"Well, I'm gonna get out of bed every morning... breathe in and out all day long.
Then, after a while I won't have to remind myself to get out of bed every morning and breathe in and out...
and, then after a while, I won't have to think about how I had it great and perfect for a while."

Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2008

Merry Christmas λέμεεεεεεε...!!!


ΟΚ... αποφάσισα...

ΘΑ ΜΕ ΑΦΗΣΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΦΕΤΟΣ!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Εύχομαι να λιώσετε όλοι από έρωτα και

να κυκλοφορείτε μ' ένα ηλίθιο χαμόγελο!

(να μάθετε, να με κοροϊδεύετε...)


Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2008

Doomed


Με περνάτε για τρελλό...


Όλοι οι Αθηναίοι είναι τρελλοί!


Ξέρετε γιατί;


Αφού ζούμε σ’ ένα μέρος

που ο ήλιος ανατέλλει από τον Τρελλό (Υμηττός)

και δύει στο Δαφνί,

τι θά ‘μαστε;;;




*Λόγια από «τρελλό του χωριού», μέσα στο τραίνο, σήμερα κατά τις 10 παρά. Απλά κάτι που μου άρεσε ανάμεσα στα πολλά και απίστευτα και απολύτως λογικότατα που έλεγε για ώρα... κι ας γελούσαν όλοι οι λογικοί τριγύρω...

Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2008

Ζωτικές λειτουργίες



Είναι κάτι λουλούδια που λένε ότι δεν πρέπει να εκτίθενται σε φως.
Έτσι ζουν.

Είναι κάτι άλλα λουλούδια που λένε ότι θέλουν φως, αλλά όχι άμεση έκθεση.
Έτσι ζουν.

Είναι και τα άλλα. Αυτά που θέλουν το φως τους και το θέλουν όλο κατά πάνω τους. Τίποτα λιγότερο.
Ζουν κι αλλιώς.

Αλλά σταδιακά μαραίνονται, μέχρι να τα ξαναγγίξει ο ήλιος τους.

Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2008

Ελαττωματική παρτίδα


Κι όταν θα είναι σκοτεινά στο δάσος,
εγώ θα περπατώ τραγουδώντας

(κι ο λύκος θα λουφάζει μπροστά μου)

Κι όταν θα πλέουμε με καρυδότσουφλο στην τρικυμία,
εγώ θα μένω τελευταία χωρίς σωσίβιο, με κουπιά τα χέρια
(κι η θάλασσα θα μερεύει μπροστά μου)

Κι όταν θα έχουν αρπάξει όλα φωτιά κι όλοι θα τρέχουν έξω,
εγώ θα ορμάω μέσα να σώσω ένα σημείωμα σε χαρτοπετσέτα
(κι οι φλόγες θα υποκλίνονται μπροστά μου)

Κι όταν το γκρι θα πνίξει το σύμπαν,
εγώ θα γεννάω μωβ μπουμπούκια
(κι η φύση θα δακρύσει μπροστά μου)

Κι όταν θα με ρωτούν "γιατί",
θα λέω "γιατί έτσι είμαι"...
(κι αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ)

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2008

Χαυτεία, 9.48'



(Άμα μου κολλήσει ένα τραγούδι...)

Ήχος τακουνιών. Αλογοουρά που ανεμίζει και μπερδεύεται με τα κρόσσια της εσάρπας. Προτεταμένα χέρια με φυλλάδια μου κλείνουν τον δρόμο και τα προσπερνώ με χάρη. Συννεφιά.

(Γελά ο ήλιος κι αμολιέται στα στενά)

Τα ξερά φύλλα στροβιλίζονται και ξαφνικά έρχονται όλα σαν βροχή από πάνω μου. Πολύ μου αρέσει η σημερινή σκηνοθεσία, εμπνευσμένη. Τινάζω όσα έμειναν πάνω μου, επίσης με χάρη, πως αλλιώς; Εντελώς φθινόπωρο.

(Το κόκκινο για τη ροδιά)

Έκατσαν έξω οι πιτσιρίκες σήμερα και ο «παραδείσιο πουλί» που γουστάρει την «άπειρα χαϊμαλιά», έχει στραβολαιμιάσει να κοιτάει. Λέει ένα ξερό ευχαριστώ για τον καφέ στην ξανθούλα και φεύγει περίλυπος. Όταν την πετύχει μέσα όμως, το τι λέει για να χασομερήσει μέχρι να (αλλά και αφού) πάρει τον καφέ! Μου θυμίζει τους στίχους από το «Εκείνη» του Δεληβοριά. Τόσο γλυκές χαζομάρες... Κι η άλλη τινάζει το μαλλί αδιάφορα...

(Το πράσινο για τα παιδιά)

Η ξανθούλα, ενώ δεν ρωτάει καν τι θέλω, που πάει να πει με γνώρισε, μου μιλάει μ’ έναν αμήχανο συνδυασμό ενικοπληθυντικού, προφανώς λόγω της αλογοουράς και της εσάρπας. Της κάνω λίγο μαντάμ φαίνεται σήμερα... Ίσως είναι κι αυτή η «χάρη» που λέγαμε. Εδώ μπερδεύτηκα εγώ, η κοπελίτσα δεν θα μπερδευτεί... Βλέμμα καρφωμένο στην Πανεπιστήμιου.

(Για της Μυρσίνης την ποδιά;)

Καίει το ρημάδι ακόμα. Αλλά ήθελα λίγο για το τσιγάρο. Βολεύομαι με νεράκι και μεταφέρω τις ελπίδες μου για έναν καφέ/καλημέρα στο γραφείο.


(Τσιγάρα, ΟΚ, κινητό, ΟΚ, πορτοφόλι, ΟΚ, χάρη, ... , χάρη, ... )

Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2008

Έναρξη



- Ήρθα!

- Ήρθες;

- Μα, ναι.

- Πάμε τότε.

- Πάμε.

- Α! Ξέχασα...

- Τι;

- Σ' ευχαριστώ!

- Για ποιο πράγμα;

- Και για το μαλλί της γριάς,

και για το γλειφιτζούρι κοκκοράκι

Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2008

Μπλογκοπαίχνιδο των 13 ερωτήσεων

Με κάλεσε η Φαραώνα, κι εγώ μη χάσω... Πάμε!



1. Ποιό μυστικό θα ήθελες περισσότερο να ξέρεις;
Αυτό που είναι εκεί ψηλά εκεί ψηλά εκεί ψηλά στον Υμηττό


2. Πόσους ανθρώπους του αντίθετου φύλου έχεις αγαπήσει πραγματικά;
Μου σηκώνεται η τρίχα όταν το ακούω αυτό, σόρρυ κιόλας!
Τι διάολο θα πει "πραγματικά"??? Ή έχεις αγαπήσει ή δεν έχεις!



3. Αναγκάζεσαι να αλλάξεις το όνομα σου.Τι όνομα θα διάλεγες;
Νεραϊδοσκονισμένη (πάει σε limited target group αυτό, ζητώ συγνώμη από τους υπόλοιπους, αλλά δεν κρατήθηκα... όσο σκέφτομαι πόσο θα γελάσουν οι limited...)


4. Τι θα χάραζες στην ταφόπετρα σου; (φτου φτου φτου)
ΦΤΟΥ ΞΕΛΕΦΤΕΡΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!!!!!!


5. Διάλεξε ένα παραμύθι που πιστεύεις πως σου ταιριάζει απόλυτα.
Η μεγαλοκοπέλα με τους αναπτήρες


6. Διάλεξε καινούριους γονείς.
Βενσάν Κασσέλ και Μόνικα Μπελούτσι


7. Γράψε τα τελευταία διάσημα λόγια σου.
Μόνο πότε θα πεθάνω δεν ξέρω η πουτάνα... Τώρα το ξέρω ΚΑΙ αυτό!


8. Αν ήσουν συγγραφέας, ποιος θα ήταν ο τίτλος του πρώτου σου μυθιστορήματος.
Τρεις μπουνιές μες το σκοτάδι κι ο φτωχός ο μάγειρας.


9. Αν ήσουν αυτοκίνητο, τι μάρκα θα ήσουν;
Hot wheels


10. Αν ήσουν άγριο ζώο τι θα ήσουν;
Καβουρογαμόσαυρος ο αμμώδης


11. Για τι πράγμα μετανιώνεις περισσότερο;
Για τη μία φορά στη ζωή μου που κότεψα και σκέφτηκα τι θα πουν οι άλλοι.
Αυτή η μία ήταν αρκετή για να αλλάξει η ζωή μου για πάντα.



12. Πες κάτι για το οποίο θα ήθελες να σε θυμούνται.
Νομίζω για το ίδιο που μου λένε μια ζωή ως πιο χαρακτηριστικό μου:
Για το χιούμορ μου, το οποίο στα δύσκολα όχι απλώς δεν χάνεται, αλλά οξύνεται.



13. Θα θυσίαζες τη ζωή σου για κάποιον;
Αν έπρεπε να πεθάνω για να ζήσει το παιδί μου, θα το έκανα.
Να ζω ως ζωντανή νεκρή για το παιδί μου, ποτέ!


Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2008

Νεγκμογενέθλια

Γύρισα! Πέρασα υπέροχα, γέμισα μπαταρίες, αλλά... δεν προετοίμασα καμμία ανάρτηση της προκοπής με αφορμή τα γενέθλιά μου! Φέρνω εδώ το δώρο του Κωνσταντίνου Π, τον οποίο ευχαριστώ πάααααααααρα πολύ, για να δώσω μια εορταστική νότα στο μπλογκ!



Πάντως - μέχρι στιγμής - περνάω τα ομορφότερά μου γενέθλια... Φρόντισε κάποιος γι' αυτό... Φοράω ήδη τα δώρα του: Ένα στο λαιμό μου, και τα υπόλοιπα στην καρδιά μου... Και ξαφνικά η ευχή "ό,τι επιθυμείς" μου φαίνεται ήδη εκπληρωμένη...

Εδώ γύρω θά 'μαι... ίσως με κάποιες δυσκολίες σήμερα, λόγω προβλημάτων στη δουλειά. Τι να κάνουμε; Δεν γίνεται να πηγαίνουν όλα καλά φαίνεται! Δεν πειράζει... Άλλα είναι τα σημαντικά και σ' αυτά είμαι τρισευτυχισμένη!!!

UPDATE: Οι ευχές και τα δώρα των φίλων μου!!!
Maya, Talisker, Κωνσταντίνος Π,
Αλεξάνδρα, Χνούδι

Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2008

Ανταλλαγή νυχτερινών δώρων

Μικρά ή μεγάλα... μ' αρέσει που υπάρχουν...
Καλύτερη η μέρα σήμερα???



Take me out tonight
Where theres music and theres people
And theyre young and alive
Driving in your car
I never never want to go home
Because I havent got one
Anymore

Take me out tonight
Because I want to see people and i
Want to see life
Driving in your car
Oh, please dont drop me home
Because its not my home, its their
Home, and Im welcome no more

And if a double-decker bus
Crashes into us
To die by your side
Is such a heavenly way to die
And if a ten-ton truck
Kills the both of us
To die by your side
Well, the pleasure - the privilege is mine

Take me out tonight
Take me anywhere, I dont care
I dont care, I dont care
And in the darkened underpass
I thought oh god, my chance has come at last
(but then a strange fear gripped me and i
Just couldnt ask)

Take me out tonight
Oh, take me anywhere, I dont care
I dont care, I dont care
Driving in your car
I never never want to go home
Because I havent got one, da ...
Oh, I havent got one

And if a double-decker bus
Crashes into us
To die by your side
Is such a heavenly way to die
And if a ten-ton truck
Kills the both of us
To die by your side
Well, the pleasure - the privilege is mine

Oh, there is a light and it never goes out
There is a light and it never goes out
There is a light and it never goes out
There is a light and it never goes out
There is a light and it never goes out
There is a light and it never goes out
There is a light and it never goes out
There is a light and it never goes out
There is a light and it never goes out

The Smiths - There is a light and it never goes out

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2008

Timing




Εκτός τόπου?


Εκτός χρόνου?


Ή και τα δύο?

Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2008

Πεταλούδα με 40 χρώματα



Πριν έναν χρόνο, στις 19/10, είχε γενέθλια μία μπλογκοφιλενάδα μου.


Φέτος, στις 19/10, έχει - φυσικά - πάλι γενέθλια το ίδιο άτομο... με μια διαφορά... τεράστια διαφορά...

Φέτος, στις 19/10 έχει γενέθλια μία φίλη μου.
Μια πολυαγαπημένη φίλη.


Χρειάζεται να πω κάτι άλλο????

Δεν χρειάζεται, αλλά θέλω να πω κάτι ακόμα:

Το ότι πέρσι έψαχνα φωτό με τούρτα να ανεβάσω από το διαδίκτυο, και το ότι φέτος ανεβάζω φωτογραφία με Την Τούρτα Της,
για μένα τα λέει όλα.

Πολ
ύχρωμη και πολύχρονη,

Μάγια μου!!!

Υ.Γ. Του χρόνου βρε μάτια μου, πρόσεξε που βάζεις τα δάχτυλά σου!!! Πάει η "ταμπελίτσα" με την ευχή!!! Ήταν νόστιμη η σαντιγύ τουλάχιστον???

Κυριακή, 12 Οκτωβρίου 2008

Notre-Dame de Paris




Ήταν ή 1999 ή 2000 που επέστρεψε από ταξίδι στην Νέα Υόρκη ένας φίλος και μου έφερε ένα CD για δώρο. Είχε δει λέει μία παράσταση που τον άφησε άφωνο. Ένα «μαύρο» μιούζικαλ, τέλειο σε όλα του: Μουσική, Φωνές, Ερμηνείες, Χορογραφίες, Κοστούμια/Σκηνικά, ΤΑ ΠΑΝΤΑ! Ήταν το Notre-Dame de Paris βασισμένο στο The Hunchback of Notre-Dame του Victor Hugo. Φυσικά αγόρασε το CD της παράστασης και πήρε κι ένα για μένα, πιστεύοντας πως θα μου αρέσει. Δεν έπεσε έξω.

Τον πρώτο καιρό το άκουγα ασταμάτητα. Έκλεινα τα μάτια και έβλεπα μπροστά μου όλο το έργο. Μετά ξεχώρισα 3 αγαπημένα και τα έλιωνα. (Το ένα από αυτά τα τρία, που είναι με γυναικεία φωνή, όχι απλώς το είχα μάθει, κλεινόμουν μόνη μου και το «έπαιζα» κιόλας...). Έχοντας μόλις τελειώσει τη Σχολή τότε, το μικρόβιο δεν είχε προλάβει να αδρανήσει. Ποτέ δεν μου άρεσαν τα μιούζικαλ. Ειδικά για την Ελλάδα, δεν μπορούσα να φανταστώ κάτι το οποίο θα με «τραβούσε» καλλιτεχνικά. Αυτό όμως... Αυτή η μαυρίλα... Ήταν τόσο κοντά μου! Γιατί μη φανταστείτε καμμιά βερσιόν τύπου Disney… και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα! Μιλάμε για τρελλούς έρωτες, αμαρτίες, προδοσίες, θανατικά και τέτοια!

Συζητώντας τότε με φίλους που τους το έβαζα να το ακούνε, προσπαθούσαμε να δούμε τι προοπτικές θα είχε κάτι τέτοιο στην Ελλάδα. Έχουμε εμείς καλλιτέχνες που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν κάτι τέτοιο, ή θα ήταν σκέτη ξεφτίλα; Εγώ, έχοντας «περάσει» περισσότερο χρόνο με το CD, είχα ήδη οραματιστεί ολόκληρη την παράσταση κι είχα κάνει και το κάστινγκ! Όχι για όλους βέβαια... Μόνο για τους αντρικούς. (Τους γυναικείους στην φαντασία μου τους έπαιζα όλους εγώ! Φυσικά αυτό δεν το έλεγα, αυτά δεν βγαίνουν παραέξω, ούτε που να διαννοηθώ καν ότι θα μπορούσα να το κάνω οπουδήποτε αλλού πέραν του μπάνιου μου!) Αλλά πέρα από την πλάκα, σιγά μη δεν υπάρχουν και κοπέλες με φωνάρες και υποκριτικές ικανότητες! Απλώς, οι αντρικοί «ξεδιπλώθηκαν» μπροστά μου εντελώς φυσικά, ως οι μόνοι που θα ταίριαζαν και φωνητικά και σαν στυλ, και όλα!!!

Δεν αποκαλύπτω ακόμα ποιους σκέφτηκα... Πάμε πρώτα να δούμε για τι μιλάμε και θα σας πω μετά ... Θα σας μεταφέρω κάποιες πληροφορίες όπως αυτές καταγράφονται στο συνοδευτικό έντυπο του CD, και τους στίχους από τα 3 που επέλεξα να ακούσουμε στο podcast, τα οποία είναι και τα πιο αγαπημένα μου.

NOTRE-DAME DE PARIS:
based on THE HUNCHBACK OF NOTRE-DAME
by Victor Hugo

(εδώ πληροφορίες από Wikepedia για το μιούζικαλ ανά τον κόσμο)

Original lyrics by: LUC PLAMONDON
Music by: RICHARD COCCIANTE
English lyrics by: WILL JENNINGS


ΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ:

Esmeralda (Tina Arena)
A young gypsy, she sings and dances in the square in front of Notre-Dame. She is the archetypal stranger in town. Her exotic beauty casts a spell on every man. But she is fatally attracted to Phoebus.

Quasimodo (Garou)
Twenty-year-old giant of a man, severely disfigured, the limping hunchback. Enslaved by Frollo, he is the bell-ringer at Notre-Dame. His impossible love for Esmeralda will lead him to the ultimate sacrifice.

Frollo (Daniel Lavoie)
The priest at Notre Dame, torn between his medieval beliefs and the new ideas of Renaissance. He wants to drive refugees out of town. His lust for Esmeralda will drive him mad.

Phoebus (Steve Balsamo)
Handsome captain of King’s cavalry, he looks after the safety of the town’s inhabitants. He is engaged to Fleur-de-Lys, a young girl form a well-to-do background but he will fall under Esmeralda’s spell.

Gringoire (Bruno Pelletier)
Troubadour and street poet, it is through his narration that the story of Notre-Dame de Paris unfolds.

Clopin (Luck Mervil)
Leader of the refugees and the outcasts who have congregated at the Court of the Miracles, the cursed place outside the town walls. Esmeralda takes refuge there.

Fleur-de-Lys (Vanessa St. Pierre)
Engaged to Phoebus the captain. Her jealousy towards Esmeralda will unwittingly challenge Phoebus into exploring his love for the gypsy woman.

Η ΥΠΟΘΕΣΗ

Quasimodo loves Esmeralda who is in love with Phoebus, the Captain. He is engaged to Fleur-de-Lys but drawn to the gypsy woman. Frollo the priest keeps an eye on the proceedings but also falls for Esmeralda. Her beauty brings to the surface the carnal lust he has suppressed since his teenage years.

Gringoire eggs Frollo on and the priest stabs Phoebus to stop him from getting involved with Esmeralda. She is subsequently accused of the attempted murder. Frollo visits her in jail and offers her freedom in exchange for sexual favours. She refuses and plots his revenge. Quasimodo frees Esmeralda from jail and hides her in the belfry at Notre-Dame. Later, Clopin and his gang of refugees invade the cathedral to set her free. Phoebus and his regiment have to quell the riot. In the ensuing confusion, Clopin is killed. Gringoire becomes the spokesman for the refugees.

Feeling powerless, Quasimodo lets Frollo hand over Esmeralda to Phoebus because he thinks the captain has come to save her. In fact, Phoebus is cornered, does just the opposite and tells Esmeralda she will hang. Quasimodo throws Frollo from the top of the belfry, but arrives too late to save the gypsy from the execution. He asks the hangman for Esmeralda’s corps and dies next to her at the city’s mass-grave.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ωραία, ε??? Μες την τρελλή χαρά!!! (Το ηθικόν δίδαγμα περί των ωραίων γκόμενων που κολλάμε και των «κουασιμόδων» που φτύνουμε, δεν το πιάνω... χαχαχαχα!!!!)

Τα τρία τραγούδια, με τη σειρά που ακούγονται από δίπλα είναι:
(προσέξτε πληζ, τους στίχους, είναι υπέροχοι...)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

BELLE (Quasimodo / Frollo / Phoebus)

(Quasimodo)

Belle
Is the only word I know that suits her well
When she dances, oh the story she can tell
A free bird trying out her wings to fly away
And when I see her move, I see Hell to pay

She dances naked in my soul and sleep won’t come
And it’s no use to pray these prayers to Notre-Dame
Tell
Who’d be the first to raise the hand and throw a stone
I’d hang him high and laugh to see him die alone
Oh Lucifer,
Please let me go beyond God’s law
And run my fingers through her hair –
Esmeralda!

(Frollo)

Belle
There’s a demon inside her who came from Hell
And he turned my eyes from God, and oh, I fell
He put this heat inside me I’m ashamed to tell
Without my God inside I’m just a burning shell

The sin of Eve she has in her I know so well
For want of her I know I’d give my soul to sell
Belle
This gypsy girl, is there a soul beneath her skin?
And does she bear the cross of all our human sin?
Oh Notre-Dame,
Please let me go beyond God’s law
Open the door of love inside
Esmeralda!

(Phoebus)

Belle
Even though her eyes seem to lead us to Hell
She may be more pure, more pure than words can tell
But when she dances, feelings come, no man can quell
Beneath her rainbow-colored dress there burns the well

My promised one please let me one time be untrue
Before in front of God and men I marry you
Who
Would be the man who’d turn from her to save his soul
To be with her I’d let the Devil take me whole
Oh Fleur-de-Lys,
I am a man who knows no law
I go to open up the rose –
Esmeralda!

(Quasimodo / Frollo / Phoebus)

She dances naked in my soul and sleep won’t come
And it’s no use to pray these prayers to Notre-Dame
Tell
Who’d be the first to raise the hand and throw a stone
I’d hang him high and laugh to see him die alone
Oh Lucifer,
Please let me go beyond God’s law
And run my fingers through her hair –
Esmeralda!

Esmeralda!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

YOUR LOVE WILL KILL ME (Frollo / Gringoire)

(Frollo)

I feel a wave of passion
Move through my heart with such pain
I have no time to reason
So I just let passion reign

I let go so easily
On a night as warm as sin
Midnight swimmer, midnight sea
I will not come back again

Your love will kill me
Your love will kill me
And you will bear my curse
As long as my life will be

Your love will kill me
Your love will kill me
And I saw it would be
When I looked at you
When you looked at me

Your love will kill me
Your love will kill me
Your love will kill me

My sin and my obsession
Crazy desire you bring
I know there’s no salvation
I see our bodies burning

Your gypsy dreams all haunt me
I live to see your dances
Please raise your eyes and want me
Please give me all the chances

Your love will kill me
Your love will kill me
And you will bear my curse
As long as my life will be

Your love will kill me
Your love will kill me
And I saw it would be
When I looked at you
When you looked at me

Your love will kill me
Your love will kill me
Your love will kill me

(Gringoire)

You brought the spring time to fill
My heart in its winter chill
I lost my strength and my will
And now my tears start to spill

I never knew such desire
Just looking into your eyes
And now the soul in me cries
And now the night is on fire

Your love will kill me
Your love will kill me
And you will bear my curse
As long as my life will be

Your love will kill me
Your love will kill me
And I saw it would be
When I looked at you
When you looked at me

Your love will kill me
Your love will kill me
Your love will kill me

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

MY HEART IF YOU WILL SWEAR (Fleur-de-Lys)

You mount your horse so straight and fair
You look like you belong there
So strong and right and four square
No other man can compare

Or maybe you don’t really care
Just look for pleasure out there
And always get your share
Is there a heart in you somewhere?

My heart is pure my heart is rare
If you are hurt I’ll be there
We’ll start again from nowhere
You’ll have my heart if you will swear
You’ll have my heart if you will swear
That you will hang Esmeralda

I’m not a little girl now
I’ll show you that I know how
I’ll show you how I can be
You think that I am so pure
I tell you don’t be so sure
I can be wild and free

Your words of love are hard to bear
Your promises are thin air
My heart is hard and I don’t care
I’ll leave you hanging out there

Unloose my belt, let down my hair
Come take me if you still dare
Your love is all I want to wear
You’ll have my heart if you will swear
You’ll have my heart if you will swear
That you will hang Esmeralda

You’ll have my heart if you will swear
You’ll have my heart if you will swear
That you will hang Esmeralda
That you will hang the Zingara

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Τώρα που έψαχνα στο διαδίκτυο για διάφορα σχετικά, ανακάλυψα και βιντεάκι απο την Ιταλική βερσιόν. Δεν πολυτρελλάθηκα με τις φωνές, σε σχέση με αυτών που σας παρουσίασα, αλλά για να είμαστε δίκαιοι πρέπει να υπολογίσουμε και το ότι στο βίντεο είναι λάιβ ενώ οι άλλοι είναι από στούντιο. Δείτε λοιπόν το αντίστοιχο του BELLE (το πρώτο από δίπλα).

Bella



Και πείτε μου τώρα: Αν ανέβαινε κάτι τέτοιο στην Ελλάδα, αν υποθέσουμε πως βρίσκεται άνθρωπος να μεταφέρει τους στίχους στα Ελληνικά χωρίς να το καταστρέψει, δεν θα ήταν υπέροχο ως εξής: (σημειώστε ότι πέρα από την φωνή και το φυζίκ, έχω λάβει υπ’ όψιν μέχρι και τις οκτάβες που πιάνουν! και φυσικά το να στέκονται και υποκριτικά, αλλιώς από τραγουδιστές... σκέφτομαι πολλούς! φανταστείτε τον Χρήστο Θηβαίο ας πούμε για Κουασιμόδο, ε???)

Quasimodo : Σάκης Μπουλάς

Frollo : Γιάννης Κούτρας

Phoebus : Σάκης Ρουβάς

Gringoire: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Clopin : Γιάννης Ζουγανέλης

Δεν έχουν παίξει όλοι ως ηθοποιοί, αλλά οι παραστάσεις τους κατά καιρούς έχουν αρκετά θεατρικά στοιχεία. Δεν ήταν τυχαίο λοιπόν που πήγε αμέσως το μυαλό μου σ’ αυτήν την ομάδα. Όσο για τον Ρουβά, πριν με βρίσετε, σκεφτείτε ότι για τον συγκεκριμένο ρόλο, θέλουμε ωραίο γκόμενο, με ψηλές νότες. Γιατί όχι?

Επίσης να πω ότι αν είχε τα φωνητικά προσόντα, για Esmeralda θα ήθελα τη Ματσούκα!!! Σκέφτεστε τίποτα καλύτερο σε θέμα εμφάνισης??? Υποτίθεται ότι μιλάμε για μελαχροινή ομορφιά που κολάζει και άγιο!!! Τώρα για Fleur-de-Lys... δεν έχω σκεφτεί.... Πείτε κι εσείς!

UPDATE: Βρήκα και το γαλλικό!!! Κλάσεις ανώτερο από το ιταλικό, σόρρυ κιόλας! Ειδικά όταν τραγουδούν κι οι τρεις μαζί, δεν παίζονται, ενώ στο ιταλικό, προσωπική μου άποψη, το ψιλοσκοτώνουν λίγο... Ε, μην ξεχνάμε ότι είναι και το ορίτζιναλ καστ! Σας βάζω και το ρώσικο και το ισπανικό, για να είναι όσο το δυνατόν πιο πλήρης η παρουσίαση. Μπορεί τα ρώσικα ως άκουσμα για κάποιους να μην είναι τόσο οικεία, αλλά φωνητικά τους θεωρώ ΚΑΙ αυτούς καλύτερους από τους ιταλούς. Φαντάζεστε να βρω και το Κορεάτικο? ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΑΑ!!! Φυσικά και θα το βάλω αν το βρω, το νου σας!!!









UPDATE ΣΤΟ UPDATE:
ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΑΑΑ!!!!!! ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΙ ΒΡΗΚΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!! ΘΑ ΠΕΘΑΝΩΩΩΩΩΩΩΩ!!!!!!!!!! ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΑΑΑΑΑ!!!!!
Κυρίες και κύριοι, με τιμή κι υπερηφάνια, σας παρουσιάζω μία εκδοχή, την οποία αφιερώνω με αγάπη στον φίλο μου SOTR (ξέρει αυτός γιατί):

"NOTRE DAME DE LOST"!!!
Esmeralda: Kate, Quasimodo: Ben, Frollo: Jack, Phoebus: Sawyer


Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008

Γράμμα




Αγαπημένο μου Γαλάζιο,

. . . . .
. . . . .
. . . . .

(deep breath)

Αυτά... σε φιλώ!



Υ.Γ. Η φωτό μου, τραβήχτηκε λίγους μήνες πριν.
.
.
.
.
.
.
UPDATE: Έχω δει ένα βιντεάκι στον φίλο μου τον Dazed n' confused εδώ και λίγες μέρες και το έχω ερωτευτεί! Μια γλύκα είναι!!! Κι έχει μια θέση ως προς την διαφορετικότητα, η οποία ταυτίζεται με την δική μου, σε πολύ μεγάλο βαθμό. Το θυμήθηκα ξανακοιτάζοντας την φωτό με το μωβ μπαλόνι, ανάμεσα στα γκρι...

Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2008

Πως να καταστρέψετε ένα μπλογκοπαίχνιδο

Καλημέρα, καλό μήνα νά 'χουμε, αμήν Παναγία μου, κτλ...

Η φίλη μας η Μάγια, μάς κάλεσε να παίξουμε ένα μπλογκοπαίχνιδο που λέγεται "Οι 5 ερωτήσεις". Υπήρχαν δύο περιπτώσεις: ή να μην παίξω ή να παίξω στο kookoo mode που βρίσκομαι στην παρούσα φάση. Επέλεξα το δεύτερο. Αντιγράφω τους κανόνες:

Οι κανόνες έχουν ως εξής:
Πέντε ερωτήσεις που θα έκανες ...
Σε έναν φιλόσοφο, σε έναν παλιό έρωτα, σε ένα μέντιουμ, σε ένα παιδί και στον καθρέφτη σου. Απο μία στον καθένα.

(Επίσης, επειδή οι περισσότεροι απάντησαν σοβαρά και είμαι πολύ κομπλεξικό άτομο για να το αντέξω που εγώ δεν μπορώ, φρόντισα να πάω στα μπλογκς τους και να τους τα κάνω πουτάνα, σχολιάζοντας αναλόγως. Μπαρδόν...)

Α, έκανα και μία προσθήκη/παραλλαγή (όχι που δε θά 'κανα...): Σας βάζω και 5 φωτό, διάσπαρτες, και σας προκαλώ να τις αντιστοιχήσετε με τις σωστές ερωτήσεις. Δύσκολοοοοοοο!!!!!!!!!

Ξεκινάω, βοήθειά σας...





1. Σ’ έναν φιλόσοφο:
Όσο κι αν συμφωνώ μαζί σας, δεν μπορώ να μην σας ρωτήσω... αυτά που παίρνετε, είναι συνταγογραφημένα, ή εξ Ομονοίας?





2. Σ’ έναν παλιό έρωτα:
Ρε μανάρι, δεν με αφήνουν να σε ξαναεπισκεφθώ... τι ακριβώς παρουσιάζεις κάθε φορά με το που φεύγω, και λένε ότι πάει χαμένη η πρόοδος που είχες σημειώσει?






3. Σ’ ένα μέντιουμ:
Από Α... Από Α... Δεν μπορεί να πάει το μυαλό μου σε κάποιον από Α, που σε 12 χρόνια από τώρα θα μου ρίξει φάσκελα με πόδια και με χέρια και θα εξαφανιστεί από τη ζωή μου... Τέσσερα γράμματα, είπατε???







4. Σ’ ένα παιδί:
Kι εσύ εμένα βρήκες να ρωτήσεις από τόσους ενήλικες?






5. Στον καθρέφτη μου:
Καταβάλεις μεγάλη προσπάθεια να μου μοιάζεις όλο και λιγότερο ή σου βγαίνει από φυσικού σου;

Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2008

A special present to a special person

Με όλη μου την αγάπη και τις ευχές μου να πάνε όλα καλά...

Σε ποιον? Σε αυτό το πλάσμα.

Γιατί? Επειδή αυτό.






*οι εικόνες είναι από το Deviantart
και το τραγούδι είναι το
You've got a friend της Carole King
από ένα unplugged αγνώστων λοιπών στοιχείων...

Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2008

Τραγούδια που με συγκινούν

Το παιχνίδι που με κάλεσε η Talisker λέγεται "Τραγούδια που με ρίχνουν", αλλά επειδή για μένα δεν υπάρχουν τέτοια, ακόμα και το πιο κοψοφλέβικο που λιώνω στο κλάμμα νιώθω ότι με ανεβάζει, σας παρουσιάζω δύο τραγούδια που με συγκινούν αφάνταστα:

Ο ΚΥΡ - ΑΝΤΩΝΗΣ



Δεν ξέρω τι να πω για τον κυρ-Αντώνη... Απλά ότι από μικρό παιδί έχω ρίξει τέτοιο κλάμμα όποτε το άκουγα, που νιώθω σαν να πρόκειται πια για κάποιον συγγενή μου. Έχω και εικόνα του...



ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ 'ΓΙΝΕΣ ΔΙΚΟΠΟ ΜΑΧΑΙΡΙ



Έχω την αίσθηση ότι ελάχιστοι άνθρωποι έχουν κάτσει να αναλογιστούν τι λένε οι στίχοι, κι ας είναι από τα πιο "πολυφορεμένα" τραγούδια. Ή ίσως ακριβώς γι' αυτό, επειδή πολυφορέθηκε. Ειδικά αν δεν έχουν δει την ταινία, και δεν έχει σκιστεί και η δική τους καρδιά από το δίλλημα της "Στέλλας"... δύσκολο να το νιώσουν. Πόσο μάλλον αν δεν έχει σκιστεί κάποτε και η δική τους για κάτι αντίστοιχο...






(Πολύ χαίρομαι που έχω δυο Μελίνες σήμερα... Δεν μου είχε δοθεί ως τώρα η ευκαιρία να δείξω εδώ μέσα πόσο την αγαπώ!)

Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2008

Έτσι ήταν πάντα




Μουσική, στίχοι, ερμηνεία: Πάνος Θεοδωρόπουλος

Κάποιοι ίσως δεν τον γνωρίζετε...

Οι υπόλοιποι τον ξέρετε με πολλά ονόματα:

Σάουθ, ΣΟΤΡ, Πάνος, Πόνυ, Ψιτ, Σωτήρης, (το άλλο δεν το λέω Πάνο, μη φοβάσαι...), South Of The River...

Η ανάρτηση της 11ης Σεπτεμβρίου, δεν θα μπορούσε παρά να είναι αφιερωμένη σε κάποιον με πολλά ονόματα, έτσι, νά 'μαστε και στο κλίμα!

Όταν πρωτοάκουσα το τραγούδι του, έπαθα τέτοια πλάκα, που δεν ήξερα πως να εκφραστώ ώστε να τον πείσω ότι το εννοώ και δεν τον "χαϊδεύω" επειδή είναι φίλος μου... Μάλλον πείστηκε, μόνο όταν με άκουσε να μιλάω για άλλα που μου άρεσαν λιγότερο... :ΡΡΡ

Από τότε του έλεγα ότι, αν και όποτε, αποφασίσει να βγάλει "παραέξω" τα τραγούδια του... ΕΓΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΛΩ!!!!!!!!!!! Σκόπευα βέβαια τότε να το βάλω στο podcast. Τώρα όμως που την παίζουμε στα δάχτυλα την τέχνη του βίντεο... Σιγά μην τ' άφηνα!!!

Έτσι μάζεψα όλες τις εικόνες που μου δημιουργούσε το άκουσμα του, και βγήκε το βιντεάκι που βλέπετε.

Στον Πάνο, λοιπόν...

UPDATE 1:
Θερμές ευχαριστίες σε όλους για την τεράστια αγκαλιά που ανοίξατε και μας βάλατε, και ιδιαίτερες στους: Γιάννη Φιλιππίδη, Αλεξάνδρα, mAuVe, maya, Aurangel, alicia, chryssa, για τις σχετικές αναρτήσεις και αναφορές στα μπλογκς τους.

UPDATE 2:
Τεράστια παράλειψη, η παράθεση των στίχων:

Έτσι ήταν πάντα

Ανακατεύω το φως
του βάζω σκοτάδι
της νύχτας το σημάδι
στης αυγής το χαμό
Δεν ξέρω πως
μα κάθε μου βράδυ
μαζί με την σελήνη,
ξενυχτούσα κι εγώ

Σύννεφα εμπρός
και πίσω σταγόνες
βροχή που δυναμώνει
και μ΄αφήνει στεγνό
Μια μουσική
μια καταιγίδα από θλίψη
με δύναμη να στύψει
τον γκρίζο ουρανό...

Ετσι ήταν πάντα ο κόσμος
φως απατηλό
Ετσι ήταν πάντα
έσβηνε πριν να κοιμηθώ

Θυμάμαι
τότε που τα δέντρα μιλούσαν
νερά που τραγουδούσαν
και το χώμα νωπό
Στις γειτονιές
παιδιά που κυνηγούσαν
τ΄αστέρια που μετρούσαν
να τα φέρουν εδώ

Θυμάμαι
σαν τώρα να βαδίζω μονάχος
σε πέρασμα στενό
μέσα από μαύρη φωτιά
και πουθενά
κάποια νεράιδα του δάσους
που πάντα ήταν εκεί
για τα καλά τα παιδιά

Ετσι ήταν πάντα ο κόσμος
φως απατηλό
Ετσι ήταν πάντα
έσβηνε πριν να κοιμηθώ

Και να που εσυ
φαντάζεις καινούργια
με χρώματα λουλούδια
και στα μάτια το χθες
Οπως αυτές που λέγαν
στα τραγούδια
που μίλαγαν οι στίχοι
που δεν πίστεψα ποτέ

Τώρα μαζί
σβήνω το τσιγάρο
και μπαίνω στο ίδιο το τρένο
μα για λίγους σταθμούς
Ξέρω καλά
πως θα ναι μόνο για λίγο
το κλάμα μου θα πνίγω
θα χαθώ στους καπνούς

Ετσι ήταν πάντα ο κόσμος
φως απατηλό
Ετσι ήταν πάντα
έσβηνε πριν να κοιμηθώ


Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2008

Τρεις (τραγουδιστές) ευχές

Ο φίλος μου ο Μάκης από το Άρωμα του Τραγουδιού, μας κάλεσε σ' ένα παιχνιδάκι, όπου πρέπει να κάνουμε μία ευχή για τον εαυτό μας, μία για κάποιον άλλον και μία για τον εχθρό μας. Εγώ θα τις κάνω τραγουδιστά (σαν τον Μάκη)! Κι επειδή δεν γίνεται να "κολλάει" κι απόλυτα όοοοολο το τραγούδι, θα βάλω με bold το κομμάτι που εκφράζει περισσότερο αυτό που θα ήθελα να ευχηθώ. Θα το πάω λίγο αντίστροφα σαν σειρά, ως γνήσιος ανάποδος άνθρωπος, και θα βάλω πρώτο πρώτο το τραγούδι για τον εχθρό, γιατί και ωραίο είναι, και θα το βάλω από You Tube αυτό, ενώ τα άλλα δύο θα τα βρείτε δεξιά στο podcast μου.

Για τον εχθρό μου:




Archive - Fuck you

There's a look on your face I would like to knock out
See the sin in your grin and the shape of your mouth
All I want is to see you in terrible pain
Though we won’t ever meet I remember your name

Can't believe you were once just like anyone else
then you grew and became like the devil himself
Pray to God I think of a nice thing to say
But I don't think I can so fuck you anyway

You`re a scum, you`re a scum and I hope that you know
That the cracks in your smile are beginning to show
Now the world needs to see that it's time you should go
There's no light in your eyes and your brain is too slow

Can't believe you were once just like anyone else
then you grew and became like the devil himself
Pray to God I can think of a nice thing to say
But I don't think I can so fuck you anyway

Bet you sleep like a child with your thumb in your mouth
I could creep up beside put a gun in your mouth
makes me sick when I hear all the shit that you say
so much crap coming out it must take you all day
There's a space kept in hell with your name on the seat
With a spike in the chair just to make it complete
When you look at yourself do you see what I see
If you do why the fuck are you looking at me

There’s a time for us all and I think yours has been
Can you please hurry up cos I find you obscene
We can’t wait for the day that you’re never around
When that face isn’t here and you rot underground

Can’t believe you were once just like anyone else
Then you grew and became like the devil himself
Pray to god I can think of a nice thing to say
But I don’t think I can so fuck you anyway

So fuck you anyway



Για τον "άλλον":

Dream on - Aerosmith

Every time I look in the mirror
All these lines on my face getting clearer
The past is gone
It went by, like dusk to dawn
Isn't that the way
Everybody's got their dues in life to pay

Yeah, I know nobody knows
where it comes and where it goes
I know it's everybody's sin
You got to lose to know how to win

Half my life's
in books' written pages
Lived and learned from fools and
from sages
You know it's true
All the feelings come back to you

Sing it with me, sing for the year
Sing for the laughter, sing for the tear
Sing it with me, if it's just for today
Maybe tomorrow, the good lord will take you away

Yeah, sing it with me, sing for the year
sing for the laughter, sing for the tear
sing it with me, if it's just for today
Maybe tomorrow, the good Lord will take you away

Dream On Dream On Dream On
Dream until your dream comes true
Dream On Dream On Dream On
Dream until your dream comes through
Dream On Dream On Dream On
Dream On Dream On
Dream On Dream On, AHHHHHHH


Sing it with me, sing for the year
sing for the laughter, sing for the tear
sing it with me, if it's just for today
Maybe tomorrow, the good Lord will take you away
Sing it with me, sing for the year
sing for the laughter, sing for the tear
Sing it with me, if it's just for today
Maybe tomorrow, the good Lord will take you away......



Για μένα:

Safe in these arms - Jimmy Somerville

Here in these arms
Our history began
Before there was you
There was thirst in my heart

Look at my lips, you will see
I have drunk from the river
That flows to the sea
Of our love

Safe in these arms,
That's where I want to be
Safe from the harm, in these arms
That's where I want to be


If I may die
Let it be here with you
For here with you
I shall surely be safe

Safe from the hate, from the lies
From the vultures of Christ
I need no Gods
I have no fears, I have you

Safe in these arms,
That's where I want to be
Safe from the harm, in these arms
That's where I want to be

Never let me, never let me
Say you'll never let me go
Say you'll never let me
Say you'll never let me go
Say you'll...

Take me in your arms
And say you'll never let me go
Take me in your arms and hold me
Say you'll never let me go

Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2008

Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2008

Κι έρχεται πάλι χειμώνας...


video


ΑΑΑΑΑΑΑΓΕΕΕΕΖΘΙΙΛΜΜΜ
ΝΝΝΝΟΟΠΣΣΤΤΤΥΧΩΩΩ

Σάββατο, 23 Αυγούστου 2008

Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του!


Αγκίστρι 2008

Γυρίσαμε λοιπόν από το μακρινό κι εξωτικό Αγκίστρι...
Μετά τεραστίας δυσκολίας κινώ τα χέρια μου να γράψω αυτή τη στιγμή, γιατί ακόμα δεν μπορώ να συνέλθω από το κουβάλημα... Πέραν τούτου περάσαμε καταπληκτικά!

Όλη μέρα στη θάλασσα η οποία ήταν μπροστά στο δωμάτιο. Εκεί κ
αφέδες, εκεί σνακς, εκεί μεσημεριανό... Μετά πίσω για μπάνιο, ντύσιμο, στόλισμα (ο μικρός απαραιτήτως και κολώνια Σπάιντερμαν...) και βουρ για έξω!

Ο εξάχρονος συνοδός μου ήταν ο ιδανικός σύντροφος! Και που δεν με πήγε!!! Μιλάμε για τρελλές μπαρότσαρκες, όλο το νησί είχε γνωρίσει στα μπαρ και το πρωί όποιον συναντούσαμε στον δρόμο τον χαιρετούσε! Το τι κεράσματα... Πέφταν οι μπλε πορτοκαλάδες σαν το χαλάζι! Η μαμά κλασσικά με τις Κορώνες της... Να νυστάζω, να είμαι πτώμα, να θέλω να φύγω, και να τον έχω να μου λέει "πάρε μια μπυρίτσα ακόμα, εγώ θέλω να κάτσω κι άλλο"!!! Όχι τίποτα
άλλο, αλλά σκέφτομαι τον κόσμο που θα μας έβλεπε και θα έλεγε "καλά, μάνα είναι αυτή, που τραβάει το παιδάκι 2 η ώρα τα βράδυ στα μπαρ για να μπεκρουλιάζει;;;"!!!!!!!! Που νά 'ξεραν τι τραβάω... Α, αφήστε που ένα από τα πρώτα βράδια που πήγα να κάτσω σε τραπεζάκι, με είπε ξενέρωτη και πήγε καρφί για τη μπάρα!!!!!!! Από τα χάιλάιτς είναι η βραδιά ΚΑΡΑΟΚΕ που είχε βουτήξει το δεύτερο μικρόφωνο και δεν έλεγε να το αφήσει! Όποιος και να τραγουδούσε, ό,τι και να τραγουδούσε, καθόταν από δίπλα και έλεγε την τελευταία συλλαβή από κάθε στίχο! Επίσης έκανε και χρέη κονφερασιέ... "κυρίες και κύριοι και τώρα σας παρουσιάζουμεεεε... τον ΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΝ!!!!!!" και δώστου να τον τραβάνε βίντεο οι τουρίστες και να γελάνε και να τον χειροκροτούν... Εντελώς σούργελο, λέμε, ήθελα νά 'ξερα που έμοιασε αυτό το παιδί... :Ρ

Σας αφήνω να πάω να βάλω κανά πλυντήριο και να ξεβρωμίσω λίγο το σπίτι μου, με φωτό από τα χένα-τατού που κάναμε. (Για το δικό μου, θέλω γκάλοπ: Να κάνω ένα ίδιο και μόνιμο, ή μπα?)


Υ.Γ. Το τραγούδι από δίπλα εξαιρετικά αφιερωμένο στο καμάρι μου, που το λατρεύει και το τραγουδάει συνέχεια (κι όταν είναι στη θάλασσα, βάζει βότσαλα στα δάχτυλα των ποδιών του και λέει τον αντίστοιχο στίχο και ξελιγώνεται στα γέλια...)

Πέμπτη, 7 Αυγούστου 2008

Ε, να πηγαίνω κι εγώ, σιγά - σιγά...



(τώρα ΕΙΝΑΙ μια καλοκαιρινή ανάρτηση)



Μπορείτε, σας παρακαλώ πολύ,
να γυρίσετε όλοι πίσω με τη φάτσα



"θέλει η πουτάνα να κρυφτεί
κι η χαρά δεν την αφήνει"
???



Έτσι!!!




Υ.Γ. Παρακαλώ προσέξτε στο βιντεάκι, που ενώ πρόκειται για "δραματικό τραγούδι αποχαιρετισμού" και μελαγχολική μελωδία, τα τυπάκια τριγύρω και κυρίως οι γκόμενες-γλάστρες, ΕΧΟΥΝ ΞΕΣΚΙΣΤΕΙ ΣΤΟ ΚΟΥΝΗΜΑ!!! (Εμείς γιατί το χορεύαμε "μπλουζ"???)

Τετάρτη, 6 Αυγούστου 2008

Σαν σήμερα...


Σαν σήμερα θα...



Αλλά δεν...

Παρασκευή, 1 Αυγούστου 2008

Σταγόνες διάφανες και σταγόνες κόκκινες.

Βρέχει.

Ορμάω στη βροχή και την παρακαλώ να με μουσκέψει ως το κόκκαλο.
Οι σταγόνες περνούν χωρίς να με αγγίζουν.
Μόνο μία Σταγόνα στέκεται στην άκρη του ματιού μου.
Μορφάζω έντονα, προσπαθώντας να την προκαλέσω να κυλήσει.
Παραμένει αμετάκλητη στην απόφασή της.
Συνεχίζω να τρέχω και να κυνηγώ τις υπόλοιπες.
Καμμία δεν με καταδέχεται.
Κι εκείνη, η μόνη που με τίμησε, αρνείται πεισματικά να με δροσίσει.
Τινάζω άγρια το κεφάλι μου με μανία, χωρίς αποτέλεσμα.

Ζαρώνω κάτω από μία μαρκίζα.
Δεν θέλω ούτε να τις βλέπω, σφίγγω τα μάτια ώσπου να πονέσουν.
Και τότε η Σταγόνα κυλά… Και γεννά κι άλλες…

Δεν βρέχει.

Είδε η Έξω βροχή τη Μέσα βροχή και πάγωσε.
Έσπασε, διαλύθηκε σε μκρούς κρυστάλλους.
Κοφτερούς. Κι εγώ επιστρέφω ξυπόλητη.

Τώρα έχω δύο χρώματα σταγόνες.
Τι ωραία!






















UPDATE: Wednesday, 1 August 2007

Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2008

Αυτή είναι μία καλοκαιρινή ανάρτηση


Shhhhh... κοιμήσου εσύ...













Morrissey - Lifeguard sleeping, girl drowning

Always looking for attention
always needs to be mentioned
who does she
think she should be?

the shrill cry through darkening air
doesn't she know he's already
had such a busy day?

SOMEBODY TELL HER...SHHH

It was only a test
but she swam too far
against the tide
she deserves all she gets

the sky became mad with stars
as an out-stretched arm slowly
disappears

OH HURRAY

Please don't worry
there'll be no fuss
she was...NOBODY'S NOTHING

When he awoke
the sea was calm
and another day passes like a dream

Παρασκευή, 18 Ιουλίου 2008

Χνούδι tribute

Χνου...
Όταν το δικό σου τελείωνε, το δικό μου άρχιζε.
Και ναι, όπως το ‘πες... τα κατάλαβα όλα.
Και κατάλαβα γιατί τόσο καιρό τα καταλαβαίνεις όλα.
Και φυσικά άρπαξα όσα δεν με έσκισαν απλά,
αλλά σχεδόν μου ξερίζωσαν την καρδιά,
και τα έφερα εδώ.
Είναι ΚΑΙ δικά μου. Δικά μας. Κι ας τα γέννησες εσύ.


Είναι δικά μας, όπως είναι μια Ημερομηνία, ένα Όνομα και κάτι Γενέθλια, που ανακαλύψαμε ένα αξέχαστο βράδυ, με τα πόδια ξυπόλυτα πάνω από το νερό κι ένα φεγγάρι να παίζει κρυφτό ανάμεσα σε κατάρτια που κονταροχτυπιούνται...
(και κάτι μου λέει ότι θα ανακαλύψουμε πολλά ακόμα)

(Σε όλα τα αποσπάσματα, υπάρχει πάνω ο τίτλος του ποστ από το οποίο πρόερχονται, ο οποίος λειτουργεί και ως λινκ για όποιον θέλει να το διαβάσει ολόκληρο. Εννοείται ότι όλα είναι από το Χνούδι...)


Στον επόμενο τόνο, τι ώρα θα είναι;

δεν με πειράζει που σε έχασα, αλλά που δεν σε είχα ποτέ

Σου στέλνω την αγάπη μου με το πρώτο σύννεφο που βρίσκω μπροστά μου.Μετά, δολοφονώ την επιθυμία μου για σένα χωρίς δεύτερη σκέψη.

Η ανθρώπινη φύση μου αντιστέκεται, θέλει να πάρει και είναι φορές που την πνίγει η πλεονεξία. Φτιάχνω μια άλλη φύση , που ακόμα δεν της έχω βρει όνομα, την βάζω στην πρίζα και την προγραμματίζω να μην ζητάει τίποτα. Δεν ζητάει όντως ποτέ, γιατί αν ζητήσει ξέρει ότι θα την αποσυνδέσω κι έτσι εκτελεί μόνο διαταγές. Τις νύχτες λίγο βγαίνει εκτός προγράμματος αλλά φταίω κι εγώ που την βραχυκυκλώνω και αφήνω το ανθρώπινο στοιχείο να μπει μέσα στις καλωδιώσεις της.


Click here to buy the product

Για να μην μου λείπεις, εγώ το βράδυ θα βουτήξω πάλι στα σεντόνια σου, όπου και να κοιμάσαι


Today it is a wall. Where is the magician of openings?

Γιατί η αγάπη μετριέται με ότι απαρνιέται κανείς για χάρη της; Ακόμα και την ίδια την αγάπη; Εγώ νόμιζα ότι αυτό ίσχυε μόνο στα σχολικά μας λευκώματα. Θέλω να ξαναγίνω 13. Να το γράφω μόνο στιχάκι και να μην χρειάζεται να το πράξω.

Φοβήθηκα να σου πω, μα η φαντασία μου έφτιαχνε ομιχλώδη δάση, σταγόνες φωτιάς, κεραυνούς να κάνουν θόρυβο και να ξεκινά εκείνη η καταιγίδα που θέλω να πέσει αν μπορεί, ολόκληρη επάνω μου με φόρα. Θα έρθω το βράδυ να σε βρω. Θα ερχόμουν το βράδυ να σε βρω. Θέλω να έρθω το βράδυ να σε βρω. Δεν θα έρθω το βράδυ να σε βρω.

- Σήμερα είμαι καλά.
(And the oscar goes to... )



Mερικοί άνθρωποι φορoύν μόνο μαύρα...

Γιατί σ’ όποια σεντόνια κι αν ξάπλωσαν, άφησαν εκτός από τον ιδρώτα του οργασμού τους και κάτι απ’ το λίγο της ψυχής τους, χωρίς ποτέ να το ζητήσουν πίσω.

Γιατί δεν φοβήθηκαν να δείξουν το δάκρυ τους, μικρή αστραφτερή σταγόνα στο μάγουλο.Γιατί καβαλήσανε μια καταιγίδα και έκαναν τσουλήθρα πάνω σε ουράνια τόξα.


Γιατί γεννήθηκαν έτσι και τίποτα δεν τους άλλαξε στην πορεία

Γιατί το φως τους είναι αλλού και δεν φαίνεται αν δεν θελήσεις να το ψάξεις. Κι είναι λίγοι αυτοί που καταφέρνουν να το δουν κι ακόμα πιο λίγοι, αυτοί που μένουν γιατί δεν τρομάζουν.


Γιατί δεν πνίξανε τίποτα όμορφο και το άφησαν να πάρει βαθιές ανάσες όταν γεννήθηκε μέσα τους.


Yπόκλιση, χειροκρότημα, αυλαία

Μέσα σ' αυτό το Χιτσκοκικό σκηνικό, να γλυστρίσω στο σκοτάδι και να κάνω τον πρώτο μου φόνο. Με το κουράγιο ενός κατά συρροήν δολοφόνου να σκοτώσω ότι έχω μέσα μου για σένα με ένα τεράστιο κουζινομάχαιρο και μετά να πετάξω το πτώμα να το πάρει η θάλασσα ελπίζοντας να μην το ξεβράσει πουθενά το κύμα και με ανακαλύψουν.


Ύστερα να πλύνω μέσα στο νερό τα κόκκινα χέρια μου και να γυρίσω σπίτι μου, απόλυτα σίγουρη ότι έπραξα το σωστό.

Μετά, με τύψη καμία και καθαρή την συνείδηση να κάνω τον καλύτερο ύπνο της ζωής μου.

Το μόνο που θα μου θυμίζει την πράξη μου αυτή, θα είναι ο αντικατοπτρισμός που θα έχω δει πάνω στην ασημένια λάμα, την ώρα που θα την μπήγω με μανία εκεί που πρέπει. Εμένα, να αναβλύζω ακόμα για σένα φως.

Πάω τώρα να με ψάξω, μπας και με βρω και αποτρέψω το έγκλημα. Ποιός έχει όρεξη άλλωστε, να εκτίει ισόβιες ποινές;

υγ1 Από την πολλή αγάπη, χάνεις αυτό που αγαπάς, αλλά μην το πεις πουθενά. Αστους να πιστεύουν το αντίθετο. Καλύτερα έτσι, γιατί θα γεμίσει ο τόπος πτώματα.

υγ2 Όποιος κατάλαβε γιατί γράφω αυτά τα ανοσιουργήματα , να σηκώσει το χέρι.


Όλοι είμαστε ξένοι μωρό μου

Όταν είμαι με ανθρώπους που με αγαπούν, μου λείπεις ακόμα πιο πολύ...



How you doing? I think of you

Το είδα να προσπαθεί να περάσει μόνο του την λεωφόρο και το σήκωσα στην παλάμη μου.Σε σκέφτηκα, όταν πολλά βράδια χωρίς να το ξέρεις, με έσωσες κι εσύ καθώς προσπαθούσα να περάσω απέναντι τους δικούς μου πολύβουους και τεράστιους δρόμους.Τότε ήταν που σταμάτησα να μιλάω στους ανθρώπους, έτσι ξαφνικά. Γιατί αυτά που είχα να πω τα δικά σου, είχαν τόσο θεριέψει που δεν μπορούσα να εφεύρω καινούργια γράμματα να φτιάξω τις προτάσεις που τους έπρεπε.Απόψε μέσα στην σιωπή μου, αποφάσισα να τολμήσω να διασχίσω ξανά την μεγάλη "'λεωφόρο" με τα εκτυφλωτικά φώτα, τα ατελείωτα αυτοκίνητα και τους άγνωστους με τα δήθεν χαμόγελα, χωρίς να ξέρω τι είναι πιο δύσκολο ή πιο υποφερτό. Να σε θυμάμαι ή να σε ξεχνάω...



Don't miss you at all*

Έτσι, αναίτια σήμερα , γιατί είναι τόσες πολλές οι στιγμές που νιώθεις εκείνη την έντονη επιθυμία να βρεθείς έστω και για λίγα δευτερόλεπτα , κοντά σε αυτό που ξέρεις ότι ποτέ δεν θα μπορέσεις να έχεις.

* Μην γελιέσαι. Ο τίτλος, της φωτογραφίας είναι...


Αν....

...ένα αχ με τα μάτια μόνο θα σου έλεγα. Μα ο ουρανός θα σκιζόταν στα δυό απ’την κλαγγή του...


Αύριο πάλι. Τώρα με περιμένει ο εαυτός μου με όλο του τον εξοπλισμό, να παίξουμε πόλεμο.


Aσυναρτησίες νούμερο χίλια πεντακόσια είκοσι εφτά

Δεν έχει σημασία αν όλες αυτές οι γραμμές είναι για σένα, ή για κάποιον που φαντάστηκα. Σημασία έχει να τις γράψω, να φύγουν.

Από εκεί που πηγάζουν, κανονικά θα έπρεπε να είμαι αριστερόχειρας.


November bench

Μερικές φορές ξέρω ότι με κρατάς σφιχτά στην σκέψη σου, γιατί σταματάω να κρυώνω, αλλά έρχεται χωρίς κανένα οίκτο εκείνο το "κι ούτε που θα σε ξαναδώ" και πιάνει μια παγωνιά μέσα μου άνευ προηγουμένου.



Δεν άντεξα. Εσπασα και την έκανα

Στον καημό μου για σένα σπάω απόψε και σιωπώ στον θόρυβο που κάνουν τα ίδια μου τα κομμάτια. Η ψυχή μου συρρικνώνεται και λουφάζει κι αυτή σαν αγρίμι στο λαγούμι της χωρίς ίχνος θορύβου, ψάχνωντας να βρει τι δεν είχε που να αξίζει τον κόπο να την χαιδέψεις, χωρίς να βρίσκει κάτι. Πίσω από το οπτικό μου πεδίο, ένα ποτάμι "τίποτα" ξεκινά το ταξίδι του και μια φωτιά μεγάλη σιγοκαίει και απλώνεται στα βάθη μου.Όταν θα μπορέσω, θα σου πω να έρθεις να παίξουμε τους δυνατούς. Θα σε περιμένω αγέρωχα στο στενό που παιδί έγδερνα τα γόνατά μου και έκλαιγα για ένα γαλάζιο παπούτσι με μια μαργαρίτα που μου'φυγε από το πόδι σε κάποιο κυνηγητό, το πάτησε ένα αυτοκίνητο που πέρναγε κι εγώ φώναζα από μακριά στον οδηγό δεν με νοιάζει, δεν με νοιάζει, δεν με νοιάζει, δεν με νοιάζει, δεν με νοιάζει, δεν με νοιάζει, δεν με νοιάζει....


Για πάρτη σου όλου του κόσμου οι σιωπές.

Να με θυμάσαι. Με το σχήμα μικρής εκδοράς στο αγαπημένο σου δάχτυλο. Αυτό του δεξιού σου χεριού. Εκείνη που ήθελα να σε ρωτήσω από που την είχες και το βούλωσα για άλλη μια φορά. Γιατί αν μάθαινα, θα ήθελα μετά να σου χαϊδεύω τα χέρια δια παντός (σου έχω πει ότι δεν μπορώ τις εκδορές).


Εγώ θα θυμάμαι εσένα κάποιο βράδυ που με περίμενες μέσα στην νύχτα κουρασμένος «να βρεθούμε για λίγο». Τα υπόλοιπα στο φιλί που σου έδωσα μερικά βράδια πριν στον λαιμό σου. Εκείνο το φευγαλέο...

Μπορείς τουλάχιστον να με πατήσεις με δύναμη να σβήσει η καύτρα μου; Σιχαίνομαι τα καπνισμένα τσιγάρα που μένουν να καίνε στο τασάκι μέχρι να πιάσει η φωτιά φίλτρο.


Άσε με τώρα. Ακούω ένα τραγούδι.


Κο-φτερά, μα...χέρια

Πιο δυνατός έρωτας από τον ανεκπλήρωτο, δεν υπάρχει...



"Σαφέστατα αντίο"

Ύστερα κατρακύλησα μέσα μου και λούφαξα να κλάψω, για μένα αυτή τη φορά.


Μετά περιλούστηκα με ένα μπιτόνι γεμάτο από σένα και αυτοπυρπολήθηκα.


Και ξέρεις; Όταν σου πω πορτοκάλι να μην βγεις...

Το δεύτερο πρόσωπο της γραφής μου, δεν απευθύνεται σε κανέναν,αν με βρεις όμως σε εκείνα τα υπόγεια των τραγουδιών που πάω και κουρνιάζω, λέω να γίνουμε νύχτα.


Όταν κλαίω, θα μου γλύφεις το πρόσωπο, όταν γελάω το στόμα και όταν αγαπάω το μυαλό.Βαρέθηκα να αποκωδικοποιώ μάτια όμως...