"Well, I'm gonna get out of bed every morning... breathe in and out all day long.
Then, after a while I won't have to remind myself to get out of bed every morning and breathe in and out...
and, then after a while, I won't have to think about how I had it great and perfect for a while."

Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2007

Les feuilles mortes

Oh ! je voudrais tant que tu te souviennes
Des jours heureux où nous étions amis.
En ce temps-là la vie était plus belle,
Et le soleil plus brûlant qu'aujourd'hui.
Les feuilles mortes se ramassent à la pelle.
Tu vois, je n'ai pas oublié...
Les feuilles mortes se ramassent à la pelle,
Les souvenirs et les regrets aussi
Et le vent du nord les emporte
Dans la nuit froide de l'oubli.
Tu vois, je n'ai pas oublié
La chanson que tu me chantais.

C'est une chanson qui nous ressemble.
Toi, tu m'aimais et je t'aimais
Et nous vivions tous deux ensemble,
Toi qui m'aimais, moi qui t'aimais.
Mais la vie sépare ceux qui s'aiment,
Tout doucement, sans faire de bruit
Et la mer efface sur le sable
Les pas des amants désunis.

Les feuilles mortes se ramassent à la pelle,
Les souvenirs et les regrets aussi
Mais mon amour silencieux et fidèle
Sourit toujours et remercie la vie.
Je t'aimais tant, tu étais si jolie.
Comment veux-tu que je t'oublie ?
En ce temps-là, la vie était plus belle
Et le soleil plus brûlant qu'aujourd'hui.
Tu étais ma plus douce amie
Mais je n'ai que faire des regrets
Et la chanson que tu chantais,
Toujours, toujours je l'entendrai

Yves Montand / 1946
Paroles: Jacques Prévert. Musique: Joseph Kosma

2 σχόλια:

  1. καλημέρες!

    δεν ξέρω λέξη γαλλικά αλλά μ' αρέσει πολύ ο Montand αλλά και ο Rrevert...

    Καλή δύναμη και καλή συνέχεια στο blog σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @ f :
    Καλή σου μέρα! Χαίρομαι που σου άρεσε! Η γνώμη ανθρώπων που εκτιμώ έχει άλλο βάρος.

    Σ' ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σου, αλλά και για το ότι αφιέρωσες λίγο από το χρόνο σου για μένα. Ξέρω πόσο πιεσμένος είσαι, και ειλικρινά σε ευχαριστώ πολύ!

    Πέρα από τα γενικά σχόλια που έκανα προς όλα τα παιδιά για τις βραδιές στο Bios, θέλω να δώσω και σε σένα προσωπικά συγχαρητήρια για τη δουλειά που έκανες. Ήταν ολοφάνερο ότι το έκανες με τόση αγάπη...

    Είναι πολύ τυχερά τα παιδιά που έχουν ένα δάσκαλο, ο οποίος πέρα από τις γνώσεις ή το πνευματικό του επίπεδο, έχει αυτό το "κάτι παραπάνω". Πολλοί λέγονται "δάσκαλοι" μόνο και μόνο επειδή μεταφέρουν γνώση. Εσύ και κάποιοι άλλοι - δυστυχώς λίγοι - που έτυχε να διασταυρωθούν οι δρόμοι μας, έχετε ένα χάρισμα: Να αγαπάτε αυτό που κάνετε, και κατ' επέκτασιν ό,τι περιστρέφεται γύρω από αυτό. Και γι' αυτό είναι τυχεροί όσοι "μαθητεύουν" κοντά σας. Εισπράττουν τόση αγάπη...

    Νά 'σαι πάντα καλά, και να τη σκορπίζεις!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή