"Well, I'm gonna get out of bed every morning... breathe in and out all day long.
Then, after a while I won't have to remind myself to get out of bed every morning and breathe in and out...
and, then after a while, I won't have to think about how I had it great and perfect for a while."

Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2008

Περίτεχνη πλάνη



Από τις λέξεις μας, έφυγαν τα πνεύματα και οι τόνοι...

Οι γεμάτες δασείες,

οι παιχνιδιάρικες ψιλές,

οι γήινες βαρείες,

οι διαπεραστικές οξείες,

οι βαθιές περισπωμένες...


Αντιστρόφως ανάλογα αυξήθηκαν τα σημεία στίξης...

Αμήχανα θαυμαστικά,

Υπολανθάνοντα ερωτηματικά,

Επιμελώς φροντισμένα αποσιωπητικά,

Διστακτικά κόμματα,

Βεβιασμένες τελείες,


Και μια άνω τελεία να παλεύει να προσγειωθεί...

34 σχόλια:

  1. Οι ανω τελειες ,
    ειναι απλα παρατασεις του τελους!

    -Χασιμο Χρονου!
    "Ας βαλουμε μια ανω τελεια..
    να ξαποστασουμε
    να δουμε που παμε..."

    και μετα να τραβηξουμε που?

    Σκοπος ειναι να αφηνομαστε ..
    στο οπου ..
    μα μαζι!

    ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ ΤΙΣ ΑΝΩ ΤΕΛΕΙΕΣ!

    δεν προσφερουν τιποτα
    και δεν καλυτερευει ποτε κατι που

    ..αιμμοραγει!

    Σκοπος ήταν να μην κοπει!
    -να μην ανοιξει πληγη!

    Στο λεω εγω
    που δεν αντεχω τις πληγες αλλα εραψα τη δικη μου μονη μου!

    χωρις αναισθητικο
    και χωρις ανω τελεια....


    τελεια και παυλα!
    ._

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ενδιαφέρουσα προσέγγιση... Εκεί σε πήγε εσένα, ε; Γι' αυτό μ' αρέσει αυτή η διαδικασία τόσο πολύ!

    Σχετικά μ' αυτό που λες λοιπόν, συμφωνώ Α-Π-Ο-Λ-Υ-Τ-Α!

    Είχα και σχετικό ποστ πριν αρκετούς μήνες:

    http://stellanelcielo.blogspot.com/2007/07/blog-post_18.html

    Κι εγώ της άποψης "τραβάω το τραυμαπλάστ με τη μία" είμαι.

    Αυτά τα μεσοβέζικα... Μπλιαχ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μπλιαχ!!!Με τρια θαυμαστικα για τα μεσοβεζικα.Brava!!!!!Με πεντε απο τα ιδια για το τροπο της αντιμετωπισης των πληγων.Μακαρι ναταν ολα τα θηλυκα ετσι παντου στον πλανητη.Μακαρι!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Ευχαριστω για την φιλοξενια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλησπέρα και απο εμένα,
    προσωπικά με βολεύει που έφυγαν τα πνεύματα και οι τόνοι, λίγο περιττά μου έκαναν όλα αυτά.
    Απο την άλλη μου αρέσει που τα σημεία στίξης απέκτησαν μια άλλη βαρύτητα.Τώρα πια νομίζω πως οι λέξεις ακούγονται πιο δυνατά, απέκτησαν ήχο.
    Για την άνω τελεία απλώς έχω να σχολιάσω πως δεν έχω ιδέα (το εννοώ) σε ποιό ακριβώς πλήκτρο, πάνω βρίσκεται. Δεν την χρειάζομαι, δεν την έψαξα, δεν την αναζητώ...κι αν κάποια στιγμή χρειαστώ ένα μικρό διάλειμμα, για να σκεφτώ - ν'αποφασίσω...
    παρένθεση θ' ανοίξω, να διαπραγματευτώ και θα την κλείσω αμέσως πριν την τελεία.
    Στις πληγές αποφεύγουμε τα ράμματα-μπαλώματα... αφήνουν σημάδια!!!!

    Καληνύχτα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @Faraona

    Εγώ σ' ευχαριστώ - για την επίσκεψη και τα θαυμαστικά!

    Καλημέρες!!!


    @Nefelli

    Καλημέρα Νεφέλη!

    Η άνω τελεία δεν έχω ιδέα που βρίσκεται στο πληκτρολόγιο, αλλά επειδή είμαι και λίγο (έως πολύ...) κολλημένος άνθρωπος, όταν θεωρώ ότι είναι απαραίτητη η άνω τελεία σ' αυτό που γράφω, ή πάω και την βάζω από το insert symbol, ή αν είμαι σε πρόγραμμα όπου κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό, αλλάζω τη διατύπωση, ώστε να μην χρειάζεται.

    Όσο για τις πληγές... Μ' αρέσουν τα σημάδια! Καμμιά φορά τις κακοράβω κιόλας, για να είναι το σημάδι εμφανέστερο και να βγάζει μάτι. Σαν παράσημα, ένα πράγμα, μου φαίνονται...

    Φιλιά


    @bluesmartoulis

    Για καλό, θέλω να πιστεύω...!!!

    ΧΧΧΧΧΧΧ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. εγώ πάλι βάζω πολλά κόμματα, αλλά δεν είναι διστακτικά καθόλου, είναι μικρές παύσεις / ανάσες....

    τα πιο αγαπημένα μου είναι τα αποσιωπητικά ... όχι, όχι δεν αποσιωπούν... το αντίθετο... έχουν μέσα τους μυστήριο, τσαχπινιά, υπονοούμενα, δίνουν αέρα & νόημα ανάμεσα σε λέξεις ή φράσεις!

    όσο για τις τελείες, καλό θα είναι να μην είναι βεβιασμένες, παρά να "ζωγραφίζονται" κατόπιν ωρίμου σκέψεως...

    τις άνω τελείες τι ακριβώς τις θέλουμε???

    πάρε ένα bold φιλί στη μέση της μέρας, με πολλά θαυμαστικά, διόλου αμήχανα όμως....
    !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. μα τι να πω εγώ όταν εχει περάσει η μωβούλα και εχει μιλησει σαν να ειναι μεσα στην καρδιά και στον εγκέφαλό μου !!!!!!???

    Λατρεύω τα αποσιωπητικά....
    κανένα μου χειρόγραφο δεν υπάρχει που να μην ειναι γεμάτο αποσιωπητικά..... κόμματα ξεχνάω να βάλω, ερωτηματικά αποφεύγω τονίζοντας ένα πώς ή ένα πού.....

    Τα θαυμαστικά τα αποφεύγω....
    είναι πολύ αντίθετα με την ψυχοσύνθεσή μου και μόνο αμήχανα μπορούν να σταθούν στη γραφή μου ....

    εξαιρετικό ποστ καλή μου νεγκμα...

    σου αφήνω ένα μεγάλο φιλί και απο δω και φεύγω


    _Κυβέλη_

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

    (ξεχασα να... τονίσω !!!!)


    φιλί ξανα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αχ τι θέμα και το σημερινό.
    Καθώς ρόλλαρα το κείμενο, αισθανόμουν το τέλειο θύμα και των 2 περιπτώσεων.

    Αυτό είναι το κακό...

    Πάντα στην ζωή μου έβαζα κόμμα, στα πιο ενοχλητικά πράγματα.

    Δυστυχώς το συνεχίζω ακόμη...(βλέπεις)
    Δεν ξέρω να βάζω τελεία σε τίποτα.

    Όλα συνεχίζονται και έτσι ανατρέπονται.
    Ελπίζω να έχουν θετική έκβαση ώστε να χρησιμοποιήσω επιτέλους το θαυμαστικό.
    φιλιά πολλά
    μπουμπού μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΕΡΓΟ.
    ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ.
    ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ.
    ΠΑΙΖΩ.
    ΠΕΦΤΩ.
    ΜΑΘΑΙΝΩ.

    (ΜΕ ΤΕΛΕΙΕΣ, ΠΟΥ ΜΟΥ ΤΑΙΡΙΑΖΟΥΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ)

    (Α! ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΕΚΑΝΑ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΣΤΟ TRIVIAL '90s)

    ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΕΛΛΟΝΙ ΜΟΥ! ΘΑ ΣΕ ΔΩ ΣΥΝΤΟΜΑ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Καλησπέρα Negma,
    δικαίως δεν κατάλαβες το λόγο που αποφεύγω τα ράμματα, αφού δεν το ανέλυσα.Θεωρώ πως αν βίαια κλείσεις μια πληγή, της αφαιρείς το δικαίωμα να επουλωθεί μόνη της.... φυσικά....χωρίς βεβιασμένα μπαλώματα....
    κι αν θέλει ν' αφήσει σημάδι, πες μου ένα πιο όμορφο, απο εκείνο που αφήνει ο χρόνος γιατρός... ο χρόνος δάσκαλος....
    Ναι, λοιπόν στα σημάδια των πληγών μας....
    όχι, στα σημάδια απο μπαλώματα....
    Συγνώμη που δεν διευκρίνησα.
    Φιλί χωρίς τελεία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. λατρεύω τις μικρές φράσεις. Το ίδιο κι αυτές, που εμπεριέχουν 15 δευτερεύουσες συμπληρωματικές και στήνουν μία παράγραφο. Το κόμμα, είναι στάση, είναι μικρή παύση που υπόσχεται ένα αλλιώτικο παρακάτω.. Εδώ και λίγο καιρό χρησιμοποιώ αυτόβουλα τα 2 αποσιωπητικά, όταν έχουν λόγο να μην είναι τρία.

    Και γράφοντας, εκφράζω το λόγο που ακούω μέσα μου, το ίδιο ισχύει αν υποθετικά απομαγνητοφωνήσω μια άλλη φωνή, δυο άλλες, η κάθε μια, έχει το δικό της χρόνο.

    Γνώρισα το πολυτονικό την εποχή που γινόταν η κατάργησή του. Το δέχτηκα σαν ενήλικας. Αυτό που με στέλνει όρθιο στην εντατική, είναι η λανθασμένη ορθογραφία, η άγνοιά στη δημιουργία του λόγου που καταλήγει σε δυσλεκτικές κρίσεις. Στις λανθασμένες λέξεις, κολλάω, χάνω τον ειρμό του διαβάσματος, τις παρομοιάζω με άλλες όμοιες οπτικά, αν σου φέρω παραδείγματα, θα κάνεις ανάρτηση και σε μένα, κάτω από τη δική σου..

    κι αγαπώ την αναρχία των γραπτών σχολίων, χωρίς ορθογραφία. το μικρό γράμμα όταν ξεκινάς μια φράση.

    και το φιλι

    το φιλι δε παίρνει τίποτα, άντε άλλο ένα φιλι δίπλα να τ’ αγκαλιάσει. το φιλι τονίζεται με χαμόγελο. μόνο…

    φιλι φιλι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. ενθουσιάστηκα με το μονοτονικό. εως τότε ακούμπαγα δήθεν γρήγορους τόνους και δασείες να μην είναι και πολύ σίγουρη η δασκάλα οτι είχα κάνει λάθος. ήμουν τραγική ...

    αλλά τώρα, πιο μεγάλη, μου αρέσει ένα κείμενο με όλα τα στολίδια της γλώσσας μας.

    σκεφτόμουν προχτές πώς υιοθετήσαμε το ευρωπαικό ? αντί του ;


    τέλος πάντων, θέλω να κρατήσω το άλλο, το πιο φευγάτο μήνυμα που περνάς εδώ.

    και το περνάς. και έτσι είναι.
    δισταγμός, φόβος, όλ'αυτά που μας σιχτηρίζουν...

    βαρέθηκα.


    έχω μια φαντασίωση:
    οτι κάποιος ΔΕΝ ΚΟΛΛΩΝΕΙ,
    οτι μπορεί να κοιτάξει στα μάτια χωρίς να το βάλει στα πόδια,
    οτι το μέγεθος της καρδιάς της
    δεν θα τον παγώσει...

    είπαμε. φαντασίωση...

    φιλιά τολμηρά
    χχχχχχχχχχχχχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Δεν θέλω τίποτα να φεύγει. Θέλω προσθέσεις, δεν μου αρέσουν οι μοιραίες αφαιρέσεις.

    Γύμνωσαν τις λέξεις απ΄τα πνεύματα και τις περισπωμένες και έπεται συνέχεια, στην ορθογραφία τους. Θα τις ξεγυμνώσουν τελείως. Να μην ξέρει κανείς από που ήρθαν και που πηγαίνουν..

    Την γλώσσα που έχει λέξεις που υπάρχουν πάνω από 2000 χρόνια οι σύγχρονοι θέλουν να γυμνώσουν, να απλοποιήσουν...

    Μα όσο θα υπάρχω, θα υπάρχει και η πληγωμένη από την βέργα της δασκάλας, μύτη μου, που θα μου θυμίζει πως στη γενική στη λήγουσα η λέξη περισπάται....

    Οσο για τα "παράσημα" πληγές - σημάδια, τι να πω. Είπες ότι θα λεγα...

    Φιλια πολλά
    και στους δυό

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Σημεία στίξης, ε; Πάντα εύστοχη, ρε Στέλλα! Με εντυπωσιάζει που κεντρίζεις ένα θέμα και μας το μοιράζεις σα να είναι διαγώνισμα. Ένα διαγώνισμα, όμως, που όλοι πασχίζουμε να γράψουμε άριστα!!!

    Χρησιμοποιώ έντονα τα σημεία στίξης. Ανέκαθεν τα χρησιμοποιούσα και πρόσεχα, ώστε να είναι στη θέση τους και να διευκολύνουν το λόγο και την ανάγνωση. Νομίζω ότι δεν τα κατάφερα ακόμα να μάθω πολύ καλά αυτούς τους μικρούς κανόνες. Πάντα πιστεύω ότι κάτι μου ξεφεύγει! Εκτός αν είναι η τελειομανία μου που κράζει από μακριά...

    [.] Δηλώνει το τέλος. Δηλώνει, όμως, και την αρχή της επόμενης πρότασης.
    [,] Ανασάνεις... Πολύ σωστή παρατήρηση από τη Mauve! Σα να παίρνεις κουράγιο για να πας παρακάτω.
    [!] Όχι θαυμασμός. Κάθε θαυμαστικό που χρησιμοποιώ εντείνει τον ενθουσιασμό μου. Άσε που στις διαδικτυακές συζητήσεις είναι το πλέον σύνηθες σημείο στίξης.
    [;] Μια απορία. Μια γνωριμία. Μια συνάντηση... ιδεών και προβληματισμού. Λατρεμένο, αρκεί να μη γίνεται αδιάκριτο.
    [...] Πόρωση. Γράφοντας στο internet έμαθα να βάζω πολλές τελείες. Χωρίς να σημαίνουν κάτι, χωρίς να υπάρχει λόγος. Ίσως για να ξεχωρίζουν ακόμα περισσότερο οι προτάσεις!

    Σ' ευχαριστώ που με πρόσθεσες τόσο γρήγορα στα ιστολόγια της σελίδας σου. Και σου κάνω την πρώτη επίσημη πρόταση για τα "ΠΡΟΣΩΠΑ". Σκέψου το...

    Πότε θα πάμε στον παιδότοπο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Το post σου το διαβάζω ξανά και ξανά. Δε το πιστεύω τι έμπνευση είχες.

    Αυτό που έχω να πω είναι ότι το αν υπάρχουν τόνοι και πνεύματα στις συζητήσεις είναι συνάρτηση του περιεχομένου της κουβέντας και των συνομιλητών. Μπορεί να επιβλήθηκε το μονοτονικό αλλά δε το ενστερνίστηκαν όλοι στην πράξη. Κάποιοι εξακολουθούν να δίνουν ιδιαίτερο "τόνο" και νόημα στις εκφράσεις τους ακόμη και χωρίς τους τόνους. Απλά γιατί το ΄χουν μέσα τους.

    Τα σημεία στίξης απ΄την άλλη, σαφώς και αυξήθηκαν. Γιατί επιλέγεις να δεις τα αρνητικά όταν με αυτά τα ίδια τα σημεία στίξης μπορείς να εκφράσεις συναισθήματα; Τι εννοώ;
    :-) ;-) :-Ρ
    It's the internet era baby.

    Απόλαυσέ το!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Καλημέρα όμορφη

    Μπήκα στον πειρασμό και σε προσκάλεσα σε κάτι…

    Όταν έχεις χρόνο, πέρνα από μένα….

    Φιλι φιλι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Καλησπέρα σε όλους!

    Χωρίς ίντερνετ στη δουλειά.
    Χωρίς πισί της προκοπής στο σπίτι.

    ΕΛΕΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΣ!!!!!

    Μου λείψατε αφόρητα. Τόσο, που θα κάνω προσπάθεια να σας απαντήσω από το πισί του σπιτιού! Ναι, κι όμως!!! Μην γελάτε, δεν ξέρετε για τι μαρτύριο μιλάμε... Ούτε στον εχθρό σας...

    Πάμε λοιπόν:

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Μωβούλα μου,

    Σε καλό δρόμο σε βρίσκω! Ή για να είμαι ακριβέστερη, στον ίδιο με τον δικό μου!

    Λάτρεψα αυτά που είπες για τα αποσιωπητικά, τα οποία είναι (σιγά μη δεν ήταν) και δικά μου αγαπημένα. Και προσθέτω κάτι ακόμα ως προς την χρήση τους:

    Είναι αυτό που βάζουμε όταν αυτός στον οποίο απευθυνόμαστε, ανήκει στους σπάνιους συνοδοιπόρους που τους λες 1 και καταλαβαίνουν 100.

    Όταν έχουμε την ευλογία να έχουμε βρει έστω και έναν τέτοιο στη ζωή μας, τι να τις κάνουμε τις πολλές-πολλές λέξεις;

    Όσο για την άνω τελεία...

    (βάζω αποσιωπητικά, γιατί απευθύνομαι σε σένα)

    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Κυβελάκι μου,

    Αυτά μας κάνει η άτιμη η Μωβ μας...

    Join the club κι εσύ λοιπόν!

    Εξαιρετικό, καταπληκτική... Πάλι με γέμισες με λόγια που με κομπλάρουν!

    Τι να πω πάλι, μόνο πόσο σ' ευχαριστώ!

    Κι από μένα ένα τεράαααστιο φιλί, καρδούλα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Μπουμπού μου,

    Αυτό με την "τελεία" κι αυτό με το "όχι", πρέπει να το δουλέψουμε! Κι οι δυό μας! Πρέπει να μπει πρώτο πρώτο ως θέμα προς επίλυση, στη λίστα του 2008.

    Νομίζω καλά το πάμε μέχρι στιγμής, τουλάχιστον προσπαθούμε, ε;

    Άντε, και θά 'ρθουν και τα θαυμαστικά, που θα μας πάνε!!!!!!

    Φιλούμπες ολόγλυκες!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Χρυσοψαρόνι μου,

    Καλώς το μου κι ας άργησε! Καλή χρονιά και σε σένα, κουκλίνα μου!

    Χώνε τελείες αβέρτα, μη σκιάζεσαι.

    Το τρίπτυχο "ΠΑΙΖΩ ΠΕΦΤΩ ΜΑΘΑΙΝΩ" είναι για μένα πορεία ζωής. Το ακολουθώ πιστά κι όπου με βγάλει. Αλλά δεν μπορώ να φανταστώ άλλο δρόμο... (Αυτό το "μαθαίνω" λίγο μου ξεφεύγει κάποιες φορές, αλλά το δουλεύω).

    Άντε, να δω πόσο σύντομα θα είναι αυτό το σύντομα που μού 'ταξες!!!!

    Φιλούμπες!!!!!!!!!

    Υ.Γ. Με το σχόλιο περί Τρίβιαλ, να υποθέσω ότι έκανες μαύρα Χριστούγεννα;;;;;;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Νεφέλη,

    Πολύ όμορφα το έθεσες! Σ' ευχαριστώ πολύ που μπήκες στον κόπο να ξαναπεράσεις και να το μοιραστείς μαζί μας.

    Φιλί κι από μένα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Γιάννη μου αγαπημένε,

    Ως άτομο αλλούτερο, και άλλα πολλά που αποδέχεστε αγόγγυστα όσοι με αγαπάτε, θα σου γράψω άλλα ντ' άλλων εδώ. Καμμιά σχέση με το θέμα...

    Λόγω του @#$#@%^$#@$%#@& ΟΤΕ, δεν έχω ίντερνετ στη δουλειά, κι έτσι "έχασα" την ανάρτηση που μου έχεις αφιερώσει.

    Την διαβάζω και την ξαναδιαβάζω... Και μου φαίνεται απίστευτο... Είναι σαν να το έχεις γράψει μετά από χρόνια παρακολούθησής μου!

    Μπορεί να μην πρόλαβα να σχολιάσω από κει, αλλά τελικά... δεν ξέρω και τι θα μπορούσα να γράψω! Έτσι κι αλλιώς έχει πάρει ήδη τη θέση της δίπλα, εκεί που βάζω τα πολύτιμα δώρα των φίλων μου.

    Και μάλιστα, όπως κάθε τι που αξίζει, μαρτύρησα για το αποκτήσω! Η δομή του μπλογκ σου, δεν επιτρέπει να μπαίνει κάποιος μέσα σε μία ανάρτηση και να φαίνονται εν συνεχεία τα σχόλια. Δεν έχεις τίτλους που να λειτουργούν ως λινκς, ούτε έχεις "από δίπλα" αρχείο αναρτήσεων. Έτσι μπορεί κανείς να βλέπει μόνο την κεντρική σελίδα, και σε παραθυράκια τα σχόλια.

    Αλλά άμα καρφωθεί κάτι στο μυαλό της σκορπίνας... Σπάνια καταθέτει τα όπλα χωρίς να το καταφέρει! ΚΙ ΕΓΩ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑ!!!! (Και με "κουτσό" πισί παρακαλώ!!!)

    Σε χιλιοευχαριστώ για την τιμή που μου έκανες, μου έδωσες απίστευτη χαρά και συγκίνηση!!!!!!!!!!!!!

    Τα φιλιά μου και την αγάπη μου...

    Υ.Γ. Τι σύμπτωση! Στη διάρκεια που γράφω σε εσένα, ακούγονται από το podcast οι Αγριόκυκνοι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Φιλενάδα μου όμορφη και πολύχρωμη,
    (Μάγια για όποιον δεν κατάλαβε)

    Εμένα μου άρεσε, γιατί ήμουν καλή κι έπαιρνα όλο δέκα. Είχα θυμώσει αφάνταστα μετά... Που μου έκοβαν βαθμούς, επειδή εκ παραδρομής έβαζα ακόμα τα στολιδάκια μου... Πόσο βίαια μας το είχαν ξεριζώσει από τη συνείδησή μας... Και μετά στο Λύκειο με τα Αρχαία, να πρέπει να το ξαναμάθεις... Γίνεται; Δεν γίνεται!

    Στο "παρασύνθημα" τώρα! (Που σιγά μην δεν "τό 'πιανες" εσύ...)

    Κι εγώ κουράζομαι, και βαριέμαι, και σιχτιρίζω κατά καιρούς. Αλλά πεισμώνω παράλληλα... Και ελπίζω... Ηλιθιωδώς ίσως, αλλά ελπίζω...

    Πως η φαντασίωσή σου/μας, θα γίνει πραγματικότητα...

    Τολμηρά σήμερα τα φιλιά; ΟΚ! Τολμηρά λοιπόν! Σαν τα όνειρά μας...

    ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Αλεξάνδρα μου γλυκιά,

    Να σου εξομολογηθώ κάτι; Νομίζω πως τώρα ειδικά, μ' αυτά που είπες, είναι η κατάλληλη στιγμή.

    Όσο καιρό σε διάβαζα και σε παρακολουθούσα πριν σε γνωρίσω, έκοβα το κεφάλι μου ότι είσαι... ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ!!!!!!!!!!!

    Το σχόλιό σου, δικαιολογεί σε μεγάλο βαθμό το γιατί είχα αυτήν την αίσθηση, δεν ήταν τυχαίο αυτό που εισέπραττα κάθε φορά που έβλεπα κείμενα ή σχόλιά σου.

    Και αυτό που λες τελειώνοντας, περί των πληγών, είναι χαρακτηριστικότατο της άλλης σου πλευράς... Αυτής που είδα γνωρίζοντάς σε, και απέκτησα πληρέστερη "εικόνα". Αυτόν τον υπέροχο τσαμπουκά και τη μαγκιά σου!

    Άπειρες φιλούμπες!!!!!!!!
    (και στους 4)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Ένα πρόσωπο (που το λένε Γιάννημου),

    Γιατί να νιώθεις έτσι μανάρι μου; Εκτός αν για σένα είναι κάτι θετικό αυτό! Εγώ αγχώθηκα μόνο που το περιέγραψες!!! Άκου διαγώνισμα... Μπρρρρρρ!!!!!!!!!!

    Λοιπόν... Βάζω 10 με τόνο! Ωραία ανάπτυξη του θέματος, χρήση παραδειγμάτων, αναφορές σε λόγια τρίτων... Εύγε παιδί μου!

    Highligts: Η τελεία ως σύμβολο του καινούργιου, αυτού που μόλις αρχίζει!

    Για το blog-roll τι με ευχαριστείς, καλέ; Εκεί δεν σε είχα και πριν; Επειδή μας έλλειψες για λίγο, τι, θα ξαναέδινες εξετάσεις; Εδώ δεχόμεθα αιώνιους φοιτητές, πέρνα να δίνεις μάθημα όποτε θέλεις...

    Επίσημη πρόταση; Ουάου, τό 'ζησα κι αυτό! Σιγά μην το σκεφτώ... Αποδέχομαι μετά χαράς! Αλλά, μωρέ Γιάννη, μην είμαι πρώτη-πρώτη, ντρέπομαι... Πάρε από κανά δυο άλλους πρώτα, να πάρω την κρυάδα...

    Παιδότοπο πάμε αύριο κιόλας! Όποτε θες! Από σένα εξαρτάται και τα ωράριά σου, εμείς Κυριακές κάνουμε κωλοτούμπες για παιδότοπο ως γνωστόν! (Άμα θες σουτζουκάκια μετά, να το ξέρω έγκαιρα όμως, γιατί γι' αυτά... δεν κάνουμε κωλοτούμπες...)

    Φιλούμπες μωρό μου!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Μαριαλένα μου σκέτη,
    (αδύνατον να ξανακάνω την προσφώνηση που έκανα στο μπλογκ σου!)

    Περί της έμπνευσης, στά 'πα έχοντας καταναλώσει μερικά Jack κι έχοντας ακούσει μερικά διαμαντάκια - επιλογές του Σαλιγκαράκου μου (που χάθηκες εσύ μωρέεεεεε!!!!!!!???????) τις προάλλες. Ευτυχώς που έκατσε έτσι, γιατί αν θα έπρεπε να πω κάτι τώρα απο δω... δεν θά 'βγαινε!

    Βάσει αυτών που σου είπα, και αυτού που λες εσύ τώρα, έχω να πω το εξής:

    Πονάει κάπως όταν μιλάς με κάποιον "μες τους τόνους και τα πνεύματα" και μετά περνάς στο "μονοτονικό"... Τα αμήχανα σημεία στίξης, δίνουν κάποια ελπίδα, αλλά να δεν αποφασίσει η πουτάνα η άνω τελεία, που θα μπει τελικά... ο πόνος θα υποβόσκει. Είπα κι αλλού πως τα μεσοβέζικα με ταλαιπωρούν. Ίδωμεν...

    ΤΕΛΕΙΟ ΑΥΤΟ ΜΕ ΤΙΣ ΦΑΤΣΟΥΛΕΣ!!!!!!! Αν η ανάρτησή μου κι εγώ, είμασταν η έμπνευσή σου, είμαι πολύ χαρούμενη!!!!!

    Το απολαμβάνω όσο μπορώ, φιλενάδα, όπως θα έχεις καταλάβει από τότε που πρωτοσυναντηθήκαμε στο Radiopoetry (παρεπιπτόντως, τελικά κάτι ξέραμε όσοι το είχαμε αφήσει στο blog-roll μας!) και συνεχίζω τις απολαύσεις μέσα από τα βλαστάρια που προέκυψαν - μεταξύ αυτών και του νεοσύστατου δικού σου!

    :-)*******************************

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Γιάννη μου, Σαββατιάτικε!

    Τι ευχάριστη έκπληξη και πρόταση!

    Φυσικά και θα υποκύψω στον πειρασμό!
    (όπως πάντα άλλωστε...)

    Σε αναμονή λοιπόν...

    Φιλούμπα φιλούμπα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. και γω ήρθα να δω
    αν επέστρεψες
    στον τόπο του μπλογκήματος!
    νάσαι λοιπόν εστρέλλα μου,
    αργή και υπέροχη.

    εγώ φόρεσα τα πολύχρωμα μου
    για σπάσιμο στον χειμώνα.
    (πώς σου φαίνομαι?)
    που μου κάνει τσαλιμάκια με την ρομαντική μου διάθεση
    (ναι έχω και τέτοια ανάμεσα απο τα γαμοσταυρίδια. τελευταία μου εμφανίστηκε και δεν φεύγει με το καλό λέμε!)

    φοράω απο σήμερα γάντια του μποξ
    και η μάχη να μην με πλακώσει
    ο μεσαίωνας του χειμώνα
    συνεχίζεται.

    σε φιλώ πολύ και ζηλεύω
    που ήσουν καλή μαθήτρια...
    χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ

    υγ.γκρρρρρ! τα μισά δεν μπορώ να πω. με βλέπω κατά μειλ μεριά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. @Maya μου

    Ακόμα πιο όμορφη, ακόμα πιο πολύχρωμη!

    Μαζί σου στον αγώνα, δίπλα σου!

    Σβουριχτά φιλιά (βουίζει το αυτί μετά)!!!!!!!!!!!

    Υ.Γ. Ούτε μέιλ, φιλενάδα, ήρθε σπίτι ο τεχνικός και το πήρε σούμπιτο. Σε 3-4 μέρες, λέει, θα μου το φέρει τζιτζί. Για να δούμε... Τηλέφωνο, κι άγιος ο Θεός!

    ΑπάντησηΔιαγραφή