι τα ίδια όμως...

Κι εγώ θα είμαι εκεί να σου λέω:

«Μπράβο! Υπέροχο κι αυτό το λάθος! Το φχαριστήθηκες;»

Αλλά όχι τα ίδια...

Πάλι εκεί θα είμαι, δηλαδή... Αλλά να... Ας είναι αλλιώς τώρα...

Θα ξαναπεράσω.

Κοίτα μη λείπεις πάλι, ναι;