"Well, I'm gonna get out of bed every morning... breathe in and out all day long.
Then, after a while I won't have to remind myself to get out of bed every morning and breathe in and out...
and, then after a while, I won't have to think about how I had it great and perfect for a while."

Κυριακή, 27 Απριλίου 2008

Οικογενειακές υποθέσεις


Η μαμά: - «Λέω τελικά να έρθουμε στο δικό σου και τις δύο μέρες. Πειράζει;»

- «Όχι, καλέ, τι να πειράξει;»

Ααααααααααα!!!!!!!!!!! Όλη την Μ. Παρασκευή κι όλο το Μ. Σάββατο μέχρι πριν έρθουν έκανα φασίνα. Εδώ πετάει ένα σωρό μπηχτές τον καλό καιρό, φαντάσου νά έρθει σε «μεγάλη γιορτή» και να βρει κάτι λάθος... Μέχρι του χρόνου το Πάσχα θα ακούω τα 12 ευαγγέλια...

Ανάμεσα στις χαρούμενες αθλοπαιδειές στις οποίες επιδιδόμουν με ζήλο, μεσολαβούσαν τηλεφωνήματα του τύπου:

- «Αφού θα βγάλεις τα καλά σερβίτσια – τα καλά δεν θά ‘βγαζες; - κοίτα μην είναι καιρό αχρησιμοποίητα και θέλουν φρεσκάρισμα... Αχρησιμοποίητα δεν είναι; Εκτός αν είχες κόσμο... Είχες;»

Μα δεν είναι απίστευτο ταλέντο αυτό;;; Σε 2-3 φράσεις σου ‘χει πει ότι επιβάλλεται να βγάλεις το καλό σερβίτσιο, στη λέει ότι σ’ έχει ικανή να τα βγάλεις σκονισμένα και ταυτόχρονα ψαρεύει αν και ποιός μπαινοβγαίνει σπίτι σου...

- «Μην είσαι πάλι άβαφτη... Όχι ότι δεν είσαι όμορφη παιδί μου, κούκλα είσαι όπως και νά ‘σαι.... Αλλά άμα μεγαλώσει η γυναίκα... Κουράζεσαι κιόλας παιδί μου... Έχουν μαυρίσει τα ματάκια σου, είσαι και χλωμή – πάντα ήσουν, κι είσαι σαν άρρωστη... Έτσι λίγο ρουζάκι, λίγο κραγιονάκι... Και μη φοράς πρόχειρα, δεν έχει σημασία που είναι σπίτι σου, γιορτή είναι... Πρέπει να ντυθείς λίγο, για το καλό...»

Υπενθυμίζω ότι όλα αυτά τα καλοπροαίρετα τηλεφωνήματα τα λαμβάνω ενόσω ξεπατώνομαι στη φασίνα...

Και μού ‘ρχονται...

Η μάνα μου με τα καλά της (φυσικά!), πατέρας μου με ό,τι προφανώς του έχει διαλέξει (σιγά μην δεν! ό,τι μουρμούρα μπορεί να γλυτώσει, καλό είναι...), ο αδελφός μου που μένει μαζί τους, αξύριστος, με μια φόρμα και μούτρα «δε πα να ψέλνεις....» και ο μεγάλος, που μένει μόνος του, στην τρίχα, με φατσούλα «έχω να βγω μετά, αλλά άστη να χαίρεται...».

- «Δεν κόβεις σαλάτα σιγά – σιγά;»
- «Όσο σιγά και να την κόβω ρε μαμά, δεν πρόκειται ν’ αρχίσω τώρα που είναι 10 και να τελειώσω στις 12 που θα φάμε... Παπάρα θα γίνει... Η σαλάτα θέλει λίγο πριν... Κάτσε λίγο...»
(Έχει τεράαααααααααστιο θέμα άμα με βλέπει να κάθομαι αυτή η γυναίκα!)

- «Αααα, θα βγάλεις και τη σουπιέρα για τη μαγειρίτσα;;; Μπράβο! Είδες που χρειάζεται τελικά και η σουπιέρα σ’ ένα καλό σερβίτσιο;;; Γιατί θυμάσαι τι μου είχες πει όταν πήγαμε να στα ψωνίσω ; Ξέρετε τι μου είχε πει μπροστά στον υπάλληλο και τη θεία τη Λ. όταν της ψώνιζα τόσα λεφτά για την προίκα της; Ξέρετε; Σας το ‘χω πει;»
(Φυσικά και ξέρουν... 9 χρόνια τώρα το λες και το ξαναλες...)

«Έλεγα εγώ να πάρουμε και τη σουπιέρα. Και να λέει αυτή, τι χρειάζεται ρε μαμά η σουπιέρα, ξεκόλλα, θα κάνω τραπέζι και θά ‘χω σούπα; Επέμενα εγώ ότι επιβάλλεται γιατί δεν θα είναι πλήρες το σερβίτσιο, όχι να λέει αυτή, χρειάζεται να λέω εγώ, και τι γυρνάει και μου λέει! Αν έχετε το Θεό σας, μέρα πού ‘ναι, τι γύρισε και μου είπε μπροστά σε όλους! Μόνο όταν θα σου κάνω την ψαρόσουπα θα χρειαστεί!!!!!!!! Έτσι μού ‘πε!!!!! Να, σας ορκίζομαι στο Πάσχα που ξημερώνει, έτσι μού ‘πε, επί λέξει!!!! Ξεράθηκα... Κι αυτή να με κοιτάει που είχα μείνει σύξυλη και να χτυπιέται από τα γέλια... Είχαν δακρύσει να μάτια της... Χτυπιόταν σας λέω, τό ‘χε φχαριστηθεί κιόλας... Το τομάρι το αχάριστο... Τέλος πάντων... Πάει αυτό πέρασε... Νά ‘ναι καλά... Αυτό είναι το «ευχαριστώ»... Αλλά μην το ξαναπιάσω μέρα πού ‘ναι...»
(Που να το ξανάπιανε, δηλαδή... Αυτό ήταν το συγκρατημένο, λόγω της ημέρας...)

Αρχίζουμε να ρημαδοτρώμε... Έτσι κι αλλιώς καθόμασταν πάνω από το τραπέζι και τα κοιτούσαμε σαν ξελιγωμένοι, μέχρι ν’ ακούσουμε από την τηλεόραση το «Χριστός Ανέστη»... Ίσα που προλάβαμε να φιληθούμε και να πούμε τα δέοντα... Σε Dt χυμήξαμε...

- Ρε παιδιά, έχω βάλει κουταλάκι στη Ρώσικη...
- Σιγά μωρέ, μόνοι μας είμαστε, σιχαίνεται κανένας;

- Γιατί λερώνεστε, έχω βάλει σπατουλίτσα στην τυρόπιτα...
- Αφού με το χέρι θα την φάμε έτσι κι αλλιώς!

- Τά ‘χετε βάλει όλα στο βαθύ... Αφού σας έχω βγάλει και ρηχό... Που θα σας σερβίρω τη μαγειρίτσα;
- Στο ίδιο, ρε, σιγά... Όλα στην ίδια κοιλιά θα πάνε!

Συνειδητοποιώ ότι ακούγομαι επικίνδυνα σαν την μάνα μου... Μ’ έχει βάλει στο τριπάκι της... Αρχίζει και ξυπνάει η Στέλλα σιγά-σιγά...

- Κοπέλα μου, εγώ δεν μπορώ να σε βοηθήσω να μαζέψεις, πτώμα είμαι!
- Κι εγώ, ρε Στελλί, δούλευα ως αργά, κι έχω και να βγω...
- Άστα, μωρέ, τα μαζεύεις το πρωί... Κι εσύ κουρασμένη είσαι....
- Δεν καταλάβατε... Ποιο πρωί;;;;; Ούτε τώρα, ούτε το πρωί!!! Έτσι θα το αφήσω το τραπέζι, ως το μεσημέρι που θα ξανάρθετε με το αρνί! ΣΤΟ ΡΗΧΟ ΘΑ ΤΟ ΒΑΛΕΤΕ!!! Υπάρχει κανένα πρόβλημα;;; Σιχαίνεται κανείς;;; Μεταξύ μας δεν θα είμαστε πάλι;;; Στην ίδια κοιλιά δεν θα πάνε;;;; ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΚΑΘΕΤΑΙ Ο ΜΑΛΑΚΑΣ ΝΑ ΠΛΕΝΕΙ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ ΕΝΑ ΣΩΡΟ ΑΧΡΗΣΤΑ ΤΣΟΥΜΠΛΕΚΙΑ;;;;;;;;; Που ήταν απολύτως απαραίτητα για την προίκα μου, κι εγώ η αχαΐρευτη δεν τα εκτίμησα;;; Επίσης, δεν σας πειράζει που θα είμαι με τις πυζάμες, ε;;; Μην ανησυχείς μαμά.... Τις καλές μου θα βάλω...

Καληνύχτα, και του χρόνου, νά ‘μαστε καλά!

25 σχόλια:

  1. Hρθα να αφησω τις ευχες μου...και χαμογελαω...

    κι εγω την εχω μεσα ...ακομα σκουπιζει τα τσουμπλεκια... σε ολο της το μεγαλειο...

    .η αιωνια σχεση..
    αλλα οσο μεγαλωνω της μοιαζω κι εγω...

    αυτη ειναι η μοιρα μς Στελλιτσα..
    Παλι καλα να λεμε ..τουλαχιστον εχουμε αρχες στα οικοκυρικα..και βασεις:)

    αληθεια εσυ που την εχεις την σαλτσιερα (γιατι εγω δεν εχω ιδεα) και επρεπε εκει καλα και σωνει να βαλει το λαδολεμονο χτυπημενο και παχυ "σαν ελαφρια κρεμουλα ..."

    πφφφ παει κι αυτο
    ολα καλα ..
    αντε και του χρονου!!

    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τέλος των υποχρεώσεων και του λαμπρού χαμόγελου σε όλους τους άσχετους... Στάθηκα ύπέροχη κόρη και φέτος. Παρά τα ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ νεύρα μου. Δεν γουστάρω Πάσχα, γενικά μου τη δίνει. Και 3 μέρες σέρνομαι από καναπέ σε κρεββάτι. Έχω δει 6 ταινίες.
    Και ήθελα ρε γαμώτο να κάτσω να κλαφτώ πειράζει??? Ούτε έξω, ούτε τραγούδια ούτε τίποτα...
    Ασε που τη Μ.Παρασκευή πήγα να απλώσω ρούχα στην αυλή και πετάγεται η θεία και μου λέει ' ντροπήηηηηη τέτοια μέεεεεερα!!!! Μέσα να τα απλώσεις' και απαντώ ' Μωρέ δεν πάτε να μείνετε άπλυτοι και μήνα... στα@#$$%$^$^$&μου!' (και παρατάω λεκάνη επιτόπου)Και κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα... Εμείς πάντα είμαστε τσακωμένοι την Κυριακή του αρνιού. Και οι λόγοι συνήθως θρησκευτικοί...ήθη έθιμα ελληνισμός χριστιανισμός...Η ουσία είναι ότι εγώ πάλι δεν κοιμήθηκα όσο ήθελα, πόσο μάλλον να ονειρευτώ.
    ΝΑ ΣΚΑΣΩ ΕΙΜΑΙ.

    Και του χρόνου με ειρήνη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Χρόνια καλά κι ευτυχισμένα. και με απρόοπτα. Με αστεία απρόοπτα και με όμορφα γραμμένα. Όπως αυτό. Φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. αχαχαχαχα

    η ψαρόσουπα και η ατάκα
    "θα τ'αφήσω όπως είναι. άλλωστε μεταξύ μας δεν θάμαστε?"

    έχεις γράψει μιλάμε!!!!!

    τι ζω κυρία μου
    που λέει κι ο λαζόπουλος!!!!!

    φιλιά στελλάκι μου
    χχχχχχχχχχχχχχχχχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. σε διέλυσε και η νηστεία
    σούχε γυρίσει το μάτι απο πριν...
    δεν θάθελα νάμαι μπροστά στην φάση!

    στάνιαρες απο αρνί?
    :))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ααα χα χα χα ...
    Καλα δεν παιζεσαι ...

    Μ'αρεσει που παρα την ταλαιπωρια, ειχες το κουραγιο να κατσεις και να τα γραψεις κιολας ...

    Χρονια πολλα Στελλιτσα !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Η ελληνίδα μάνα του 20ου αιώνα, είναι από μόνη της ένα ξεχωριστό σύμπαν: με δική της λογική, δικούς της «νόμους», δική της αντίληψη του χώρου και του χρόνου. Εκεί που πήγαινα να γελάσω με το κείμενό σου, τελικά δεν τα κατάφερνα πάντα...


    Να ‘σαι καλά βρε Στέλλα.
    Και του χρόνου με υγεία σου εύχομαι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Απίστευτη είσαι φιλενάδα.
    Σε φαντάζομαι πως θα ήσουν.
    Να μην σου πω τί΄τράβηξα εγώ.
    Θέλουμε 4 αναρτήσεις.
    Για την ακρίβεια το έγραφα άλλα σβήστηκαν όλα.
    Γκαντεμιά.
    Με έκανες και γέλασα πάντως.
    Είσαι θεά.
    Φιλάκια πολλά
    Χρόνια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @Talisker

    Πολύ χαλαρά το λες το "όσο μεγαλώνω της μοιάζω"... Εγώ έχω πει στους οικείους μου, αν με δουν να γίνομαι σαν την μάνα μου, να μου χώσουν δυο σφαλιάρες να συνέλθω!

    Όσο για τις "βάσεις στα οικοκυρικά"... Εγώ μάλλον έπεσα από τη βάση και θα τα ξαναπούμε τον Σεπτέμβρη! Κατά την προσωπική της, τουλάχιστον, άποψη, "τίποτα δεν μ' έμαθε τόσα χρόνια".

    (Τη σαλτσιέρα, στον μπουφέ που 'ναι κι όλα τ' άλλα την έχω, μαζί με όλο το σερβίτσιο. Να ξέρω που βρίσκεται, βρε παιδί μου, μην την ψάχνω κάθε που μου χρειάζεται, τόσο χρήσιμο πράγμα...)

    Κατά τ' άλλα, για να λέμε και του στραβού το δίκιο, έφαγα και μαγειρίτσα και κοκορέτσι... Που αν δεν τα φτιάξει η μαμά μου, ή που δεν θα τα ξαναφάμε ποτέ ή που θα τρέχουμε στα εστιατόρια...

    Οπότε...

    Και του χρόνου, νά 'ναι καλά να πλακωθούμε και στο φαΐ και στο "ξύλο"!!!!!!!!! (Εμείς μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε, εννοείται ότι την λατρεύω...)

    Χρόνια πολλά και σε σένα, φιλενάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @Chryssa

    Να σου πω πόσο σε καταλαβαίνω;;; Νομίζω είναι προφανές από την ανάρτηση. Γιατί και η φασίνα που λέω ότι έκανα από Μ. Παρασκευή, μετ' εμποδίων έγινε. Δεν μου 'φτανε η κούραση κι η μίρλα, είχα και το στίγμα της αμαρτωλής!

    - "Ρε μαμά, αυτά τα λέγανε όταν δεν δούλευαν οι γυναίκες κι είχαν την επιλογή να κάνουν τη φασίνα τους άλλη μέρα. Τώρα που δουλεύουμε και έχουμε αυτή τη μέρα ελεύθερη, γίνεται να μην την εκμεταλλευτούμε να ξεβρωμίσουμε λίγο το σπίτι μας;"

    - "Είναι μεγάλη αμαρτία".

    Τι κάθομαι και ψάχνω για επιχειρήματα;;;

    Αλλά τουλάχιστον από ύπνο καλά τα πήγα, δεν μπορώ να πω... Έριξα τρελλούς ύπνους!!! Και όνειρα... Ουουουουου, από όνειρα...

    Μην σκας, κούκλα μου, είπαμε, θα τα π(ι)ούμε την Τετάρτη!!!!!!!!!!

    Και του χρόνου νά 'μαστε καλά!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @F

    Επίσης Γιώργο μου! Να χαίρεσαι τη γιορτή σου!

    Ωραία είναι και τα απρόοπτα, αρκεί να έχεις γυρίσει τον διακόπτη στο "θα το δω από την αστεία πλευρά του" και να μην χαλιέσαι!

    Φιλούμπες!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @maya

    Καλά η "ψαρόσουπα" είναι από τα πιο χοντρά που της έχω πει στη ζωή μου! Για να είμαι ειλικρινής, κάθε φορά που λέει όλο παράπονο την ιστορία, νιώθω άσχημα... Όντως είχα λιώσει στο γέλιο με την έκφραση που είχε πάρει στο μαγαζί όταν της το είχα πει, αλλά αργότερα το σκυλομετάνιωσα, είναι όντως απίστευτα χοντρό...

    Απλά, βάλε με νου σου, την περιόδο και το άτομο. Προετοιμασίες γάμου και Στέλλα... Πόσο να την παλέψουμε, κι εγώ κι εκείνη... Ασυμβίβαστες έννοιες!!!

    Το μεγαλύτερο ελαφρυντικό που έχει αυτή η γυναίκα, είναι ότι μετά από δύο αγόρια, έκλαιγε στο μαιευτήριο από τη χαρά της που της είπαν πως επιτέλους έκανε κορίτσι!!! Και της έλαχα εγώ...

    Δηλαδή, τι χειρότερο να την βρει; Πόσο περισσότερο μπορούν να γκρεμιστούν τα όνειρά της;

    Έχει κι αυτή τα δίκια της!!!

    Και εις άλλα με υγεία!!!!!!!!!!!!!!
    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @dazed & confused

    Μωρέ άμα είχα κουράγιο, θα σας έγραφα και update με τα της Κυριακής!

    Που κράτησα την υπόσχεση/απειλή μου, και ήμουν με πυτζάμες, παντόφλα ζωάκι, πεταλούδα στο κεφάλι και μαλλί-συντριβάνι, μαύρο κύκλο-ρακούν... και δε συμμαζεύεται! Αλλά... μου γύρισε μπούμερανγκ!!!!!!!

    Δεν περίμεναν ότι θα το κάνω και μου κουβάλησαν και "ξένους" χωρίς να με ειδοποιήσουν! Φαντάζεσαι ξεφτίλα;;; Ρόμπα, στην κυριολεξία, όλοι με τη ρόμπα με πέτυχαν!!!!!!! Τι να το κάνω που έτρεχα μετά σαν την τρελλή να σουλουπωθώ, αφού με είχαν ήδη δει;;;;;;;;

    Αλλά κι αυτό πάλι; Το "ένα σπίτι είμαστε", οπότε δεν χρειάζεται να το ξέρεις από πριν ότι σου φέρνουμε στο σπίτι σου κι άλλο κόσμο;;;;; Να τους βλέπω έναν έναν όλους ξαφνικά φάντη μπαστούνι;;;;

    Τέσπα... το ζήσαμε κι αυτό!

    Χρόνια πολλά και σε σένα Γιώργο μου, και για την γιορτή σου!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. @μακης

    Να δούμε πως θα είμαστε οι μανάδες του 21ου!!!!!!!!!!!!!!

    Κι εσύ νά 'σαι καλά, φιλαράκι, να χαίρεσαι την οικογένειά σου!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. @Aurangel

    Κι εσύ, φιλενάδα;;;

    Ε, ρε, αθάνατο Ελληνικό Πάσχα!!!!!!

    Ααααχ, για γέλια και για κλάμματα είναι αυτά, αλλά προτιμώ τα γέλια... Αλλιώς, δεν την παλεύω...

    Ας ελπίσουμε του χρόνου για τα καλύτερα!!!!!!

    Χρόνια πολλά, καρδούλα μου, πολλά πολλά πολλά φιλιά!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Τυπική ελληνική οικογένεια.
    Φαγωμάρα Mάνας - Κόρης forever.
    Some things never change...
    Μόνο αυτό έχω να πω.

    Έχεις την αμέριστη κατανόησή μου και συμπαράσταση ως ομοιοπαθούσα "κόρη" - αν και φέτος το Πάσχα ήταν ΟΚ... αλλά εμείς (όπως κι εσείς φαντάζομαι) δε γνωρίζουμε εποχές για να τσακωθούμε.

    Έχει όμως την πλάκα του το θέμα. Μπορείς ή να είσαι με τα lexotanil ή να το διασκεδάζεις. Εγώ διαλέγω το δεύτερο και καθώς φαίνεται... κι εσύ το ίδιο.

    Μια χαρά!
    Φιλιά πολλά κούκλα.

    Υ.Γ. Δε θέλω να σε απογοητεύσω αλλά σα τις μάνες μας θα γίνουμε... όλες οι ενδείξεις αυτό δείχνουν. Αν εσύ σπάσεις το "ξόρκι"... εγώ θα φροντίσω να είμαι εκεί να βλέπω και να "ξεπατικώνω" τον τρόπο. :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Α ρε αθάνατη Ελληνίδα μάνα

    λες άραγε να γίνουμε και εμείς έτσι????

    πολύ γέλασα αλλά σε νιώθω πολύ στο θέμα της ταλαιπωρίας

    είναι γλυκά αυτά τα βάσανα όμως

    να σαι καλά γλυκειά μου και του χρόνου πιο ήσυχα εύχομαι

    φιλί φιλί γλυκό-συμπαράστασης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Εγώ πάλι γιατί δεν μπορώ να γελάσω με το κατά τα άλλα Στελλο-γραμμένο κείμενο;

    Σε καταλαβαίνω και το ξέρεις.

    Γι' αυτό λοιπόν, χρόνια ΚΑΛΑ ΜΟΝΟ. Αν είναι και πολλά, έχει καλώς. Αλλά προέχει το καλά!

    Φιλί κατανόησης!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. ... Εξαιρετικό! Τόσο εύκολα και απλά μας περιέγραψες τη μέση ελληνική οικογένεια... Deja vu :) Xρόνια Πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. @MRL

    Δεν ξέρω πως θα γίνω, ρε φιλενάδα, πάντως προς το παρόν νομίζω πως είμαι σε καλό δρόμο, αφού δεν λέω στον γιο μου:

    ΜΟΝΟ Η ΜΑΝΟΥΛΑ Σ'ΑΓΑΠΑΕΙ! ΚΑΜΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΑΓΑΠΗΣΕΙ ΟΠΩΣ Η ΜΑΝΟΥΛΑ! ΚΑΜΜΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΑΞΙΑ ΣΟΥ!

    Και τον βάζω και συγυρίζει και το δωμάτιό του, σερβίρεται όταν αυτό είναι δυνατόν και γενικώς δεν τον έχω Πασά στα Γιάννενα!!!

    Φιλούμπες προσωρινές, ελπίζω να στις δώσω και live "σήμερα στο γνωστό το μέρος"... Τετάρτη, you know...


    @artou

    Παντού τα ίδια τελικά... Υπομονή, τι να κάνουμε; Όντως, γλυκά βάσανα, αν σκεφτείς πως το σημαντικότερο είναι ότι έχουμε κοντά μας τα πρόσωπα που παρά τις μίρλες, αγαπούμε και μας αγαπούν άνευ όρων...

    Φιλούμπες γλυκές, κι από μένα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. @South Of The River

    Το ξέρω ότι με καταλαβαίνεις, ρε φιλαράκι, αλλά μη χαλιέσαι... Είπαμε, και να μην είναι,εμείς τα κάνουμε τα γέλια... Εγώ τουλάχιστον μόνο έτσι την παλεύω με τα δύσκολα...

    Ανταποδίδω την ευχή και επαυξάνω!!!

    Φιλούμπες!!!!!!!!!!


    @adaeus

    Λοιπόν, αυτό το "μέση ελληνική οικογένεια" πολύ μου αρέσει. Χαλάλι η ανάρτηση και μόνο για τα σχόλιά σας, που ενισχύουν αυτήν την άποψη. Μ' αρέσει να βλέπω ως "μέση" αυτήν την κατάσταση, την οποία ως τώρα θεωρούσα "γ...μ.. το τρελλόσογό μου"!!!

    Χρόνια πολλά και καλά, φίλε μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. η μανούλα, θα ακούσει ραδιόφωνο αύριο????????????????????????????????????????????

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Πωπω νευρα!!!

    Χαλαρωσε παιδακι μου και σταματα να τους κανεις τα χατηρια. Ο,τι ευχαριστει την ψυχουλα σου.

    Αντε και του χρονου ευχομαι να επαναστατησεις :)

    Χριστος Ανεστη Στελλαρα μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Στελλα
    Καλη Πρωτομαγια


    Τα φιλια μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Αχ, πέρασες υπέροχα βλέπω. Να είσαι καλά κούκλα μου και να το ξέρεις αν κάποτε έρθω για φαγητό σπίτι σου θέλω να έχει και σούπα μόνο και μόνο για να βγάλεις τη σουπιέρα χαχαχα
    Καλή σου μέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή