"Well, I'm gonna get out of bed every morning... breathe in and out all day long.
Then, after a while I won't have to remind myself to get out of bed every morning and breathe in and out...
and, then after a while, I won't have to think about how I had it great and perfect for a while."

Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2007

Οδηγίες χρήσεως


Ο έρωτας κι ο ουρανός
δεν είν' στο χέρι κανενός
μονάχα στο δικό σου
...
Λοιπόν εδώ είν' η καρδιά
για όποιον δεν το ξέρει
...
εδώ και το μαχαίρι
που κάποτε έμπαινε βαθιά
...
Σκόρπιοι στίχοι της Λίνας Νικολακοπούλου από τραγούδι του Σταμάτη Κραουνάκη

Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2007

Εξ απαλών ονύχων

Devianart
-------
Διάβασα:


Μήπως να πάμε από την αρχή; Από την αλφαβήτα;

Ακούω
Βλέπω
Γεύομαι
Διαβάζω
Εισπράττω
Ζητάω
Ηρεμώ
Θρυμματίζω
Ιχνηλατώ
Κωδικοποιώ
Λιώνω
Μετράω
Νιώθω
Ξεδιαλέγω
Οσμίζομαι
Παρατηρώ
Ρισκάρω
Συμπεραίνω
Ταξινομώ
Υπερασπίζω
Φρονώ
Χτίζω
Ψηλαφώ
Ωριμάζω

Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2007

Λίγο ψηλότερα

Devianart... νομίζω...


Μ’ αρέσει να με βλέπω μέσα από τα μάτια σου.

Μακάρι να μπορούσα να με δω κι εγώ έτσι.

Σπάνια.

Μοναδική.

Υπέροχη.

Προς το παρόν χρειάζομαι τα γυαλιά σου.

Ελπίζω να καταφέρω σύντομα να το κάνω κι από μόνη μου.

Δεν γίνεται αλλιώς...

Αν δεν το δω κι εγώ,
σιγά-σιγά θα παραμορφωθεί η εικόνα που έχεις κι εσύ.

Το καταλαβαίνεις, έτσι δεν είναι;

Θα με περιμένεις ως τότε;

Προς το παρόν...

Σ’ ευχαριστώ για την ομορφιά που μου χαρίζεις!





UPDATE: Άλλαξα τραγούδι μετά από ένα σχόλιο της Maya. Τους στίχους σας τους έβαλα σε σχόλιο. Συνήθως βάζω τραγούδια που ταιριάζουν με το ποστ, αλλά καμμιά φορά η άκρα αντίθεση μπορεί να πετύχει τον ίδιο στόχο. Ουστ, στους τζάμπα μάγκες λοιπόν... (Η αρχική επιλογή μου, παίζει αμέσως μετά.)

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2007

Έ(κ)λλειψη

Εκείνες οι αγκαλιές που μου χάριζες ξέροντας καλύτερα κι από μένα πότε τις έχω ανάγκη (δεν νιώθεις την ανάγκη μου πια;...)

Τα μάτια σου που θόλωναν όταν πάλευαν να μιλήσουν κι εσύ τα φίμωνες (έκανες καλή δουλειά τελικά...)

Τα δάχτυλά σου που παιχνίδιζαν στα μαλλιά μου, πότε ασυναίσθητα και πότε προκλητικά (να και κάτι που κατάφερνε να μην σε υπακούει... να σε προδίδει...)

Η φωνή σου που έβγαινε από βαθιά και στόχευε ακόμα βαθύτερα (αυτό δεν μπορείς να μου το πάρεις...)

Τα χείλη σου που μισάνοιγαν στον ύπνο σου, σαν να περίμεναν να φιληθούν (πως να τους χαλάσω χατήρι;...)

Η μυρωδιά σου που μου κρατούσε συντροφιά μέχρι να σε ξαναβρώ (ακόμα κρατάει... κι ας μην...)

Το πάθος

Ο πόθος

Η λήθη