"Well, I'm gonna get out of bed every morning... breathe in and out all day long.
Then, after a while I won't have to remind myself to get out of bed every morning and breathe in and out...
and, then after a while, I won't have to think about how I had it great and perfect for a while."

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2007

Με αφορμή ένα κουκουνάρι...


Σε ένα από τα παλιότερα post μου, στην Λίστα Με Τα 10 Τραγούδια, είχα υποσχεθεί με αφορμή το Νο 10 της λίστας, να αναφερθώ, εν καιρώ, εκτενέστερα σε μία άσκηση που είχαμε κάνει όταν ήμουν στη σχολή, την οποία είχα βρει εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Ο λόγος που το άργησα τόσο, είναι ότι έψαχνα να βρω ένα ποίημα που είχα γράψει τότε - στα πλαίσια της άσκησης - το οποίο είναι το πρώτο πράγμα που έγραψα ποτέ, και δεν μπορούσα να μην το έχω εδώ.

Η άσκηση είχε ως εξής: Έπρεπε ο καθένας μας να βρει ένα αντικείμενο, το οποίο όμως να μην είναι τεχνητό, αλλά να υπάρχει στην φύση. Αυτό έπρεπε μετά να το ζωγραφίσουμε με μολύβι μόνο ως σκίτσο, στη συνέχεια να το ζωγραφίσουμε κανονικά με χρώματα, έπειτα τα φτιάξουμε ένα γλυπτό με ό,τι υλικό θέλουμε (όλα αυτά, κυρίως όσο προχωράμε στα στάδια, δεν είναι απαραίτητο να είναι ρεαλιστικά), ακολούθως να γράψουμε ένα ποιήμα, μετά εμπνευσμένοι από το ποίημα και όλα τα προηγούμενα, να φτιάξουμε 4 ζωγραφιές/πίνακες πάλι με ότι υλικό θέλουμε και στο τέλος να διαλέξουμε μια μουσική (βλ. Νο 10 λίστας) που να "ντύνει" όλο αυτό που έχει προκύψει και να δημιουργήσουμε μία χορογραφία πάνω σ' αυτή τη μουσική που να τα εμπεριέχει όλα (ως έμπνευση και πάλι). Ελπίζω ΚΑΙ να τα θυμάμαι καλά ΚΑΙ να σας τα μετέφερα καλά... Η ουσία είναι ότι βγαίνουν υπέροχα πράγματα μέσα από αυτή τη διαδικασία, μαθαίνεις πολλά για τον εαυτό σου και αν το κάνεις με άλλους, μαθαίνεις και τους άλλους καλύτερα. Οπότε ήθελα να σας την περιγράψω, για να την δοκιμάσετε - είτε μόνοι σας, είτε με φίλους σας - αν έχετε καλλιτεχνικές ανησυχίες. Το σίγουρο είναι ότι θα περάσετε μια χαρά!

Εγώ είχα διαλέξει ένα κουκουνάρι. Ανοιχτό. Το λέω γιατί από τα 15 άτομα, είχε διαλέξει άλλο ένα άτομο κουκουνάρι, αλλά κλειστό. Κι αν μας ξέρατε θα βλέπατε ότι δεν ήταν καθόλου τυχαίο. Ούτε αυτό που διαλέξαμε, ούτε αυτά που προέκυψαν εξ αυτού στην πορεία της άσκησης. Το ποίημα που είχα γράψει λοιπόν, το ψάχνω σχεδόν από τότε που πρωτοάρχισα το blog και δημιούργησα τις κατηγορίες "Πρώτες απόπειρες" και "Σχολής ενθυμήματα". Άφαντο. Έπαψα να ψάχνω. Ήξερα ότι θα μου εμφανιστεί από μόνο του όταν δεν θα το περιμένω. Και μου εμφανίστηκε προχθές. Σε ένα ξεκαθάρισμα που έγινε στο σπίτι μου. Κυριολεκτικό και μεταφορικό. Ήρθε μπροστά μου πιο επίκαιρο από ποτέ...

Πλεγμένα πέταλα. Μικρές κρυψώνες.
Μην το φοβάσαι!
Η όψη σε κάνει να τρομάζεις στην ιδέα του να τις ψάξεις.
Όμως είναι απλούστατο.
Ούτε κόπος, ούτε ιδιαίτερη προσπάθεια.
Μην το φοβάσαι!
Αρκεί να το θελήσεις πραγματικά, να το αγαπήσεις.
Θα δεις, ανοίγει μόνο του σαν τριαντάφυλλο.
Σου προσφέρει τα πάντα.
Το Χρώμα του. Τη Γεύση του. Το Άρωμά του.
Μην το φοβάσαι!
Και μη σκεφτείς την εύκολη λύση.
Αν ξεριζώσεις κάθε του πέταλο για να αποκαλύψεις
τις κρυψώνες...
απλώς θα το καταστρέψεις.
Θα περάσει ο χρόνος.
Θα φυτρώσουν άλλα πέταλα πάνω στις πληγές του.
Όμως δεν θα είναι πια το ίδιο.
Θα ανοίγει δυσκολότερα.
Το Χρώμα θα έχει ξεθωριάσει.
Η Γεύση θα έχει πικρύνει.
Το Άρωμα θα έχει ξεθυμάνει.
Θα φοβίζει περισσότερο, γιατί θα φοβάται περισσότερο.
Κι όσο θα βρίσκονται κάποιοι να το βιάζουν,
αυτό θα αλλοιώνεται, θα μεταλλάσεται.
Τα πέταλα θα γίνουν αγκάθια...
που θα προστατεύουν όμως
μια μάζα
Σταχτιά, Πικρή και Άοσμη.

Θα έρθει σε σημείο που δεν θα προκαλεί πια φόβο.
Ίσως οίκτο, ίσως αηδία...
Και δεν θα αξίζει να το αγαπήσει κανείς.
Μέχρι να μαραθεί...

Υ.Γ. Στη διάρκεια της χρονιάς, είχε έρθει ένα καινούργιο παιδί. Ήταν μόλις 18 χρονών, ενώ ο μέσος όρος είμασταν γύρω στα 24. Εμένα δεν με χώνευε καθόλου, με θεωρούσε πολύ σκληρή και κυνική. Δεν είχα κάνει και καμμία προσπάθεια για του αλλάξω γνώμη, εδώ που τα λέμε... Προς το τέλος της χρονιάς, εκθέσαμε τα έργα μας από αυτήν την άσκηση, στην οποία εκείνος δεν είχε συμμετάσχει, γιατί είχε γίνει στις αρχές του έτους, πριν έρθει. Μακάρι να είχα να σας δείξω φωτό από αυτά που είχα ζωγραφίσει και από το γλυπτό μου... Ο "μικρός" τα είδε... διάβασε και το ποίημα... Και τον θυμάμαι πάντα, με τι ύφος ήρθε να με βρει...
"Στην αρχή δεν σε χώνευα καθόλου. Μετά έβλεπα πολλά καλά στοιχεία, αλλά πάντα μια σκληρότητα. Αρκετές φορές φανερώθηκε μια απίστευτη ευαισθησία. Και μετά πάλι το προσωπείο... Δεν με έχει μπερδέψει ποτέ άνθρωπος περισσότερο." Περίμενα γεμάτη περιέργεια να δω που θα το πάει. Δεν είχαμε μιλήσει ποτέ προσωπικά, εκτός μαθήματος. "Αλλά τώρα που βλέπω όλα αυτά... Νομίζω ότι καταλαβαίνω... ΤΙ ΣΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ????????"

18 σχόλια:

  1. Χθες δεν ήρθα δουλειά και ως γνωστόν δεν έχω νετ στο σπίτι ακόμα (θα αλλάξει σύντομα). Με φόβο λοιπόν να μην το διαβάσεις το σχόλιο που αφορά στο προηγούμενο ποστ (των γενεθλίων σου ντε!!!) στο αφήνω εδώ...

    Στελλίτσα μου χρόνια όμορφα σου εύχομαι, όπως εσύ τα γουστάρεις και τα ονειρεύεσαι...

    Να κάνεις πάντα... whatever makes you happy...

    Πολλή μουσική (καλή θα είναι σίγουρα)...

    Σόρυ για την καθυστέρηση...

    Φιλιά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ όμορφο το ποίημα. Μπήκα ασυναίσθητα στη διαδικασία μελοποίησης (χωρίς να σε ρωτήσω...). Μη φοβάσαι, θα κρατήσεις τα πνευματικά δικαιώματα των στίχων...

    Σκιάχτηκε ο 18χρονος ε; Τον καταλαβαίνω...

    Φιλιά ξανά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πολύ όμορφο ποίημα.
    Ότι και να νιώθουμε, όπως και να είμαστε από το μεγαλείο και την μαγεία της ποίησης κανένας δεν μπορεί να κρυφτεί!!!Τα συναισθήματά μας αρχίζουν και φαίνονται πια.
    Όταν το μελωποιήσει ο Πάνος το θέλω και εγώ.
    Έγω ξέρω που βρίσκεται όλη αυτή η μαγεία και ας μην μπορούν κάποιοι να το δουν ακόμη.
    ΕΙΣΑΙ ΣΠΑΝΙΑ!!!!
    Σ'ΑΓΑΠΑΩ ΠΟΛΥ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @South Of The River 1

    Πάλι κοπάνα, μωρέ; Αφού σου έχω πει να μη μου τα λες αυτά γιατί χαλιέμαι... Ελπίζω να πέρασες καλά τουλάχιστον!

    Καλοδεχούμενες οι ευχές, όποτε κι αν έρθουν, μην απολογείσαι για την καθυστέρηση.

    Φιλιά και ευχαριστώ!

    Υ.Γ. Και στο πρώτο-πρώτο post μου να βάλεις σχόλιο, θα το δω, γιατί μου έρχεται ειδοποίηση στο e-mail μου. Κάντο και στο δικό σου, αν δεν το ήξερες, είναι πολύ χρήσιμο.


    @South Of The River 2

    Χαίρομαι που άκουσες τη μουσική του. Θα χαρώ περισσότερο αν μου επιτρέψεις να την ακούσω κι εγώ. Τώρα τα δικαιώματα... ψιλά γράμματα...

    Τον καταλαβαίνεις, ε; Έναν 18χρονο κι εγώ τον καταλαβαίνω να σκιαχτεί.

    Φιλιά ματα-ξανα-μανά!!!!! (Όρεξη νά 'χουμε...)


    @Aurangel

    AΓΑΠΗ ΜΟΥ ΓΛΥΚΙΑ!!!

    Στο τέλος θα νομίζουν ότι σε πληρώνω... Θά 'ναι γιατί δεν ξέρουν πόσο σπάνιο πλάσμα είσαι κι εσύ! Πόσο απλόχερα προσφέρεις ό,τι καλύτερο έχεις στην ψυχούλα σου! Όχι αδιακρίτως, φυσικά...

    ΕΓΩ ΝΑ ΔΕΙΣ ΠΟΣΟ Σ' ΑΓΑΠΑΩ!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εγω τωρα τι να πω... ;
    Προλαβες κι εγραψες - ο,τι εγραψες τελος παντων - στο δικο μου...
    Ο,τι και να γραψω εγω τωρα θα φαινεται σαν το κανω απο υποχρεωση... Σαν ανταποδωση...
    Αλλα δεν με νοιαζει, τι θα σκεφτουν οι αλλοι...
    Εσυ ξερεις τα αισθηματα και την γνωμη μου για σενα...

    Μμμμμακια !!!
    Πολλα πολλα... χιλιαδες... απειρα...
    Negma-κι μου...
    Αστερακι μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Βρίσκω εξαιρετική αυτή τη διαδικασία με τα στάδια της σπουδής σου, θα την ακολουθήσω άμεσα, να δω τι θα μου βγάλει…
    όσο για καλλιτεχνικές ανησυχίες…
    αυτές πια…
    τρέχουν κι απ’ τα μπατζάκια μας.

    ευχαριστώ για την πρωτότυπη ιδέα
    φιλί φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @dazed & confused

    Γιώργο μου, δεν κάνει τίποτα... (δεχόμεθα κι επιταγές...)!

    Ό,τι πιστεύω είπα βρε χαζούλη! Εσύ γιατί κόλλησες; Το post δεν είναι για να πείτε τη γνώμη σας για μένα, αλλά για να το σχολιάσετε. Απλά καμμιά φορά μέσα από αυτά τα σχόλια προκύπτει και η γνώμη μας για τον host. Όπως προέκυψε και σε μένα για σένα. Ό,τι σου βγαίνει να γράψεις, ανεξάρτητα από το τι είπα εγώ στο δικό σου blog.

    Φιλούμπες σβουριχτές!!!


    @Γιάννης Φιλιππίδης

    Καλώς τον Γιάννη μου!

    Θα χαρώ πολύ αν αφού το κάνεις όλο αυτό, μοιραστείς μαζί μας την εμπειρία σου.

    Θα έχει πολύ ενδιαφέρον!

    Φιλούμπες!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. αστερι μου...
    γυρισα...καληνυχτα να σου ακουμπησω

    το 6χρονο αγγελλουδι να χαιρεσαι...

    ομορφες οι μνημες σου...
    ομορφες ειναι πολυ...
    κι αυτο το ποιημα...ποιημα...

    "ΤΙ ΤΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ...
    ΤΙ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ ,ΚΑΙ ΣΕ ΠΟΣΟΥΣ ΑΡΑΓΕ;"

    παρ'όλα αυτα...
    να ξεχωριζουμε μαθαμε...

    καλη σου νυχτα αστερι μου...
    περιμενω....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. καλή μου negma,

    Μου έκανε μεγάλη εντύπωση πόσο ψύχραιμα το πήρες... εγώ να πάρω ένα κουκουνάρι και να του γράψω και Ποίημα... ψιλοαπίθανο να μπορέσω να εμπνευστώ!! αν μου δώσουν τέτοια άσκηση στη σχολή μου, πανικός θα με πιάσει!!!

    αλλά εσύ τα πήγες υπέροχα!!!
    και το Ποίημα και η φωτογραφία ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ !! πως τα έφτιαξες???? θα τρελαθώ!!!

    όσο για το παιδί αυτό....
    φαντάζομαι ακριβώς τη σκηνή στην οποία αναφέρθηκες... την έχω ζήσει και στο ρόλο της άδικης αλλά και της αδικημένης....
    οι άνθρωποι απλά θέλουν χρόνο τελικά και ένα ζεστό χαμόγελο. Κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί σε ενα γλυκό χαμόγελο και να μην το ανταποδώσει....

    φιλάκι γλυκό

    _Κυβέλη_

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @Μαρίνα Γ

    Καλώς μας ήρθες! Ελπίζω το διαλλειματάκι να σου έκανε καλό!

    Πάντα με τον γλυκό σου το λόγο μου έρχεσαι... Νά 'σαι καλά "πράσινό μου αστέρι"!!!

    Ναι... ξεχωρίζουμε... και δεν το προσπαθούμε καν...

    Πολλά πολλά φιλιά σου στέλνω!!!!!

    Υ.Γ. Έχω μπερδευτεί λίγο μ' αυτό το "περιμένω" για να είμαι ειλικρινής. Αν είναι για κάποιο e-mail που είχα προσπαθήσει να σου στείλω κάποια στιγμή και δεν έλαβες ποτέ, μάλλον δεν έχεις προσέξει ένα σχόλιο που σου άφησα τότε στο blog σου. Απαντώντας στην νέα δ/νση που έδινες για επαναποστολή, σου έλεγα κάτι του τύπου "χάθηκε η στιγμή"... ή κάπως έτσι... δεν θυμάμαι και καλά από τότε. Αν δεν έγινα σαφής, ή αν δεν πρόσεξες το σχόλιο, λυπάμαι πολύ που έμεινες να περιμένεις! Αν πάλι το "περιμένω" δεν έχει καμία σχέση μ' όλο αυτό και μιλάς για κάτι άλλο, πες μου να καταλάβω, για να μην σε έχω να περιμένεις, καλή μου, ναι;


    @Κυβέλη Δραγούμη

    Γέλασα πολύ με το σχόλιό σου!

    Κι αυτό, γιατί μόνο ψύχραιμα δεν το είχα πάρει! Το ακριβώς αντίθετο. Την καταστροφή είχα σπείρει! Το πανικός, λίγο είναι! Το τι άρνηση... το τι αντίδραση... Σ' όλα όχι έλεγα! Εγώ, ζωγραφική; Εικαστικά; Ούτε ίσια γραμμή είχα τραβήξει ποτέ μου, κι όσο για γλυπτό... το άλλο με τον Τοτό, το ξέρεις;;; Το θέμα ποίηση, δε, μην το πιάσω... Χαμός είχε γίνει σου λέω!!! Φαντάσου πόσο την είχα πρήξει την συγκεκριμένη καθηγήτρια σ' αυτήν την άσκηση, για να φτάσει να πει λίγο καιρό μετά, όταν έμαθε ότι χτύπησα το κεφάλι μου σε μια ασάνα στη γιόγκα: "Δεν παθαίνει τίποτα τόσο ξερό κεφάλι"!!!!!!! Και τότε είχα θυμώσειειειει...!!! Έλεγα "πόσο αναίσθητη μπορεί να είναι"!!! Αλλά κάνοντας την αυτοκριτική μου, καιρό μετά, θεωρώ ότι... και λίγα είπε!!! Ηρωίδα!!!!

    Όσο για τη φωτό... ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ!! Επειδή μου άρεσε και ταίριαζε με το post την έβαλα! Εγώ είχα φτιάξει ένα πράγμα με πλαστελίνη και οδοντογλυφίδες!!!! Ω, του αίσχους!!! Αφού δεν "τό'χω" μ' αυτά, το ξέρω... Η ουσία όμως είναι ότι δεν χρειάζεται να φτιάξεις κάτι όμορφο. Ακόμα κι οι σαχλαμάρες που είχα κάνει, αν δεν στεκόσουν στο προφανές, έδειχναν πράγματα για μένα. Κι αυτό ισχύει για όλους, σαν παράδειγμα με χρησιμοποιώ. Αυτή είναι η αξία της άσκησης.

    Φιλούμπες γλυκές και σε σένα!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. negma μου,

    καλά είσαι απαράδεκτη!!! έπρεπε να βάλεις κάποια προειδοποίηση οτι ΔΕΝ τα έφτιαξες εσύ!! κι εγώ καθόμουν ώωωρες και χάζεψα και έλεγα κοίτα τι καθησε και έφτιαξε η κοπέλα!!!!!!!

    τι να σου πω τώρα!!!!

    το ποίημα όμως μου άρεσε! -δικό σου αυτό έτσι???!!!!! lol

    σε δραματική σας τα ζήτησαν αυτά??? τρομάζω!!!!

    μαααακια

    _Κυβέλη_

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @Κυβέλη Δραγούμη

    "Μακάρι να είχα να σας δείξω φωτό από αυτά που είχα ζωγραφίσει και από το γλυπτό μου... "

    Τό 'πα η καημένη, να πεις ότι δεν τό 'πα...

    Αλλά αφού κι έτσι την πάτησες, μπορούσα να "πατήσω" σ' αυτό και να σας ψαρώσω όλους ότι εγώ τά 'φτιαξα τα κεριά-κουκουνάρια!!! Αλλά που... Όπως είπα πρόσφατα κι αλλού...: Γαμώ την ειλικρίνειά μου, γαμώ!

    Όσο για το ποίημα... Τόσο δα, να με ξέρει κάποιος, και σε άλλο blog να το διάβαζε, θα έλεγε "αυτό είναι Στέλλα"!

    Πάντως, κι εγώ όταν είχα φανεί τόσο αρνητική που σου έλεγα, επειδή είχα τρομάξει ήταν. Αυτό έλεγα. Σε δραματική είμαι! Αλλά, τελικά θεωρώ ότι, ειδικά για ηθοποιούς, είναι μια διαδικασία που έχει να δώσει πολλά.

    Φιλούμπες!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. φυσικά έχει να δώσει πολλά!

    σε ποιά δραματική είσαι ?
    εγώ είμαι στο πρώτο έτος και ακόμα δεν μας έχουν ζητήσει τίποτα τέτοιο... μόνο στον αυτοσχεδιασμό κολλάω καμιά φορά...

    στις εξετάσεις μου θα πρέπει να κάνω πως πεθαίνω από ξυλοδαρμό και δν έχω ιδέα πως θα το κάνω χωρίς καν να χρησιμοποιώ τη φωνή μου...

    εσάς τι σας ζήτησαν??

    κι αλήθεια Στελλίτσα μου τι κείμενα κάνετε??

    φιλάκι γλυκό

    _Κυβέλη_

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. @Κυβέλη Δραγούμη

    Ναι... Προφανώς δεν πρόσεξες την χρονολογία γέννησης στο προηγούμενο post...

    Πάνε πολλά χρόνια από τότε που την τέλειωσα, καλό μου! Κάποια φορά που θα βρω χρόνο όμως, θα στα πω μέσω e-mail, γιατί μπορώ να μιλάω ώρες... Οπότε εδώ ο χώρος δεν αρκεί... Και θα σκυλοβαρεθούν κι όσοι είναι εκτός χώρου!

    Φιλιά!!!

    Υ.Γ. Σου λέω κάποια πράγματα από της Dee Dee... Και σχετικά μ'αυτά, μπορούμε να τα πούμε "ηλεκτρονικά" αν θες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. ok θα σου στείλω το βράδυ που θα γυρίσω από τη δραματική!!!


    κατάλαβα ... θα τα βρούμε εμείς!!!!



    αγκαλίτσα γλυκιά

    _Κυβέλη_

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Βασικα συγκινηθηκα με το ποιημα και πιστευω πως η εικονα ειναι πεντακαθαρη που βλεπω...
    Αλλα μετα διαβασα τα σχολια και ξεραθηκα στα γέλια και τωρα δεν ξερω τι να πω. αυτα. υπεροχο. φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. το πήρες το mail ?????

    περιμένω απάντηση!!!


    μάκια πολλά

    _Κυβέλη_

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. @Φάβα

    Αυτά τα δύο είμαι Φαβούλα μου. Και το πρώτο που λες, και το δεύτερο. Δεν χρειάζεται να πεις κάτι παραπάνω... Και μόνο αυτή σου η διαπίστωση, εμένα με χαροποιεί. Άλλοι με ξέρουν χρόνια και δεν έχουν πάρει χαμπάρι, κι άλλοι με γνωρίζουν λίγους μήνες μέσα από κάποιες κουβέντες μου στα blogs και έχουν καταλάβει σχεδόν τα πάντα... Περίεργο, ε;

    Πολλά φιλιά κι από μένα!!!


    @Κυβέλη

    check your mail

    Filoumbes!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή