"Well, I'm gonna get out of bed every morning... breathe in and out all day long.
Then, after a while I won't have to remind myself to get out of bed every morning and breathe in and out...
and, then after a while, I won't have to think about how I had it great and perfect for a while."

Δευτέρα, 16 Ιουνίου 2008

My head soaked in river water*


Έχει ησυχία τελικά στον βυθό του ποταμού...


Ίσως είναι που στ' αυτιά μου έχουν φυτρώσει νούφαρα και απαγορεύουν την είσοδο στους παντός είδους ήχους

Ίσως είναι που η θερμή υδάτινη αγκαλιά με νανούρισε γλυκά και με βύθισε σε ύπνο ανέφελο

Ίσως είναι που δεν παρασύρουν το λευκό μου φόρεμα ορμητικά νερά κι αυτό έχει τυλιχτεί γύρω μου σαν ένα προστατευτικό κουκούλι

Ίσως είναι που ...

Έχουν τα ποτάμια νούφαρα;

Έχουν τα ποτάμια ζεστά νερά;

Έχουν τα ποτάμια στασιμότητα;


Ίσως είναι που βυθίστηκα σε λίμνη...






Bat For Lashes - "Horse And I"
-----------------------------------
Got woken in the night,

by a mystic golden light.
* My head soaked in river water.
I had been dressed in a coat of armor. They called a horse out of the woodland.
"Take her there, through the desert shores."
They sang to me, "This is yours to wear. You're the chosen one, there's no turning back now."

The smell of redwood giants.
The banquet for the shadows.
Horse and I, we're dancers in the dark.
Came upon the headdress.
It was gilded, dark and golden.
The children sang.
I was so afraid I took it to my head and prayed.
They sang to me, "This is yours to wear. You're the chosen one, there's no turning back."
They sang to me, "This is yours to wear. You're the chosen one, there's no turning back."

There is no turning back.
There is no turn.
There is no turning back.
There is no turn.
There is no turning back.
There is no turn
(ευχαριστώ Ελ μου για το τραγούδι!)

UPDATE 24/6/08:
Διάβασα αυτό το κείμενο στην αγαπημένη μου Μάγια και δεν μπορούσα να μην κάνω τους σχετικούς συνειρμούς... Αν ενώναμε τις αναρτήσεις μας θα μπορούσε να βγει κάτι με τον τίτλο: Ο Ποταμός και η Θάλασσα

18 σχόλια:

  1. ΣΣΣσσσσσςςςςς...
    Τα αστέρια κοιμούνται σήμερα.
    Και τα ψάρια είναι εκεί, στη λίμνη. Τρομοκρατημένα απο την ορμή του ποταμού...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τα πάντα ρει (Ηράκλειτε μεγάλε)!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλημερούδια ψυχή μου!!!!!
    Ελπίζω να είσαι καλύτερα!!!!!Θα ρθουνε στιγμές με χαρά γεμάτες. Σκούπισε τα δάκρυα καλή μου. Η λίμνη που κολυμπάς δεν θέλει άλλα δάκρυα.
    Γέμισε πια απ'όλους μας!!!!!
    Angel kiss

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Στελλί, μήπως θέλεις να σου πω για ένα ποταμάκι που όχι μόνο έχει σταματήσει να κυλάει και κοντεύει να αποκτήσει νούφαρα κλπ, σε λίγο θα γυρίζει και προς τα πίσω;;;

    Φιλιά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @Chryssa

    Εγώ όμως δεν είμαι ψάρι.

    Είμαι σκορπιός.

    Τον βάτραχο τον δάγκωσα και έπεσα στο ποτάμι, χωρίς φόβο που θα πνιγώ.

    Δεν με τρομάζει η ορμή του.

    Την αποζητώ...


    @pasta

    Για να το λες ΚΑΙ εσύ ΚΑΙ ο Ηράκλειτος, κάτι θα ξέρετε...


    @Aurangel

    Καλησπέρα ματάκια μου!

    Ωραία είναι και τα δάκρυα... Είναι αλμυρά και νοστιμεύουν κάπως τα ανάλατα νερά της λίμνης...

    Φιλούμπες!!!!


    @elen

    Όπως είδες, όχι απλώς μου άρεσε, με ενέπνευσε κιόλας!

    Σ' ευχαριστώ κι από δω. :-)*


    @South Of The River

    ِΑυτό το τελευταίο εμένα καλό μου ακούγεται... Ας κινηθεί, έστω και κόντρα στο ρεύμα! Να δεις για πότε θα ξεριζωθούν τα νούφαρα και θα καθαρίσουν τα λιμνάζοντα νερά...

    Το ποτάμι πρέπει να κυλάει... Θα παρασύρει, θα υπερχειλίσει... Είναι η φύση του, κι ό,τι προκαλέσει ακολουθώντας τη φύση του είναι θεμιτό. Αρκεί να παραμείνει ποτάμι!

    Φιλούμπες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Θελεις να σου πω για τα ποταμια?


    Τα ποταμια δεν γυριζουν πισω..

    Εχουν δινες ..

    στροβιλοι ορμητικοι που στο διακενο εχουν την ηρεμια του .....τιποτα ...

    εισαι μετεωρος..ΣΕ ΜΙΑ ΝΕΚΡΙΚΗ ΗΣΥΧΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΠΡΑΞΙΑ..
    στη μεση της δινης...


    της ρουφηχτρας!

    Λενε πως επικοινωνουν τα ποταμια με υπογεια ρευματα

    με καποιες μεγαλες λιμνοθαλασσες και συχνα ξεβραζουν τους πνιγμενους εκει

    χιλιομετρα μακρια ..

    Τα ποταμια σε ξεγελουν ...βοουν υποκοφα και σιγομουρμουριζουν τα βραδια μα οπου δεις νουφαρα απο κατω εχει γλιτσα..

    κεινο το πρασινο δασυτριχο χορταρι που σε στελνει ανυποψιαστο σαν την καταλευκη πουδρα στο χιονι...

    Λενε πως στις φουσκοποταμιες
    τα ξωτικα αγριευουν και φοβουνται κι εκλιπαρουν για ηρεμια ...

    να κατευνασουν τις ψυχες...

    μα οτι κι αν λενε
    τα ποταμια ειναι σαν τη ζωη...
    να τ αγαπας ..
    και να ακολουθεις το δικο σου..

    και να θυμασαι..

    πως το ποταμι δεν γυριζει πισω παρα μονο τεχνηεντως

    Μα τοτε δεν ειναι ενα αγριο ατιθασο κι απροβλεπτο ποταμι
    αλλα κατι που ΤΟΥ επιβληθηκε ο ανθρωπος ...

    τοσο ψυχρο οσο ενα φραγμα
    τοσο ανεραστο οσο μια διωρυγα απο τσιμεντο

    τοσο αφυσικο ...
    που πια δεν ειναι γοητευτικο...

    ΚΙ ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ..

    και ξερεις πως οποιος μπορει να βαδισει πλαι στο ποταμι και να το αφουγκραστει...να το μαθει..
    δεν κινδυνευει ...


    Να το μαθει ομως..με αγαπη
    κι απο αγαπη...

    -το ξερω!

    μακια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Τα ποτάμια έχουν ξωτικά και νεράιδες, πλάσματα από όνειρα καμωμένα!

    Εχουν νερά παγωμένα που κάνουν την καρδιά να χτυπάει πιο έντονα.

    Σε ποτάμι βαπτίστηκε ο Χριστός, να ήταν τυχαία η επιλογή του;

    Στα όμορφα που είναι μπροστά καλή μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @Talisker

    Ξέρεις πόσες φορές το έχω διαβάσει;;;

    Αυτό είναι ανάρτηση από μόνο του!

    Και φυσικά δεν θα μπορούσαν να λείψουν οι αγαπημένες - σου και μου - δίνες...

    Το πρώτο σου σχόλιο, ήταν στην ανάρτησή μου με την δίνη... Το θυμήθηκα και πάλι στην ανάρτηση με τα μπλογκογενέθλια, που βρήκα τα πρώτα σχόλια όλων όσων μπήκαν να μου ευχηθούν.

    Η ηρεμία του τίποτα στο κέντρο της δίνης, μ' έχει κουράσει. Προτιμώ τη φουσκοποταμιά (τι ωραία λέξη...), όπως την είπες! Θα κάνω εγώ παρέα στα ξωτικά και θα τα καθησυχάζω...

    Αρκεί το ποτάμι να θυμηθεί ότι είναι ποτάμι. Κι ότι δίπλα του και μέσα του πρέπει να χορεύουν νεράιδες...

    Όσο για την αγάπη... Αυτή κι αν ξεχειλίζει... Γι' αυτό αψηφά τους κινδύνους!




    Σ' ευχαριστώ που είσαι "εδώ"! Ξέρεις εσύ τι λέω!!!!!!

    Μάκια πολλά πολλά!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @Αλεξάνδρα

    Ε-Ξ-Α-Ι-Ρ-Ε-Τ-Ι-Κ-Η περιγραφή!!!!!!

    Για όλους αυτούς τους λόγους αγαπώ τα ποτάμια!!!!!!!!!!!!

    Αυτό με τη βάπτιση...

    Γύρω στο Πάσχα, κάποιος μου είπε ότι με βαφτίζει κάθε μέρα μέσα του, κι εγώ του είπα πως δεν καταλαβαίνω τι εννοεί. Λες να εννοούσε κάτι τέτοιο; Να μου απαντήθηκε μετά από τόσο καιρό, χάρη στο σχόλιό σου;

    Γι' αυτό με θεωρώ τόσο τυχερή που έχω άτομα σαν εσένα φίλους μου... Μου ανοίγετε τόσα παράθυρα...

    Στα όμορφα Αλεξάνδρα μου... Στα όμορφα!!!!!!!!!!!! Είμαι σίγουρη πως δεν είναι μακριά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. ναι.
    καλά.
    δεν κόβετε τις αγκαλιές και τις συμφωνίες
    γιατί θα αρχίσω να ανησυχώ?!!!

    άκου τώρα.
    70% νερό δεν είμαστε μέσα μας?
    φαντάσου στροβιλισμούς εντος...
    φαντάσου και τις δίνες...?

    τα νούφαρα ανήκουν στις λίμνες.
    και η γλίτσα.
    κάθονται.
    εμείς όχι.
    μην το ξεχνάς αυτο.
    κι αν για λίγο ένοιωσες να βρίσκεσαι σε λίμνη...
    είναι ΓΙΑ ΛΙΓΟ.


    το ποτάμι μου αρέσει.
    ίσως όχι όσο η θάλασσα
    -σίγουρα όχι-
    αλλά γουστάρω που ρέει.
    και ειδικά τα υπόγεια ρεύματα!
    αυτά με τρελλαίνουν!

    (φλυαρώ?!)

    ε ρε γλέντια για τους ψυχαναλυτές
    η κοινή μας ανάρτηση!!!!
    σκέψου!
    σε ακούω που γελάς.
    να βλέπεις?
    αυτό είναι υγεία.
    για λίγο στην λίμνη, ακούς?!!!

    "εσύ ποτάμι
    κι η θάλασσα εγώ..."

    έτσι θα την λέγαμε την αγανάκτηση μας.

    σε φιλώ πολύ εστρέλλα μου
    χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ

    υγ.καρασμάτς για το λινκ!
    μία σου και μία μου. θες?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @maya

    Ε, τι να κάνουμε... Να μια φορά που συμφωνήσαμε όλες!!!

    Και ξέρεις... δεν χρειάζεται να διαλέξουμε ανάμεσα στον ποταμό και στην θάλασσα...

    Υπάρχει το σημείο που ενώνονται...

    Όταν αυτός χύνεται μέσα της...

    Φιλούμπες και καληνύχτες!!!
    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. απαπα!!!

    τι μου κάνεις κακούργα πρωί-πρωίιιι...
    πάω για κρύο ντους!

    χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @maya

    XAXAXAXAXAXAXAAXAXAXAXAXAAA!!!!!

    Δεν είχα τέτοια πρόθεση, αλλάαααα...

    ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΕΙΣ!!!!!

    Μήπως θυμάσαι τις τελευταίες αναρτήσεις σου;;;;;;;;

    "Άντε και καβλό καλοκαίρι..."
    "Καλό καβλοκαίρι νά 'χουμε..."
    "Καβλό καβλοκαίρι σ' όλους..."

    Εμ... τά 'θελε ο κώλος σου!!!!!!!!

    Εγώ μια ποιητική μεταφορά έκανα στο κάτω κάτω...

    :-ΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. ... το πόσο μου λειψαν αυτές οι εμπνεύσεις σου δε λέγεται!

    Το κείμενο απλά υπέροχο :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Κι εμένα μου έλλειψες, μωρέ...

    Τέλειωσες; Όλα καλά;

    Άντε να βρεθούμε λιγάκι αν χαλάρωσες, ναι;

    Φιλούμπες!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    (Το σχόλιό σου για το κείμενο, ακολουθείται απο εμότικον με κατακόκκινα μαγουλάκια...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Λες να βοήθησα κατα λάθος; μακάρι να σου λύθηκε η απορία.

    Εχεις δίκιο ποτάμι και θάλασσα συναντιόνται. Και γίνονται ένα.

    Νιώθω τυχερή για τους ίδιους λόγους.

    :-)))))))))))

    Φιλούμπες γλυκιές σαν τουλούμπες

    ΑπάντησηΔιαγραφή